Mohammed ontkende duidelijk en herhaaldelijk God te zijn. Mohammed beweerde alleen een profeet te zijn — "het zegel der profeten" (Koran 33:40). Het kernprincipe van de islam is Tawhid — de absolute eenheid van God (Allah), die Zijn natuur met niemand deelt. In de islam is het idee dat God een mens zou kunnen worden de ergst mogelijke zonde (shirk).

• "Ik ben slechts een mens zoals u" — De Koran beveelt Mohammed te verklaren: "Zeg: 'Ik ben slechts een mens zoals jullie, aan wie is geopenbaard dat jullie god één God is'" (Soera 18:110). Mohammed beweerde niet God te zijn, bestond niet voordat hij geboren werd, en bezat geen goddelijke natuur.
• Ontkende de Goddelijkheid van Christus — De Koran ontkent sterk de christelijke Drie-eenheid en ontkent dat Jezus de Zoon van God is: "Zij zijn voorzeker ongelovig die zeggen: 'Allah is de Messias, de zoon van Maria'" (Soera 5:72). De Koran zegt ook: "Zeg niet 'Drie-eenheid'... Allah is inderdaad slechts één God. Verheven is Hij boven het hebben van een zoon" (Soera 4:171).
• Onzeker over Zijn Eigen Redding — In schril contrast met Jezus voelde Mohammed zich onzeker over wat er met hem zou gebeuren na de dood. Sahih al-Bukhari 5266 vermeldt dat Mohammed zei: "Bij Allah, hoewel ik de Apostel van Allah ben, weet ik toch niet wat Allah met mij zal doen."

Volgens de meest betrouwbare bronnen van de islam traumatiseerde Mohammeds roeping hem. De roeping omvatte fysiek geweld en leek aanvankelijk een demonische aanval. Mohammed had zijn vrouw en haar christelijke neef nodig om hem ervan te overtuigen dat de ervaring van God afkomstig was, omdat hij de stem van God niet direct hoorde.

• Werd Samengeknepen Tot Hij Niet Meer Kon Ademen — Sahih al-Bukhari (Boek 1, Hadith 3) beschrijft Mohammeds eerste "openbaring" in een grot: "Hij omhelsde me en kneep me zo stevig dat ik het niet meer kon verdragen." Dit gebeurde drie keer. In tegenstelling hiermee, toen de engel Gabriël aan Maria verscheen in de Bijbel, zei Gabriël zachtjes: "Wees niet bevreesd" (Lucas 1:30).
• Overtuigd Dat Hij Bezeten was door Demonen — Na zijn eerste ontmoeting rende Mohammed in paniek naar huis. Hij vertelde zijn vrouw Khadija: "Ik ben bang voor wat er met mij zou kunnen gebeuren." Mohammed geloofde dat een boze geest (een djinn) hem bezeten had. Khadija bracht hem naar haar christelijke neef, Waraqa ibn Nawfal. Deze menselijke neef overtuigde Mohammed ervan dat de ervaring van God afkomstig was.
• Zelfmoordpogingen — Vroege islamitische biografieën (Ibn Ishaq en al-Tabari) vermelden dat Mohammed na deze eerste ervaring diep depressief werd. Hij beklom herhaaldelijk bergen, van plan zich naar beneden te werpen. De verslagen zeggen dat hij elke keer werd tegengehouden. Geen enkele profeet in de Bijbel heeft ooit zelfmoord gepleegd na een ontmoeting met God.

De Koran beschrijft Allah voornamelijk als een machtige meester en rechter. Allah's liefde kent voorwaarden, mensen kunnen Zijn beslissingen niet in twijfel trekken, en het ontwikkelen van een persoonlijke "vaderlijke" relatie met Hem is onmogelijk. De 99 namen van Allah beschrijven Zijn macht, maar de naam "Vader" komt nooit voor.

• Allah Heeft Geen Liefde voor de Ongehoorzamen — Jezus leerde dat "God de wereld zo liefhad" (Johannes 3:16). De Koran somt echter mensen op van wie Allah niet houdt: "Allah houdt niet van overtreders" (2:190); "Allah houdt niet van de onrechtplegers" (3:57); "Allah houdt niet van de arroganten" (4:36); "Allah houdt niet van de verdervers" (5:64). Jezus at met precies dit soort mensen om hen te helpen.
• "Vader" Is Godslastering — Allah "Vader" noemen wordt in de islamitische leer als een verschrikkelijke belediging beschouwd. Soera 112 stelt: "Hij verwekt niet en is niet verwekt." De Koran ontkent sterk dat God een zoon kan hebben of persoonlijk als Vader gekend kan worden. De islam beschouwt het meest liefdevolle christelijke woord voor God als zijn grootste fout.
• Allah's Liefde Moet Verworven Worden — In de Koran moet een persoon Allah's liefde verdienen door goede daden te verrichten: "Voorwaar, Allah heeft degenen lief die rechtvaardig zijn" (Soera 9:2). God in Jezus' leer gedraagt zich compleet anders: "Terwijl wij nog zondaars waren, is Christus voor ons gestorven" (Romeinen 5:8). Gods liefde bestaat voordat wij rechtvaardig handelen.

In de islam kan niemand zijn eigen redding garanderen. De toekomst van een moslim hangt af van de vraag of hun goede daden zwaarder wegen dan hun slechte daden op Allah's weegschalen op de Dag des Oordeels. De islam biedt geen Verlosser, en er bestaat geen offer om voor zonden te betalen. Ieder mens staat volledig alleen voor Allah — inclusief Mohammed zelf.

• Redding door de Weegschalen — De islamitische leer stelt dat Allah de daden van elke persoon zal wegen op de Dag des Oordeels (Koran 21:47). Als de goede daden zwaarder wegen, komt de persoon het paradijs binnen. Zo niet, dan gaan ze de hel binnen. De islam heeft geen Verlosser. Iedereen staat alleen. Elke moslim leeft met deze onzekerheid.
• Mohammed Onzeker over Zijn Eigen Lot — Sahih al-Bukhari 5266 vermeldt dat Mohammed zei: "Bij Allah, hoewel ik de Apostel van Allah ben, weet ik toch niet wat Allah met mij zal doen." De stichter van de islam wist niet of hij de hemel zou binnengaan. Jezus garandeerde het paradijs aan een stervende crimineel. Het verschil blijft absoluut.
• De Kruisiging Ontkend — De Koran beweert dat mensen Jezus niet kruisigden: "zij hebben hem niet gedood, noch hebben zij hem gekruisigd; maar [een ander] werd aan hen gelijk gemaakt" (Soera 4:157). Als de kruisiging nooit heeft plaatsgevonden, heeft geen enkel offer voor zonden betaald — waardoor de mensheid schuldig blijft zonder methode voor vergeving.

Mohammeds morele regels richtten zich op het gehoorzamen van de islamitische wet (Sharia), het handhaven van loyaliteit aan de moslimgemeenschap en het zoeken naar gerechtigheid door wraak. Hij eiste geen veranderd hart; in plaats daarvan eiste hij uiterlijke gehoorzaamheid. Hij legde strikte verschillen vast tussen hoe moslims andere moslims behandelen en hoe ze niet-moslims behandelen.

• De Wet van Vergelding — "En Wij verordonneerden daarin voor hen: een ziel voor een ziel, een oog voor een oog, een neus voor een neus, een oor voor een oor, een tand voor een tand, en voor wonden is wettelijke vergelding" (Soera 5:45). De islamitische wet gebiedt wraak, in plaats van het alleen toe te staan. In tegenstelling hiermee beval Jezus: "Keer de andere wang toe."
• Neem Geen Niet-Moslims als Vrienden — De Koran waarschuwt moslims herhaaldelijk tegen het aangaan van nauwe vriendschappen met ongelovigen: "O jullie die geloven, neem Mijn vijanden en jullie vijanden niet als bondgenoten, door hen genegenheid te tonen" (Soera 60:1). Contrast dit met Jezus' gebod: "Heb uw vijanden lief."
• Dubbele Standarden voor Niet-Moslims — Mohammed beval: "Een moslim mag niet worden gedood ter vergelding van het doden van een ongelovige" (Sahih al-Bukhari 3:111). Volgens de islamitische wet hechtte de samenleving minder waarde aan de levens van niet-moslims. Jezus maakte echter een gehate buitenlander (een Samaritaan) de held van Zijn beroemdste verhaal over "je naaste liefhebben" (Lucas 10:25-37).

Na zijn verhuizing naar Medina in 622 n.Chr. werd Mohammed een politiek heerser en een militaire generaal. De toon van zijn "openbaringen" veranderde volledig — verschuivend van geduldig lijden naar agressieve oorlog. Binnen 100 jaar na zijn dood gebruikten islamitische legers geweld om het Arabische schiereiland, Perzië, Noord-Afrika en Spanje te veroveren.

• Het Zwaardvers — Koran 9:5 (het "Vers van het Zwaard") beveelt: "Wanneer de heilige maanden voorbij zijn, doodt dan de polytheïsten waar u hen ook vindt, en grijp hen en beleger hen en zit hen op te wachten op elke plaats van hinderlaag." Veel islamitische geleerden leren dat dit ene vers meer dan 100 eerdere, vreedzame verzen annuleert.
• 27 Militaire Campagnes — Mohammed vocht persoonlijk in 27 militaire campagnes en beval ongeveer 38 andere invallen. Jezus leidde geen militaire campagnes en bezat geen wapen.
• Het Bloedbad van de Banu Qurayza — Na de Slag bij de Gracht keek Mohammed toe hoe zijn mannen 600–900 mannen van de Joodse stam Banu Qurayza onthoofdden, en hij nam hun vrouwen en kinderen in slavernij (Ibn Ishaq, Sirat Rasul Allah). Islamitische geleerden bevestigen deze gebeurtenis, aangezien hun oudste geschiedenisboeken dit vermelden.

De islam beweert de behandeling van vrouwen te hebben verbeterd in vergelijking met het oude Arabië. Mohammed vestigde echter wetten en gewoonten die mannen en vrouwen fundamenteel ongelijk maakten. De islamitische wet handhaaft deze ongelijke wetten vandaag de dag. Zijn persoonlijk gedrag lag ver onder de morele standaard van Jezus.

• Huwelijk met Aisha op Zesjarige Leeftijd — Mohammed trouwde met Aisha toen zij zes jaar oud was, en hij had seksuele betrekkingen met haar toen zij negen jaar oud was (Sahih al-Bukhari 5158). Mohammed was destijds ongeveer 52 jaar oud. Jezus zei: "Laat de kleine kinderen tot Mij komen" (Mattheüs 19:14).
• Het Getuigenis van een Vrouw is de Helft Waard — Mohammed leerde dat het getuigenis van een vrouw in de rechtbank de helft waard is van dat van een man, omdat vrouwen een "gebrek aan verstand" bezitten (Sahih al-Bukhari 2658; Koran 2:282). Bovendien erven dochters slechts de helft van het bedrag dat zonen erven (Soera 4:11).
• Mannen Mogen Hun Vrouwen Slaan — "Mannen zijn de beheerders van vrouwen... Wat degenen betreft van wie u ongehoorzaamheid vreest, vermaan hen, laat hen dan alleen in bed, en sla hen dan" (Soera 4:34). Jezus reageerde anders op een zondige vrouw: "Ook Ik veroordeel u niet. Ga heen en zondig niet meer" (Johannes 8:11).

De historische feiten over Mohammed en kinderen — volledig ontleend aan de meest betrouwbare bronnen van de Islam — lijken zeer verontrustend. Deze acties zijn lijnrecht in strijd met de zachte manier waarop Jezus kinderen beschermde.

• Kindhuwelijk en Seksuele Consummatie — Sahih al-Bukhari 5158 vermeldt dat Mohammed met Aisha trouwde toen zij zes jaar oud was en seksuele betrekkingen met haar had toen zij negen werd. Deze actie schendt volledig Jezus' strenge waarschuwing tegen het schaden van kleinen.
• De Banu Qurayza — Jongens Geëxecuteerd — Na de nederlaag van de Banu Qurayza-stam, noteerde de islamitische historicus Ibn Ishaq dat soldaten jongens die de puberteit hadden bereikt als mannen executeerden, en de jongere jongens tot slaaf maakten. De soldaten inspecteerden de lichamen van de jongens om te bepalen wie leefde en wie stierf.

Toen mensen eisten dat Mohammed een wonder zou verrichten — zoals het splijten van de zee of het laten stromen van water — weigerde hij. Hij gaf toe dat hij de kracht miste. De Koran stelt herhaaldelijk dat Mohammed geen wonderen verrichtte om zijn profeetschap te bewijzen. Moslims beweren dat de Koran zelf zijn enige wonder is.

• De Koran Erkent: Geen Tekenen — "En zij zeggen: 'Waarom worden er geen tekenen van zijn Heer naar hem neergezonden?' Zeg: 'De tekenen zijn alleen bij Allah, en ik ben slechts een duidelijke waarschuwer'" (Soera 29:50). In tegenstelling hiermee waren Jezus' wonderen zo duidelijk dat zelfs Zijn vijanden hun realiteit erkenden.
• De Uitdagingen van Mekka Werden Nooit Beantwoord — Soera 17:90-93 vermeldt dat de mensen van Mekka wonderen eisten, maar Mohammed bood er geen. Mozes spleet de Rode Zee. Elia riep vuur neer. Jezus wekte doden op. Mohammed produceerde alleen een boek.
• Latere Hadith-Wonderen Spreken de Koran Tegen — Honderden jaren na de dood van Mohammed begonnen islamitische tradities te beweren dat hij wonderen verrichtte — zoals water dat uit zijn vingers stroomde of het splijten van de maan. Deze latere verhalen spreken de feitelijke tekst van de Koran tegen. Schrijvers voegden deze verhalen waarschijnlijk later toe om Mohammed meer op Jezus en Mozes te laten lijken.

Mohammeds persoonlijke gedrag, volgens de meest betrouwbare bronnen van de Islam, onthult een man die soms vriendelijk handelde, maar ook daden verrichtte die ver onder de morele standaard van Jezus lagen. Vaak ontving Mohammed "openbaringen" van God die zijn eigen persoonlijke problemen gemakkelijk oplosten.

• Openbaringen voor Persoonlijk Voordeel — Mohammed ontving een openbaring die hem toestond te trouwen met de ex-vrouw van zijn adoptiefzoon, Zainab (Soera 33:37), nadat hij zich tot haar aangetrokken voelde. Zijn volgeling Anas ibn Malik noemde dit het meest gênante vers in de Koran (Sahih al-Bukhari 7421).
• Gebruik van Gevangen Vrouwen — Na zegevierende veldslagen stond Mohammed zijn mannen toe om gevangen vrouwen als seksslaven te houden (Soera 4:24; Sahih Muslim 3371), en hij nam zelf deel aan deze praktijk. Jezus stond nooit toe dat iemand anderen uitbuitte of misbruikte.
• Bad voor de Vernietiging van Vijanden — Mohammed bad dat God zijn vijanden zou vervloeken en vernietigen. Jezus bad dat God Zijn vijanden zou vergeven. Deze contrasterende reacties benadrukken de enorme morele kloof tussen de twee mannen.

Mohammed stierf in Medina in 632 na Christus na een lange ziekte. Hij veroverde Arabië met geweld, bouwde een politiek rijk op, en stierf in het bezit van rijkdom en macht. Hij blijft in zijn graf.

• Dood Gekoppeld aan Vergif — Terwijl hij op zijn sterfbed lag, klaagde Mohammed over pijn die voortkwam uit vergif dat hem jaren eerder was toegediend. Een Joodse vrouw vergiftigde hem nadat hij haar familie had gedood in Khaibar (Sahih al-Bukhari 4428). Zijn gewelddadige oorlogen waren direct verbonden met zijn dood.
• Geen Opvolger Aangewezen — Mohammed stierf zonder een duidelijke leider aan te wijzen om hem te vervangen. Dit falen veroorzaakte een enorme politieke crisis, leidde tot de eerste islamitische burgeroorlogen en creëerde de permanente scheiding tussen soennitische en sjiitische moslims.
• Onzeker over Zijn Eigen Lot — Zelfs toen de dood naderde, bad Mohammed om vergeving en genade, onzeker over zijn uiteindelijke bestemming (Sahih al-Bukhari 6511). Aan het kruis verklaarde Jezus vol vertrouwen: "Het is volbracht" (Johannes 19:30).

Binnen 100 jaar na Mohammeds dood gebruikten islamitische legers militaire kracht om het Midden-Oosten, Noord-Afrika, Perzië en Spanje te veroveren. Het religieuze en juridische systeem dat hij opbouwde, vormde een totaal andere wereld.

• Voornamelijk Verspreid Door Verovering — Islamitische legers vernietigden de meeste oude christelijke kerken in Noord-Afrika. De Islam verspreidde zich voornamelijk door oorlog, in plaats van alleen door prediking.
• De Voortdurende Soennitisch-Sjiitische Kloof — Omdat Mohammed er niet in slaagde een opvolger aan te wijzen, hebben soennitische en sjiitische moslims eeuwenlang met elkaar gevochten, wat talloze doden heeft veroorzaakt.
• Dood voor het Verlaten van de Islam — Mohammed beval zijn volgelingen om iedereen te doden die de Islam verlaat (Sahih al-Bukhari 9:84:57). Veel islamitische landen straffen mensen vandaag de dag nog steeds met de dood voor het verlaten van de religie. Jezus heeft nooit iemand opgedragen een persoon te doden wegens gebrek aan geloof.

Islamitisch gebed (Salat) verschilt sterk van wat Jezus onderwees. Het functioneert niet als een gesprek; in plaats daarvan dient het als een strikt ritueel dat vijf keer per dag wordt uitgevoerd. Een persoon moet specifieke Arabische woorden gebruiken en specifieke lichaamsbewegingen uitvoeren.

• Vijf Gebeden, Specifieke Houdingen — Moslims moeten precies vijf keer per dag bidden, staand, buigend en hun voorhoofd op de grond plaatsend. Als een persoon een fout maakt tijdens de bewegingen of woorden, verliest het gebed zijn geldigheid.
• Alleen Arabisch — Moslims moeten in het Arabisch bidden, zelfs als zij de taal niet begrijpen. Jezus leerde dat ware aanbidding voortkomt uit het hart en de Geest (Johannes 4:23-24), in plaats van uit het spreken van een specifieke taal.
• Gemiste Gebeden Zijn een Ernstige Zonde — Mohammed waarschuwde dat iedereen die stopt met bidden een vreselijke zonde begaat en misschien geen moslim meer is. Jezus leerde nooit dat het missen van een gebed iemands relatie met God verbreekt.

Mohammed bezat, kocht en verkocht persoonlijk slaven. Hij stond zijn mannen ook toe om gevangen vrouwen als seksslaven te houden. De meest betrouwbare geschiedenisboeken van de Islam vermelden deze feiten.

• Mohammed Bezit Persoonlijk Slaven — De islamitische geschiedenis vermeldt de namen van verschillende slaven die eigendom waren van Mohammed, waaronder Zayd en Maria. Islamitische geschiedenisboeken beschrijven deze praktijk als volkomen normaal.
• Seksuele Slavernij Expliciet Toegestaan — De Koran staat mannen openlijk toe seksuele betrekkingen aan te gaan met vrouwelijke gevangenen die tijdens de oorlog zijn buitgemaakt (Soera 23:5-6). Mohammed en zijn volgelingen hielden zich aan deze praktijk.
• Vrouwen Gevangen Als Slaven Na de Slag — Na een veldslag gaf Mohammed zijn mannen toestemming om seksuele betrekkingen aan te gaan met gevangen vrouwen, zelfs als die vrouwen al getrouwd waren (Sahih Muslim 3371).

Toen Mohammed in Medina aankwam, woonden daar drie grote Joodse stammen. Hij probeerde hen over te halen hem als profeet te accepteren. Toen zij weigerden, verdreef hij twee van de stammen en slachtte de derde af.

• De Verovering van Khaibar — Mohammed viel de Joodse stad Khaibar aan. Hij martelde hun penningmeester om verborgen geld te vinden, doodde hem, en eiste daarna diezelfde nacht de mooie jonge vrouw van de man op als de zijne (Sahih al-Bukhari 2520).

Moslims beweren dat de Bijbel de komst van Mohammed voorspelde, maar deze bewering mist waarheid. Bovendien faalden sommige van Mohammeds eigen voorspellingen volledig.

• <strong><a class="bible-ref" href="https://biblehub.com/deuteronomy/18-18.htm" target="_blank" data-verse="deuteronomy 18:18" data-display="Deuteronomy 18:18" data-translation="web">Deuteronomium 18:18</a></strong> — Verwijst Niet Naar Mohammed — Moslims beweren dat Gods belofte aan Mozes over het opwekken van een profeet verwijst naar Mohammed. De tekst stelt echter dat de profeet uit de Israëlieten zal voortkomen, niet uit de Arabieren. Jezus was een Israëliet.
• Hooglied 5:16 — Geen Naam — Moslims beweren dat het Hebreeuwse woord machmad, gevonden in de Bijbel, vertaald wordt als 'Mohammed.' Dit vertegenwoordigt echter een gewoon Hebreeuws woord dat 'begeerlijk' of 'lieflijk' betekent. Schrijvers gebruiken het om fruit en sieraden te beschrijven, niet de naam van een persoon.
• Mohammeds Mislukte Profetie — Mohammed voorspelde dat zijn volgelingen Constantinopel tijdens hun leven zouden veroveren. Hij had het volledig mis. Zij veroverden het pas 800 jaar later. De Bijbel stelt dat als de voorspelling van een profeet faalt, hij opereert als een valse profeet (Deuteronomium 18:22).

In de Islam zou een engel genaamd Gabriël boodschappen aan Mohammed hebben overgebracht. De Islam leert niet dat God in de gelovige woont.

• Gedicteerde Boodschappen — De islamitische leer stelt dat de engel Gabriël de Koran dicteerde aan Mohammed. Dit omvat een externe boodschap, terwijl Jezus de interne aanwezigheid van God Zelf beloofde.
• Angst vs. Vrede — Mohammeds ontmoetingen met de geest joegen hem angst aan en deden hem sidderen van angst. Toen de Heilige Geest tot Jezus kwam, arriveerde de Geest vredig, als een duif.
• Geen Inwoning van God — De Islam leert niet dat Gods Geest in gelovigen woont. Het richt zich op het volgen van regels, niet op het opbouwen van een persoonlijke, innerlijke relatie met de aanwezigheid van God.