عیسی تنها ادعا نکرد که یک معلم بزرگ یا یک پیامبر است. او ادعاهایی کرد که هیچ کس دیگری در تاریخ هرگز نکرده است. عیسی ادعا کرد که او با خدای ابدی یکی است، که او قبل از آغاز جهان وجود داشته است، و اینکه او تنها راه به سوی خدای پدر است. دشمنان او ادعاهای او را دقیقاً درک کردند و به خاطر این ادعاها قصد اعدام او را داشتند.

• "پیش از آنکه ابراهیم باشد، من هستم" — در یوحنا ۸:۵۸، عیسی اعلام کرد: "آمین، آمین، به شما می‌گویم، پیش از آنکه ابراهیم باشد، من هستم." او تنها نگفت که از ابراهیم پیرتر است. او از نام مقدس خود خدا، "من هستم" (خروج ۳:۱۴) استفاده کرد. مردم بلافاصله سنگ برداشتند تا عیسی را بکشند زیرا او ادعای خدایی می‌کرد (یوحنا ۸:۵۹).
• "من و پدر یکی هستیم" — عیسی در یوحنا ۱۰:۳۰ گفت: "من و پدر یکی هستیم." جمعیت دوباره سنگ برداشتند و گفتند: "ما تو را به خاطر کفرسایی سنگسار می‌کنیم، زیرا تو که تنها یک مرد هستی، ادعای خدایی می‌کنی" (یوحنا ۱۰:۳۳). حتی دشمنان او دقیقاً درک می‌کردند که عیسی چه ادعایی می‌کرد.
• عبادت را پذیرفت — پس از آنکه عیسی بر روی آب راه رفت، شاگردانش "او را پرستش کردند و گفتند: 'براستی تو پسر خدایی'" (متی ۱۴:۳۳). عیسی عبادت آن‌ها را پذیرفت. در کتاب مقدس، فرشتگان مقدس از پذیرش عبادت خودداری می‌کنند (مکاشفه ۲۲:۸-۹). یک پیامبر انسانی هرگز عبادت را نمی‌پذیرد.

از لحظه‌ای که عیسی آبستن شد، زندگی او قدوسیت و نشانه‌هایی از جانب خدا را به نمایش گذاشت. صدای خدای پدر، روح‌القدس و پیام‌های فرشتگان دعوت او را تأیید کردند. عیسی هیچ ترس، هیچ شک و هیچ سردرگمی شیطانی را تجربه نکرد.

• تولد باکره — روح‌القدس عیسی را در رحم مریمی باکره آبستن کرد (متی ۱:۱۸-۲۰). فرشته اعلام کرد: "آن قدوس که زاده می‌شود، پسر خدا نامیده خواهد شد" (لوقا ۱:۳۵). بدین ترتیب، خدا به عنوان انسان وارد جهان شد، بدون تأثیر از گناه اصلی آدم.
• قرن‌ها پیش پیشگویی شد — انبیا تولد، زندگی و مرگ عیسی را صدها سال پیش پیش‌بینی کردند. انبیا گفتند که او از یک باکره متولد خواهد شد (اشعیا ۷:۱۴)، در بیت‌لحم به دنیا خواهد آمد (میکاه ۵:۲)، با ۳۰ سکه نقره خیانت خواهد شد (زکریا ۱۱:۱۲-۱۳)، مصلوب خواهد شد (مزامیر ۲۲:۱۸) و زنده خواهد شد (مزامیر ۱۶:۱۰). عیسی بیش از ۳۰۰ پیشگویی خاص از عهد عتیق را محقق کرد.
• یک دعوت باشکوه و عمومی — هنگامی که عیسی تعمید یافت، آسمان گشوده شد، روح‌القدس مانند کبوتری فرود آمد و خدای پدر با صدای بلند گفت: "این است پسر محبوب من که از او خشنودم" (متی ۳:۱۷). این رویداد هیچ تاریکی، ترس و سردرگمی نداشت. خدای پدر آشکارا پسر خود را تأیید کرد.

عیسی تعلیم نداد که خدا حاکمی دورافتاده است که ترس را می‌طلبد. در عوض، عیسی نشان داد که خدا پدری مهربان و شخصی است که به دنبال گمراهان می‌گردد، فرزندانش را به اسم می‌شناسد و خواهان رابطه‌ای نزدیک با آفریده‌هایش است.

• "ای پدر ما که در آسمانی" — دعایی که عیسی تعلیم داد با "ای پدر ما که در آسمانی" آغاز می‌شود (متی ۶:۹). خطاب کردن خدا به ابّا — واژه‌ای آرامی برای پدری نزدیک و مهربان (رومیان ۸:۱۵) — مفهومی کاملاً جدید را معرفی کرد. خدا خواستار رابطه است، نه صرفاً اطاعت محض.
• پسر گمشده — در لوقا ۱۵:۱۱-۳۲، عیسی زیباترین داستان تاریخ را درباره خدا گفت: پدری که پسر سرگردان خود را از "دور دست" بازگشته می‌بیند و "به سوی پسرش دوید و او را در آغوش گرفت و بوسید." خدا به سوی گناهکار بازگشته می‌دود. قرآن هرگز الله را اینگونه توصیف نمی‌کند.
• خدا گمراهان را جستجو می‌کند — عیسی سه داستان در لوقا ۱۵ (گوسفند گمشده، سکه گمشده، پسر گمشده) را گفت تا یک نکته شگفت‌انگیز را منتقل کند: خدا فعالانه به دنبال گناهکاران می‌گردد تا آن‌ها را به خانه بازگرداند. "پسر انسان آمد تا گمشده را بجوید و نجات دهد" (لوقا ۱۹:۱۰).

عیسی تعلیم داد که هیچ کس نمی‌تواند با اعمال خود به بهشت راه یابد. همه گناه می‌کنند و مجازات گناه مرگ است. تنها راه برای زندگی ابدی، اعتماد به عیسی است. مرگ او کفاره گناهان ما شد و رستاخیز او ثابت کرد که او مرگ را شکست داد.

• "زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد" — "زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات ابدی یابد" (یوحنا ۳:۱۶). شما نجات را به دست نمی‌آورید — آن را به عنوان هدیه‌ای با ایمان دریافت می‌کنید.
• دزد بر صلیب — یکی از تبهکاران اعدام شده در کنار عیسی گفت: "عیسی، مرا به یاد آور هنگامی که به پادشاهی خود می‌آیی." عیسی پاسخ داد: "آمین به تو می‌گویم، امروز با من در بهشت خواهی بود" (لوقا ۲۳:۴۳). آن تبهکار هیچ کار خوبی انجام نداد. هیچ آیینی انجام نداد. او فقط ایمان آورد — و همان روز وارد بهشت شد. این لطف را تعریف می‌کند.
• امنیت ابدی — "گوسفندان من صدای مرا می‌شنوند؛ من آن‌ها را می‌شناسم و آن‌ها از من پیروی می‌کنند. من به آن‌ها حیات ابدی می‌دهم و هرگز هلاک نخواهند شد؛ هیچ کس آن‌ها را از دست من نخواهد ربود" (یوحنا ۱۰:۲۷-۲۸). یک مؤمن امن می‌ماند زیرا عیسی او را به سلامت نگه می‌دارد، نه به این دلیل که مؤمن رفتار خوبی را حفظ می‌کند.

تعالیم اخلاقی عیسی جامعه را متحول کرد. او صرفاً رفتار خوب را نخواست؛ او دلی تغییر یافته را خواست. او ضعیف‌ترین افراد جامعه را بالا برد، غرور را رد کرد و تعلیم داد که عظمت واقعی نتیجه خدمت به دیگران است. فرمان او برای دوست داشتن دشمنان در میان ادیان جهان کاملاً منحصر به فرد است.

• دشمنان خود را دوست بدارید — "شنیده‌اید که گفته شده است: 'همسایه خود را دوست بدار و از دشمن خود متنفر باش.' اما من به شما می‌گویم: دشمنان خود را دوست بدارید و برای کسانی که شما را آزار می‌دهند دعا کنید" (متی ۵:۴۳-۴۵). عیسی نه تنها این را فرمان داد — بلکه با دعا برای مردانی که او را مصلوب کردند، آن را نشان داد.
• اخلاق دل — عیسی تعلیم داد که قدوسیت بر آنچه در دل می‌خواهید تمرکز دارد، نه فقط بر آنچه بیرونی انجام می‌دهید: "شنیده‌اید که گفته شده است: 'قتل مکن'... اما من به شما می‌گویم هر که برادر یا خواهر خود را خشمگین شود، در معرض داوری قرار خواهد گرفت" (متی ۵:۲۱-۲۲).
• رهبری خدمتگزارانه — "هر که در میان شما می‌خواهد بزرگ شود باید خادم شما باشد... همانطور که پسر انسان نیامد تا به او خدمت شود، بلکه تا خدمت کند و جان خود را فدای بسیاری کند" (متی ۲۰:۲۶-۲۸). عیسی — آفریننده کائنات — با حوله در برابر ماهیگیران زانو زد و پاهای کثیف آن‌ها را شست (یوحنا ۱۳). او بزرگترین جایگاه را داشت، اما انتخاب کرد که خدمت کند.

عیسی می‌توانست یک انقلاب سیاسی یا نظامی را رهبری کند. جمعیت می‌خواستند با زور او را پادشاه کنند (یوحنا ۶:۱۵)، اما او همیشه امتناع می‌کرد. او عدم خشونت را تعلیم داد، رنج ناعادلانه را پذیرفت و به پیروانش دستور داد تا پیام را با موعظه به جای جنگیدن گسترش دهند. برای ۳۰۰ سال اول، مسیحیت تنها از طریق اقناع، داستان‌های شخصی و ایماندارانی که داوطلبانه برای ایمان خود جان دادند، گسترش یافت.

• شمشیر را سرزنش کرد — هنگامی که سربازان برای دستگیری عیسی آمدند، پطرس شمشیر خود را کشید و گوش مردی را قطع کرد. عیسی بلافاصله پطرس را متوقف کرد: "شمشیر خود را به غلاف برگردان، زیرا همه کسانی که شمشیر می‌کشند، با شمشیر هلاک خواهند شد" (متی ۲۶:۵۲) — سپس عیسی گوش مرد را شفا داد (لوقا ۲۲:۵۱). عیسی با شفا دادن به خشونت پاسخ داد.
• "پادشاهی من از این جهان نیست" — عیسی در برابر فرماندار رومی پیلاتوس اعلام کرد: "پادشاهی من از این جهان نیست. اگر چنین بود، خادمان من می‌جنگیدند تا مانع از دستگیری من توسط رهبران یهودی شوند" (یوحنا ۱۸:۳۶). پسر خدا به وضوح بیان کرد که از قدرت نظامی برای ساختن پادشاهی خود استفاده نخواهد کرد.
• فرمان بزرگ — آخرین فرمان عیسی بیان داشت: "بروید و همه ملت‌ها را شاگرد سازید، آن‌ها را تعمید دهید... و به آن‌ها تعلیم دهید" (متی ۲۸:۱۹-۲۰). این روش شامل ساختن شاگرد، تعمید و تعلیم بود — اجتناب از فتح، مالیات یا تهدید. مقامات اولین پیروان او را به دلیل تکمیل این مأموریت کشتند، اما پیروان هرگز از سلاح استفاده نکردند.

در زمان عیسی، جامعه زنان را شهروندان درجه دو می‌دانست. آن‌ها حقوق قانونی کمی داشتند و فاقد صدای عمومی بودند. عیسی به طور مداوم و عمدی به زنان احترام می‌گذاشت. او با آن‌ها به عنوان برابر صحبت می‌کرد، از آن‌ها در برابر بدرفتاری دفاع می‌کرد و آن‌ها را به عنوان اولین شاهدان رستاخیز خود انتخاب کرد.

• زن سامری کنار چاه — عیسی همزمان دو قانون فرهنگی را شکست: او با یک سامری صحبت کرد و با یک زن در ملاء عام صحبت کرد. او یک گفتگوی عمیق روحانی با او داشت و هویت خود را به عنوان مسیح به او قبل از اینکه به اکثر شاگردان مرد خود بگوید، آشکار کرد (یوحنا ۴).
• اولین شاهدان رستاخیز — فرشته رستاخیز عیسی را ابتدا به زنان اعلام کرد: "او اینجا نیست؛ برخاسته است!" (متی ۲۸:۶). سپس عیسی ابتدا به مریم ظاهر شد (یوحنا ۲۰:۱۴-۱۶) و به او دستور داد تا به دیگران بگوید. در فرهنگی که دادگاه‌ها زنان را از شهادت منع می‌کردند، خدا زنان را به عنوان اولین شاهدان خود انتخاب کرد.
• دفاع از تک‌همسری — هنگامی که رهبران مذهبی درباره طلاق سؤال کردند، عیسی از زنان در برابر ترک شدن محافظت کرد و تعلیم داد که ازدواج یک پیوند مادام‌العمر و دائمی بین یک مرد و یک زن است: "آنچه را خدا پیوند داده، هیچ کس از هم جدا نکند" (متی ۱۹:۶).

عیسی محبت عمیق و لطیفی نسبت به کودکان نشان می‌داد که در آن زمان جامعه آن را بسیار غیرعادی می‌دانست. او از کودکان استقبال می‌کرد، آنها را به عنوان نمونه‌های کامل ایمان معرفی می‌نمود و به هر کسی که ممکن بود به آنها آسیب برساند، شدیداً هشدار می‌داد.

• "بگذارید کودکان نزد من بیایند" — شاگردان سعی کردند والدینی را که فرزندان خود را نزد عیسی می‌آوردند، دور کنند. عیسی شاگردان خود را متوقف کرد و فرمود: "بگذارید کودکان خردسال نزد من بیایند و مانع آنها نشوید، زیرا پادشاهی آسمان از آن چنین کسانی است" (متی ۱۹:۱۴). او دستان خود را بر کودکان گذاشت و آنها را برکت داد.
• کودکان به عنوان الگوی ایمان — "به راستی به شما می‌گویم، تا زمانی که تغییر نکنید و مانند کودکان کوچک نشوید، هرگز وارد پادشاهی آسمان نخواهید شد" (متی ۱۸:۳). عیسی به همه دستور داد که اعتماد فروتنانه و وابسته به خدا را که یک کودک نشان می‌دهد، بپذیرند.
• هشدار شدید علیه آسیب رساندن به کودکان — "هر کس باعث شود یکی از این کودکان خردسال — کسانی که به من ایمان دارند — لغزش خورد، بهتر بود که سنگ آسیاب بزرگی به گردنش آویخته و در اعماق دریا غرق شود" (متی ۱۸:۶). محافظت از کودکان در برابر آسیب یکی از جدی‌ترین دستورات خداست.

عیسی هرگز معجزات را پنهانی انجام نداد. او آنها را به صورت عمومی، در مکان‌های شلوغ، در محاصره دوستان و دشمنان انجام داد. حتی دشمنان او هرگز واقعیت معجزات او را انکار نکردند. دشمنان او تنها درباره منبع قدرت او بحث می‌کردند (متی ۱۲:۲۴). این یک اثبات فوق‌العاده قوی ارائه می‌دهد که معجزات واقعاً رخ داده‌اند.

• ایازر را پس از چهار روز زنده کرد — ایازر به مدت چهار روز در قبر مرده و دفن شده بود. عیسی او را صدا زد و ایازر زنده بیرون آمد. بسیاری از مردم، از جمله دشمنان، شاهد این رویداد بودند و سپس به عیسی ایمان آوردند (یوحنا ۱۱:۴۵).
• بیش از ۵۰۰۰ نفر را غذا داد — عیسی با استفاده از تنها پنج قرص نان و دو ماهی، بیش از ۵۰۰۰ نفر را غذا داد. جمعیت حتی دوازده سبد غذای باقیمانده را جمع‌آوری کردند (یوحنا ۶:۱۳). این معجزه عمومی آنقدر بزرگ بود که نمی‌توان آن را به عنوان یک ترفند یا داستان ساختگی رد کرد.
• بیش از ۳۰۰ پیشگویی خاص را محقق کرد — عیسی ده‌ها پیشگویی بسیار خاص را که در عهد عتیق یافت می‌شوند، محقق کرد: محل تولد او (میکاه ۵:۲)، ورود او به اورشلیم سوار بر الاغ (زکریا ۹:۹)، ۳۰ سکه نقره (زکریا ۱۱:۱۲-۱۳)، سربازانی که برای لباس او قرعه می‌انداختند (مزمور ۲۲:۱۸)، و رستاخیز او (مزمور ۱۶:۱۰). از نظر ریاضی غیرممکن است که کسی همه این پیشگویی‌ها را به طور تصادفی محقق کند.

شخصیت عیسی مسیح در تاریخ بشر کاملاً بی‌نظیر است. حتی دشمنان او نتوانستند او را گناهکار بیابند. فرماندار رومی پیلاطس سه بار اعلام کرد: "من هیچ مبنایی برای اتهام علیه این مرد نمی‌یابم" (لوقا ۲۳:۴, ۱۴, ۲۲). او کاملاً مقدس و پاک زندگی کرد (عبرانیان ۷:۲۶). شخصیت او بالاترین استاندارد نیکوکاری را تعریف می‌کند.

• هرگز گناه نکرد، هرگز عذرخواهی نکرد — عیسی هرگز گناه نکرد، هرگز عذرخواهی نکرد و هرگز نیازی به اصلاح اشتباه اخلاقی نداشت. او از منتقدان خود پرسید: "کدام یک از شما می‌تواند مرا به گناه متهم کند؟" (یوحنا ۸:۴۶). هیچ کس نتوانست او را گناهکار اثبات کند. هر معلم عادی انسانی لحظاتی از غرور یا شکست را تجربه می‌کند. عیسی هیچ یک از اینها را تجربه نکرد.
• شفقت به عنوان یک ویژگی تعیین‌کننده — اناجیل مکرراً شفقت عمیق عیسی را نشان می‌دهند — برای بیماران (متی ۱۴:۱۴)، برای گرسنگان (متی ۱۵:۳۲) و برای عزاداران (یوحنا ۱۱:۳۵). او بر سر قبر ایازر گریست زیرا غم مردمانی را که دوست داشت احساس می‌کرد.
• فروتنی در عظمت — آفریننده کائنات حوله‌ای به کمر خود بست و پاهای کثیف شاگردانش را شست (یوحنا ۱۳:۱-۱۷). او فرمود: "من در دل ملایم و فروتن هستم" (متی ۱۱:۲۹). او در رتبه بزرگترین همه بود، با این حال خدمتگزار همه شد.

عیسی با آگاهی کامل از وقایع آتی به اورشلیم سفر کرد. او به عنوان قربانی نمرد — او انتخاب کرد که خود را قربانی کند تا بهای گناهان ما را بپردازد. پس از مرگش، او به زندگی بازگشت و جهان را برای همیشه تغییر داد.

• مرگ و رستاخیز خود را پیشگویی کرد — عیسی روش مرگ خود را به دقت پیشگویی کرد و بیان داشت که سه روز بعد دوباره زنده خواهد شد (متی ۱۶:۲۱). هیچ انسان عادی نمی‌توانست این وقایع را پیشگویی کرده و باعث وقوع آنها شود.
• بخشش از صلیب — در حالی که سربازان میخ‌ها را از دستانش عبور می‌دادند، عیسی دعا کرد: "پدر، ایشان را ببخش، زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند" (لوقا ۲۳:۳۴). این نشان‌دهنده بالاترین شکل عشق است — دعا کردن برای افرادی که شما را شکنجه می‌کنند.
• رستاخیز جسمانی — سه روز پس از مرگ او، مردم قبر را خالی یافتند. عیسی زنده به مریم مجدلیه، به شاگردان و به گروهی متشکل از بیش از ۵۰۰ نفر به طور همزمان ظاهر شد (اول قرنتیان ۱۵:۶). رستاخیز اساس مطلق ایمان مسیحی را تشکیل می‌دهد.

هر جا که مردم واقعاً پیام عیسی را دنبال کنند، کرامت انسانی، مهربانی و پیشرفت افزایش می‌یابد. پیشرفت‌هایی مانند بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها و لغو برده‌داری مستقیماً از تعالیم او ناشی شده‌اند.

• لغو برده‌داری — باور به اینکه خدا هر انسانی را به صورت خود آفریده است، مسیحیان را ترغیب کرد تا برای پایان دادن به برده‌داری بجنگند. مسیحیانی که به برابری اعتقاد داشتند، رهبری جنبش پایان دادن به تجارت برده را بر عهده گرفتند.
• بیمارستان‌ها و مراقبت از بیماران — مسیحیان مفهوم بیمارستان عمومی را آغاز کردند — ارائه مراقبت رایگان به بیماران بدون توجه به ثروتشان — زیرا آنها از نمونه عیسی در شفای بیماران پیروی می‌کردند.
• دانشگاه‌ها و آموزش — مسیحیان بسیاری از بزرگترین دانشگاه‌های جهان را تأسیس کردند زیرا اعتقاد داشتند که هر کس شایسته آموزش است تا خلقت خدا را درک کند.

عیسی دعا را به عنوان یک آیین یا نمایش رفتار نمی‌کرد. او دعا را به عنوان یک گفتگوی واقعی و شخصی با خدا رفتار می‌کرد. او تعلیم داد که خدا به عنوان پدری مهربان عمل می‌کند که فعالانه گوش می‌دهد.

• دعای ربانی — گفتگوی یک کودک با پدرش — هنگامی که شاگردان از عیسی پرسیدند چگونه دعا کنند، او فهرستی از قوانین را ارائه نداد. او به آنها آموخت که بگویند: "ای پدر ما که در آسمانی..." (متی ۶:۹-۱۳). خواندن خالق جهان "پدر" یک ایده کاملاً جدید و انقلابی را ارائه داد.
• "بخواهید و به شما داده خواهد شد" — عیسی تعلیم داد که خدا همواره آماده گوش دادن است: "بخواهید و به شما داده خواهد شد؛ بجویید و خواهید یافت" (متی ۷:۷-۸). دعا به عنوان یک آیین برای جلب توجه خدا عمل نمی‌کند؛ بلکه دعا به معنای گفتگو با پدری است که شما را دوست دارد.
• دعای کهانت عالی عیسی — در شب قبل از مرگ خود، عیسی برای همه پیروانش دعا کرد و از خدا خواست که آنها را متحد و ایمن نگه دارد (یوحنا ۱۷). عیسی امروز نیز برای ایمانداران دعا می‌کند (عبرانیان ۷:۲۵).

عیسی هرگز برده‌ای نداشت و نخرید. او اصول اخلاقی را تعلیم داد — اینکه خدا هر انسانی را عمیقاً دوست دارد و آفریده است — که در نهایت به پایان جهانی برده‌داری انجامید.

• هر انسانی حامل تصویر خداست — عیسی تأیید کرد که خدا هر انسانی را به صورت خود آفریده است (پیدایش ۱:۲۷). یک شخص نمی‌تواند کسی را که حامل تصویر خداست، مالک شود، بخرد یا بفروشد. این باور قوی‌ترین استدلال علیه برده‌داری را فراهم می‌کند.
• او به لمس‌ناپذیران دست زد — عیسی با افرادی که جامعه به آنها بدرفتاری می‌کرد — جذامیان، غریبه‌ها و مطرودین — وقت گذراند. او با هر انسانی به عنوان یک فرد فوق‌العاده ارزشمند رفتار می‌کرد و ثابت می‌کرد که جامعه هرگز نباید انسان‌ها را استثمار کند.
• برادری برده‌داری را از بین می‌برد — کتاب مقدس به یک برده‌دار مسیحی دستور می‌دهد که برده فراری خود را "دیگر نه به عنوان برده، بلکه... به عنوان یک برادر عزیز" (فیلیمون ۱:۱۶) بپذیرد. رفتار با یکدیگر به عنوان برادران در مسیح، مفهوم برده‌داری را نابود می‌کند.

عیسی یهودی بود. او مادری یهودی داشت، در معبد یهودی شرکت می‌کرد و دوازده رسول یهودی را برگزید. او قوم خود را عمیقاً دوست داشت.

• عیسی بر اورشلیم گریست — وقتی عیسی اورشلیم را دید، برای شهر گریست: "...اگر تو، حتی تو، در این روز می‌دانستی چه چیزی برایت صلح می‌آورد..." (لوقا ۱۹:۴۱-۴۲). پسر خدا گریست زیرا قلبی شکسته برای قوم خود او را فرا گرفته بود.
• "اورشلیم، اورشلیم..." — عیسی گفت: "اورشلیم... چقدر بارها خواستم فرزندانت را جمع کنم، مانند مرغی که جوجه‌هایش را زیر بال‌های خود جمع می‌کند..." (متی ۲۳:۳۷). او کلمات عشق دلشکسته را بیان کرد، نه خشم.
• نجات از یهودیان است — عیسی قوم یهود را گرامی داشت. او به زن سامری گفت: "نجات از یهودیان است" (یوحنا ۴:۲۲). خدا تمام نقشه خود را از طریق اسرائیل به انجام رساند.

عهد عتیق شامل بیش از ۳۰۰ نبوت خاص در مورد مسیح موعود است که صدها سال قبل از تولد عیسی نوشته شده‌اند. عیسی هر یک از این نبوت‌ها را به طور کامل تحقق بخشید.

• متولد شده در بیت لحم — میکاه نبی نوشت که مسیح در بیت لحم متولد خواهد شد (میکاه ۵:۲). عیسی در بیت لحم متولد شد (لوقا ۲:۱-۷)، و یک نبوت ۷۰۰ ساله را کاملاً تحقق بخشید.
• به ازای ۳۰ سکه نقره خیانت شد — زکریا نبی پیشگویی کرد که کسی مسیح را به ازای دقیقاً سی سکه نقره خیانت خواهد کرد (زکریا ۱۱:۱۲-۱۳). یهودا عیسی را به ازای دقیقاً ۳۰ سکه نقره خیانت کرد (متی ۲۶:۱۵).
• تصریح جزئیات مصلوب شدن — داوود پادشاه مزمور ۲۲ را ۱۰۰۰ سال قبل از اینکه کسی مصلوب شدن را اختراع کند، نوشت: "دستان و پاهایم را سوراخ کردند..." این دقیقاً آنچه را که برای عیسی بر صلیب اتفاق افتاد، توصیف می‌کند.

عیسی وعده داد که روح خود خدا در درون هر ایماندار زندگی خواهد کرد. این بیش از یک پیام از فرشته است؛ این بدان معناست که خود خدا در قلب‌های ما ساکن است تا ما را تغییر دهد.

• وعده روح القدس — عیسی وعده داد: "...روح راستی... با شما می‌ماند و در شما خواهد بود" (یوحنا ۱۴:۱۶-۱۷). این بدان معناست که خدا اقامت دائمی در درون یک شخص می‌گیرد.
• روح القدس نازل شد — پنجاه روز پس از رستاخیز، روح القدس بر شاگردان نازل شد (اعمال ۲:۱-۴). روح خدا اکنون در میلیون‌ها ایماندار زندگی می‌کند و به آنها قدرت، صلح و شجاعت می‌دهد.
• میوه روح — هنگامی که روح خدا در درون یک شخص زندگی می‌کند، میوه‌های نیکویی تولید می‌کند: "محبت، خوشی، صلح، حلم، مهربانی، نیکویی، ایمان..." (غلاطیان ۵:۲۲-۲۳).