Jezusi nuk pretendonte thjesht të ishte një mësues i madh apo një profet. Ai bëri pretendime që askush tjetër në histori nuk i ka bërë kurrë. Jezusi pretendonte se ishte një me Perëndinë e përjetshme, se kishte ekzistuar para se të fillonte bota, dhe se ishte e vetmja rrugë drejt Perëndisë Atë. Armiqtë e Tij i kuptuan pretendimet e Tij saktësisht, dhe ata u përpoqën ta ekzekutonin për shkak të këtyre pretendimeve.

• "Para se të ishte Abrahami, Unë JAM" — Në Gjoni 8:58, Jezusi deklaroi: "Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them, para se të ishte Abrahami, UNË JAM." Ai nuk tha thjesht se ishte më i vjetër se Abrahami. Ai përdori emrin e shenjtë të Perëndisë, "UNË JAM" (Eksodi 3:14). Njerëzit menjëherë morën gurë për të vrarë Jezusin sepse Ai pretendonte të ishte Zot (Gjoni 8:59).
• "Unë dhe Ati Jemi Një" — Jezusi tha në Gjoni 10:30: "Unë dhe Ati jemi një." Turma mori përsëri gurë, duke thënë: "Ne po të gurëzojmë ty për blasfemi, sepse ti, një thjesht njeri, pretendon të jesh Zot" (Gjoni 10:33). Edhe armiqtë e Tij e kuptuan saktësisht çfarë pretendonte Jezusi.
• Pranoi Adhurimin — Pasi Jezusi eci mbi ujë, dishepujt e Tij "e adhuruan atë, duke thënë: 'Vërtet ti je Biri i Perëndisë'" (Mateu 14:33). Jezusi pranoi adhurimin e tyre. Në Bibël, engjëjt e shenjtë refuzojnë adhurimin (Zbulesa 22:8-9). Një profet njerëzor nuk do të pranonte kurrë adhurim.

Jezusi shfaqi një dashuri të thellë dhe të butë për fëmijët, gjë që shoqëria e konsideronte shumë të pazakontë në atë kohë. Ai i mirëpriti fëmijët, i paraqiti ata si shembuj të përsosur të besimit dhe paralajmëroi fuqishëm këdo që mund t'i dëmtonte ata.

• "Lërini Fëmijët të Vijnë tek Unë" — Dishepujt u përpoqën t'i largonin prindërit që i sollën fëmijët e tyre te Jezusi. Jezusi i ndaloi dishepujt e Tij dhe deklaroi: "Lërini fëmijët e vegjël të vijnë tek unë dhe mos i pengoni, sepse e të tillëve është mbretëria e qiejve" (Mateu 19:14). Ai vuri duart mbi fëmijët dhe i bekoi ata.
• Fëmijët si Modeli i Besimit — "Me të vërtetë po ju them, nëse nuk ndërroni dhe nuk bëheni si fëmijë të vegjël, nuk do të hyni kurrë në mbretërinë e qiejve" (Mateu 18:3). Jezusi udhëzoi të gjithë të adoptonin besimin e përulur dhe të varur që shfaq një fëmijë.
• Paralajmërim i Rreptë Kundër Dëmtimit të Fëmijëve — "Nëse dikush e bën të bjerë në mëkat një nga këta të vegjlit që besojnë në mua, do të ishte më mirë për atë t'i varej një gur i madh mulliri në qafë dhe të zhytet në thellësinë e detit" (Mateu 18:6). Mbrojtja e fëmijëve nga dëmtimi përfaqëson një nga urdhërimet më serioze të Perëndisë.

Jezusi kurrë nuk kreu mrekulli fshehurazi. Ai i kreu ato publikisht, në vende të mbushura me njerëz, i rrethuar nga miq dhe armiq. Edhe armiqtë e Tij kurrë nuk e mohuan realitetin e mrekullive të Tij. Armiqtë e Tij argumentuan vetëm për burimin e fuqisë së Tij (Mateu 12:24). Kjo ofron një provë jashtëzakonisht të fortë se mrekullitë ndodhën vërtet.

• Ngriti Llazarin Pas Katër Ditësh — Llazari ishte i vdekur dhe varrosur në një varr për katër ditë. Jezusi e thirri, dhe Llazari doli gjallë. Shumë njerëz, përfshirë armiqtë, e dëshmuan këtë ngjarje dhe më pas besuan në Jezusin (Gjoni 11:45).
• U Ushqeu Mbi 5,000 Persona — Jezusi ushqeu më shumë se 5,000 njerëz duke përdorur vetëm pesë bukë dhe dy peshq. Turma mblodhi edhe dymbëdhjetë shporta me ushqim të mbetur (Gjoni 6:13). Kjo mrekulli publike u tregua shumë e madhe për t'u hedhur poshtë si një truk apo një histori fiktive.
• Plotësoi Mbi 300 Profeci Specifike — Jezusi plotësoi dhjetëra parashikime shumë specifike që gjenden në Dhiatën e Vjetër: Vendlindja e Tij (Mikea 5:2), hyrja e Tij në Jerusalem duke kalëruar një gomar (Zakaria 9:9), 30 monedhat e argjendta (Zakaria 11:12-13), ushtarët që hidhnin short për rrobat e Tij (Psalmi 22:18), dhe ringjallja e Tij (Psalmi 16:10). Mbetet matematikisht e pamundur që dikush t'i plotësojë të gjitha këto parashikime rastësisht.

Karakteri i Jezu Krishtit qëndron plotësisht unik në historinë njerëzore. Edhe armiqtë e Tij nuk arritën ta gjenin fajtor për asnjë mëkat. Guvernatori romak Pilati deklaroi tre herë: "Nuk gjej asnjë bazë për akuzë kundër këtij njeriu" (Luka 23:4, 14, 22). Ai jetoi plotësisht i shenjtë dhe i pastër (Hebrenjve 7:26). Karakteri i Tij përcakton standardin më të lartë të mirësisë.

• Kurrë Nuk Mëkatoi, Kurrë Nuk Kërkoi Falje — Jezusi kurrë nuk mëkatoi, kurrë nuk kërkoi falje dhe kurrë nuk pati nevojë të korrigjonte një gabim moral. Ai pyeti kritikët e Tij: "Kush prej jush mund të më provojë fajtor për mëkat?" (Gjoni 8:46). Askush nuk mund ta provonte fajtor. Çdo mësues normal njerëzor përjeton momente krenarie ose dështimi. Jezusi nuk përjetoi asnjë.
• Dhembshuria si Një Tipar Përcaktues — Ungjijtë demonstrojnë vazhdimisht dhembshurinë e thellë të Jezusit — për të sëmurët (Mateu 14:14), për të uriturit (Mateu 15:32), dhe për ata që vajtonin (Gjoni 11:35). Ai qau te varri i Llazarit sepse ndjeu trishtimin e njerëzve që i donte.
• Përulësia në Madhështi — Krijuesi i universit lidhi një peshqir rreth belit të Tij dhe u lau këmbët e papastra dishepujve të Tij (Gjoni 13:1-17). Ai deklaroi: "Unë jam zemërbutë dhe i përulur" (Mateu 11:29). Ai u rendit më i madhi nga të gjithë, megjithatë u bë shërbëtor i të gjithëve.

Jezusi udhëtoi për në Jerusalem duke i ditur plotësisht ngjarjet që do të ndodhnin. Ai nuk vdiq si viktimë — Ai zgjodhi të sakrifikonte Veten për të paguar për mëkatet tona. Pas vdekjes së Tij, Ai u ngrit përsëri në jetë, duke ndryshuar përgjithmonë botën.

• Parashikoi Vdekjen dhe Ringjalljen e Tij — Jezusi parashikoi saktësisht metodën e vdekjes së Tij dhe deklaroi se do të ngrihej përsëri tre ditë më vonë (Mateu 16:21). Asnjë njeri i zakonshëm nuk mund t'i parashikonte këto ngjarje dhe t'i bënte ato të ndodhnin.
• Falja nga Kryqi — Ndërsa ushtarët i ngulitnin gozhdët në duar, Jezusi u lut: "Atë, fali, sepse nuk dinë çfarë bëjnë" (Luka 23:34). Kjo demonstron formën më të lartë të dashurisë — të lutesh për individët që të torturojnë.
• Ringjallja Trupmore — Tre ditë pas vdekjes së Tij, njerëzit e gjetën varrin bosh. Jezusi u shfaq gjallë Marisë Magdalenë, dishepujve dhe një grupi prej më shumë se 500 njerëzve njëkohësisht (1 Korintasve 15:6). Ringjallja përbën themelin absolut të besimit të krishterë.

Kudo ku njerëzit ndjekin vërtet mesazhin e Jezusit, dinjiteti njerëzor, mirësia dhe progresi rriten. Zhvillime si spitalet, universitetet dhe shfuqizimi i skllavërisë rezultuan drejtpërdrejt nga mësimet e Tij.

• Shfuqizimi i Skllavërisë — Besimi se Perëndia krijoi çdo person sipas imazhit të Tij motivoi të krishterët të luftonin për t'i dhënë fund skllavërisë. Të krishterët që besonin në barazi udhëhoqën lëvizjen për t'i dhënë fund tregtisë së skllevërve.
• Spitale dhe Kujdes për të Sëmurët — Të krishterët filluan konceptin e një spitali publik — duke ofruar kujdes falas për njerëzit e sëmurë pavarësisht pasurisë së tyre — sepse ndoqën shembullin e Jezusit për shërimin e të sëmurëve.
• Universitete dhe Edukim — Të krishterët themeluan shumë nga universitetet më të mëdha të botës sepse besonin se të gjithë meritojnë një edukim për të kuptuar krijimin e Perëndisë.

Jezusi nuk e trajtoi lutjen si një ritual apo një shfaqje. Ai e trajtoi lutjen si një bisedë të vërtetë, personale me Perëndinë. Ai mësoi se Perëndia vepron si një Atë i dashur që dëgjon aktivisht.

• Lutja e Zotit — Një Fëmijë duke Folur me Atin e Tij — Kur dishepujt e pyetën Jezusin si të luteshin, Ai nuk dha një listë rregullash. Ai i mësoi ata të thoshin: "Ati ynë që je në qiej..." (Mateu 6:9-13). Të quash Krijuesin e universit "Atë" paraqiti një ide krejtësisht të re dhe revolucionare.
• "Kërkoni dhe do t'ju Jipet" — Jezusi mësoi se Perëndia mbetet vazhdimisht i gatshëm të dëgjojë: "Kërkoni dhe do t'ju jepet; kërkoni dhe do të gjeni" (Mateu 7:7-8). Lutja nuk vepron si një ritual për të tërhequr vëmendjen e Perëndisë; në vend të kësaj, lutja do të thotë të flasësh me një Atë që të do.
• Lutja Kryepriftërore e Jezusit — Natën para se të vdiste, Jezusi u lut për të gjithë pasuesit e Tij, duke i kërkuar Perëndisë t'i mbante të bashkuar dhe të sigurt (Gjoni 17). Jezusi vazhdon të lutet për besimtarët edhe sot (Hebrenjve 7:25).

Jezusi kurrë nuk zotëroi ose bleu një skllav. Ai mësoi parime morale — se Perëndia thellësisht do dhe krijoi çdo person — të cilat përfundimisht çuan në fundin global të skllavërisë.

• Çdo Person Mban Imazhin e Perëndisë — Jezusi afirmoi se Perëndia krijoi çdo person sipas imazhit të Tij (Zanafilla 1:27). Një person nuk mund të zotërojë, të blejë ose të shesë dikë që mban imazhin e Perëndisë. Ky besim siguron argumentin më të fortë kundër skllavërisë.
• Ai Preku të Paprekshmit — Jezusi kaloi kohë me njerëz që shoqëria i trajtonte keq — lebrozë, të huaj dhe të shkarkuar. Ai trajtoi çdo person si tepër të vlefshëm, duke provuar se shoqëria nuk duhet të shfrytëzojë kurrë njerëzit.
• Vëllazëria Shkatërron Skllavërinë — Bibla udhëzon një pronar skllevërish të krishterë të mirëpresë skllavin e tij të arratisur prapa "jo më si skllav, por... si vëlla të dashur" (Filemonit 1:16). Trajtimi i njëri-tjetrit si vëllezër në Krisht shkatërron konceptin e skllavërisë.

Jezusi ishte hebre. Ai kishte një nënë hebreje, ndoqi tempullin hebre dhe zgjodhi dymbëdhjetë apostuj hebrenj. Ai e donte thellësisht popullin e Tij.

• Jezusi Qau Mbi Jerusalemin — Kur Jezusi pa Jerusalemin, Ai qau për qytetin: "...Po ta kishe njohur ti, po ti, të paktën në këtë ditë, ato që të japin paqe..." (Luka 19:41-42). Biri i Perëndisë qau sepse një zemër e thyer për popullin e Tij e mposhti Atë.
• "Jerusalem, Jerusalem..." — Jezusi tha: "Jerusalem... sa shpesh kam dëshiruar t'i mbledh fëmijët e tu, siç mbledh pula zogjtë e vet nën krahët e saj..." (Mateu 23:37). Ai foli fjalë dashurie zemërthyer, jo zemërimi.
• Shpëtimi Vjen nga Hebrenjtë — Jezusi nderoi popullin hebre. Ai i tha një gruaje samaritane: "Shpëtimi vjen nga hebrenjtë" (Gjoni 4:22). Perëndia e realizoi të gjithë planin e Tij përmes Izraelit.

Dhiata e Vjetër përmban mbi 300 profeci specifike lidhur me ardhjen e Mesias, të shkruara qindra vjet para lindjes së Jezusit. Jezusi plotësoi në mënyrë të përsosur çdo profeci të vetme.

• Lindur në Betlehem — Profeti Mikea shkroi se Mesia do të lindte në Betlehem (Mikea 5:2). Jezusi lindi në Betlehem (Luka 2:1-7), duke përmbushur në mënyrë të përsosur një profeci 700-vjeçare.
• Tradhtuar për 30 Monedha Argjendi — Profeti Zakaria parashikoi se dikush do ta tradhtonte Mesian për saktësisht tridhjetë monedha argjendi (Zakaria 11:12-13). Juda e tradhtoi Jezusin për saktësisht 30 monedha argjendi (Mateu 26:15).
• Kryqëzimi i Përshkruar në Detaj — Mbreti David shkroi Psalmi 22 1,000 vjet para se dikush të shpikë kryqëzimin: "Ata më shpojnë duart dhe këmbët..." Kjo përshkruan saktësisht çfarë ndodhi me Jezusin në kryq.

Jezusi premtoi se Shpirti i vetë Perëndisë do të jetonte brenda çdo besimtari. Kjo përfshin më shumë sesa thjesht një mesazh nga një engjëll; kjo do të thotë se Perëndia Vetë jeton në zemrat tona për të na ndryshuar.

• Premtimi i Shpirtit të Shenjtë — Jezusi premtoi: "...Shpirti i së vërtetës... rri me ju dhe do të jetë në ju" (Gjoni 14:16-17). Kjo do të thotë se Perëndia merr rezidencë të përhershme brenda një personi.
• Shpirti i Shenjtë Zbriti — Pesëdhjetë ditë pas ringjalljes, Shpirti i Shenjtë zbriti mbi dishepujt (Veprat e Apostujve 2:1-4). Shpirti i Perëndisë tani jeton brenda miliona besimtarëve, duke u siguruar atyre fuqi, paqe dhe guxim.
• Fruti i Shpirtit — Kur Shpirti i Perëndisë jeton brenda një personi, ai prodhon fruta të mira: "dashuri, gëzim, paqe, durim, mirësi, mirësi, besnikëri..." (Galatasve 5:22-23).