Muhammed açıkça ve defalarca Tanrı olduğunu reddetti. Muhammed sadece bir peygamber — "peygamberlerin mührü" (Kuran 33:40) olduğunu iddia etti. İslam'ın temel inancı Tevhid'dir — doğasını kimseyle paylaşmayan Tanrı'nın (Allah'ın) mutlak birliği. İslam'da, Tanrı'nın insan olabileceği fikri en kötü günah (şirk) olarak kabul edilir.

• "Ben Sizin Gibi Sadece Bir İnsanım" — Kuran, Muhammed'e şunu bildirmesini emreder: "De ki: 'Ben de sizin gibi bir insanım; ancak bana ilahınızın bir tek ilah olduğu vahyolunuyor'" (Kehf Suresi 18:110). Muhammed Tanrı olduğunu iddia etmedi, doğmadan önce var olmadı ve ilahi bir doğaya sahip değildi.
• Mesih'in İlahi Olduğunu Reddetme — Kuran, Hristiyan Teslisini ve İsa'nın Tanrı'nın Oğlu olduğunu şiddetle reddeder: "Andolsun ki, 'Allah, Meryem oğlu Mesih'tir' diyenler kâfir olmuşlardır" (Maide Suresi 5:72). Kuran ayrıca der ki: "'Üçtür' demeyin... Allah ancak tek bir ilahtır. O, oğul sahibi olmaktan münezzehtir" (Nisa Suresi 4:171).
• Kendi Kurtuluşundan Emin Değil — İsa'nın tam aksine, Muhammed ölümden sonra kendisine ne olacağı konusunda belirsizlik hissetti. Sahih-i Buhari 5266, Muhammed'in şöyle dediğini kaydeder: "Allah'a yemin ederim ki, ben Allah'ın Elçisi olmama rağmen, Allah'ın bana ne yapacağını bilmiyorum."

İslam'ın en güvenilir kaynaklarına göre, Muhammed'in çağrısı onu travmatize etti. Çağrı fiziksel şiddet içeriyordu ve başlangıçta şeytani bir saldırı gibi görünüyordu. Muhammed, eşinin ve onun Hristiyan kuzeninin, doğrudan Tanrı'nın sesini duymadığı için deneyimin Tanrı'dan geldiğine onu ikna etmesini gerektirdi.

• Nefes Alamayacak Hale Gelene Kadar Sıkıldı — Sahih-i Buhari (Kitap 1, Hadis 3), Muhammed'in mağaradaki ilk "vahiyini" şöyle anlatır: "Beni kucakladı ve dayanamayacak kadar sıkıca sıktı." Bu üç kez oldu. Buna karşılık, melek Cebrail Kutsal Kitap'ta Meryem'e göründüğünde, Cebrail nazikçe şöyle dedi: "Korkma" (Luka 1:30).
• Cin Çarptığına İkna Oldu — İlk karşılaşmasından sonra Muhammed korku içinde evine koştu. Karısı Hatice'ye şöyle dedi: "Bana ne olacağından korkuyorum." Muhammed, kötü bir ruhun (cin) kendisine sahip olduğuna inandı. Hatice onu Hristiyan kuzeni Varaka bin Nevfel'e götürdü. Bu insan kuzen, deneyimin Tanrı'dan geldiğine Muhammed'i ikna etti.
• İntihar Eğilimleri — İlk İslami biyografiler (İbn İshak ve el-Tabari), bu ilk deneyimden sonra Muhammed'in derinden depresyona girdiğini kaydeder. Kendini atmayı planlayarak defalarca dağlara tırmandı. Kaynaklar, her seferinde durdurulduğunu söyler. Kutsal Kitap'ta hiçbir peygamber Tanrı ile karşılaştıktan sonra intihara teşebbüs etmedi.

Kuran, Allah'ı öncelikle güçlü bir efendi ve yargıç olarak tanımlar. Allah'ın sevgisi koşulludur, insanlar O'nun kararlarını sorgulayamaz ve O'nunla kişisel "baba gibi" bir ilişki kurmak imkansızdır. Allah'ın 99 ismi O'nun gücünü anlatır, ancak "Baba" ismi asla geçmez.

• Allah İtaatsizleri Sevmez — İsa "Tanrı dünyayı öyle sevdi ki" (Yuhanna 3:16) diye öğretti. Kuran ise Allah'ın sevmediği insanları listeler: "Allah haddi aşanları sevmez" (2:190); "Allah zalimleri sevmez" (3:57); "Allah kibirlileri sevmez" (4:36); "Allah bozguncuları sevmez" (5:64). İsa bu tür insanlarla onlara yardım etmek için yemek yedi.
• "Baba" Küfürdür — İslami öğretide Allah'a "Baba" demek korkunç bir hakarettir. İhlas Suresi 112 der ki: "O doğurmamış ve doğrulmamıştır." Kuran, Tanrı'nın bir oğlu olabileceğini veya kişisel olarak Baba olarak bilinebileceğini şiddetle reddeder. İslam, Tanrı için en sevgi dolu Hristiyan kelimesini en büyük hatası olarak görür.
• Allah'ın Sevgisi Kazanılmalı — Kuran'da bir kişi, iyi ameller işleyerek Allah'ın sevgisini kazanmalıdır: "Şüphesiz Allah, iyilik edenleri sever" (Tevbe Suresi 9:4). İsa'nın öğretisinde Tanrı tamamen farklı davranır: "Biz daha günahkârken Mesih bizim için öldü" (Romalılar 5:8). Tanrı'nın sevgisi, biz doğru davranmadan önce de vardır.

İslam'da hiç kimse kendi kurtuluşunu garanti edemez. Bir Müslüman'ın geleceği, kıyamet gününde iyi amellerinin Allah'ın terazisinde kötü amellerinden daha ağır basıp basmadığına bağlıdır. İslam bir Kurtarıcı sağlamaz ve günahların bedelini ödeyecek bir fedakarlık yoktur. Herkes Allah'ın huzurunda tamamen yalnızdır — Muhammed'in kendisi de dahil.

• Terazilerle Kurtuluş — İslami öğreti, kıyamet gününde Allah'ın her kişinin amellerini tartacağını belirtir (Kuran 21:47). İyi ameller daha ağır gelirse, kişi cennete girer. Aksi takdirde cehenneme girer. İslam'ın Kurtarıcısı yoktur. Herkes yalnızdır. Her Müslüman bu belirsizlikle yaşar.
• Muhammed Kendi Kaderinden Emin Değil — Sahih-i Buhari 5266, Muhammed'in şöyle dediğini kaydeder: "Allah'a yemin ederim ki, ben Allah'ın Elçisi olmama rağmen, Allah'ın bana ne yapacağını bilmiyorum." İslam'ın kurucusu cennete girip girmeyeceğini bilmiyordu. İsa, ölen bir suçluya cenneti garanti etti. Fark mutlaktır.
• Çarmıha Geriliş Reddedildi — Kuran, insanların İsa'yı çarmıha germediğini iddia eder: "Onu öldürmediler ve onu çarmıha germediler; ancak [bir başkası] onlara benzetildi" (Nisa Suresi 4:157). Eğer çarmıha geriliş hiç olmadıysa, günahların bedelini ödeyecek hiçbir fedakarlık yapılmadı — bu da insanlığı affedilmek için hiçbir yöntem olmadan suçlu bırakır.

İslam, antik Arabistan'a kıyasla kadınlara yönelik muameleyi iyileştirdiğini iddia eder. Ancak Muhammed, erkek ve kadınları temelden eşit olmayan yasalar ve alışkanlıklar tesis etti. İslam hukuku bugün bu eşitsiz yasaları koruyor. Kişisel davranışları, İsa'nın ahlaki standardının çok altındaydı.

• Kısas Yasası — "Ve Biz onlara onda cana can, göze göz, buruna burun, kulağa kulak, dişe diş ve yaralar için kısas farz kıldık" (Maide Suresi 5:45). İslam hukuku intikamı sadece izin vermek yerine emreder. Buna karşılık İsa şöyle emretti: "Diğer yanağını çevir."
• Gayrimüslimleri Dost Edinmeyin — Kuran, Müslümanları kafirlerle yakın arkadaşlık kurmaktan defalarca uyarır: "Ey iman edenler! Benim düşmanımı ve sizin düşmanınızı dost edinmeyin, onlara sevgi uzatmayın" (Mümtehine Suresi 60:1). Bunu İsa'nın emriyle karşılaştırın: "Düşmanlarınızı sevin."
• Gayrimüslimler İçin Çifte Standartlar — Muhammed emretti: "Bir Müslüman, bir kafiri öldürmenin intikamı olarak öldürülmemelidir" (Sahih-i Buhari 3:111). İslam hukukuna göre, gayrimüslimlerin hayatları daha az değerliydi. Ancak İsa, "komşunu sevmek" hakkındaki en ünlü hikayesinde, nefret edilen bir yabancıyı (Samiriyeli) kahraman yaptı (Luka 10:25-37).

MS 622'de Medine'ye taşındıktan sonra Muhammed, siyasi bir yönetici ve askeri bir general oldu. "Vahiylerinin" tonu tamamen değişti — sabırlı acı çekmekten agresif savaşa doğru kaydı. Ölümünden sonraki 100 yıl içinde, İslami ordular Arap Yarımadası'nı, Pers'i, Kuzey Afrika'yı ve İspanya'yı zorla fethetti.

• Kılıç Ayeti — Kuran 9:5 ("Kılıç Ayeti") emreder: "Haram aylar çıktığında, müşrikleri bulduğunuz yerde öldürün, onları yakalayın, kuşatın ve her pusu yerinde onları bekleyin." Birçok İslam alimi, bu tek ayetin 100'den fazla önceki, barışçıl ayeti iptal ettiğini öğretir.
• 27 Askeri Sefer — Muhammed kişisel olarak 27 askeri sefere katıldı ve yaklaşık 38 başka baskın emri verdi. İsa hiçbir askeri sefere önderlik etmedi ve hiçbir silah sahibi olmadı.
• Banu Kurayza Katliamı — Hendek Savaşı'ndan sonra Muhammed, adamlarının Yahudi Banu Kurayza kabilesinden 600-900 erkeğin başını kestiğini izledi ve kadınlarını ve çocuklarını köleleştirdi (İbn İshak, Siretü Resulullah). İslami alimler, en eski tarih kitaplarında kaydedildiği gibi bu olayı doğrulamaktadır.

İslam, antik Arabistan'a kıyasla kadınlara yönelik muameleyi iyileştirdiğini iddia eder. Ancak Muhammed, erkek ve kadınları temelden eşit olmayan yasalar ve alışkanlıklar tesis etti. İslam hukuku bugün bu eşitsiz yasaları koruyor. Kişisel davranışları, İsa'nın ahlaki standardının çok altındaydı.

• Aişe ile Altı Yaşında Evlilik — Muhammed, Aişe altı yaşına geldiğinde onunla evlendi ve dokuz yaşına geldiğinde onunla cinsel ilişkiye girdi (Sahih-i Buhari 5158). Muhammed o sırada yaklaşık 52 yaşındaydı. İsa şöyle dedi: "Bırakın küçük çocuklar bana gelsin" (Matta 19:14).
• Bir Kadının Şahitliği Yarım Değerde — Muhammed, bir kadının mahkemedeki şahitliğinin bir erkeğin şahitliğinin yarısı değerinde olduğunu öğretti, çünkü kadınlar "akıl eksikliği"ne sahiptir (Sahih-i Buhari 2658; Kuran 2:282). Dahası, kız çocukları erkek çocuklarının mirasın sadece yarısını alır (Nisa Suresi 4:11).
• Kocalar Eşlerini Dövilebilir — "Erkekler kadınların yöneticileridir... Nüşuzundan korktuğunuz kadınlara gelince, önce onlara öğüt verin, sonra yataklarında yalnız bırakın ve sonra da onları dövün" (Nisa Suresi 4:34). İsa günahkar bir kadına farklı karşılık verdi: "Ben de seni kınamıyorum. Git ve bundan sonra günah işleme" (Yuhanna 8:11).

Muhammed ve çocuklarla ilgili tarihi gerçekler — tamamen İslam'ın en güvenilir kaynaklarından alınmıştır — oldukça rahatsız edici görünmektedir. Bu eylemler, İsa'nın çocukları koruma konusundaki nazik yoluna doğrudan karşıdır.

• Çocuk Evliliği ve Cinsel İlişki — Sahih el-Buhari 5158, Muhammed'in Ayşe altı yaşına geldiğinde onunla evlendiğini ve dokuz yaşına geldiğinde onunla cinsel ilişkiye girdiğini kaydeder. Bu eylem, İsa'nın küçüklere zarar vermeye karşı güçlü uyarısını tamamen ihlal etmektedir.
• Banu Kurayza — İnfaz Edilen Erkek Çocuklar — Banu Kurayza kabilesinin yenilgisinden sonra, İslam tarihçisi İbn İshak, askerlerin ergenlik çağına ulaşmış erkek çocuklarını infaz ettiğini ve daha küçük çocukları köleleştirdiğini kaydetmiştir. Askerler, kimin yaşayacağına ve kimin öleceğine karar vermek için erkek çocukların bedenlerini incelemişlerdir.

İnsanlar Muhammed'den denizi yarmak veya su akıtmak gibi bir mucize göstermesini talep ettiklerinde, o reddetti. Gücünün olmadığını kabul etti. Kuran, Muhammed'in peygamberliğini kanıtlamak için hiçbir mucize göstermediğini defalarca belirtir. Müslümanlar, Kuran'ın kendisinin onun tek mucizesi olduğunu iddia ederler.

• Kuran İtiraf Ediyor: Hiçbir İşaret Yok — "Ve dediler ki: 'Rabbinden ona neden bir işaret indirilmedi?' De ki: 'İşaretler yalnızca Allah katındadır ve ben yalnızca apaçık bir uyarıcıyım'" (Ankebut Suresi 29:50). Buna karşılık, İsa'nın mucizeleri o kadar aşikardı ki düşmanları bile onların gerçekliğini kabul etti.
• Mekkelilerin Meydan Okumaları Hiç Karşılanmadı — İsra Suresi 17:90-93, Mekke halkının mucizeler talep ettiğini, ancak Muhammed'in hiçbirini sunmadığını kaydetmektedir. Musa Kızıldeniz'i ayırdı. İlyas gökten ateş indirdi. İsa ölüleri diriltti. Muhammed sadece bir kitap üretti.
• Sonraki Hadis Mucizeleri Kuran ile Çelişiyor — Muhammed'in ölümünden yüzlerce yıl sonra, İslam gelenekleri onun mucizeler gösterdiğini iddia etmeye başladı — örneğin parmaklarından su akması veya ayı yarması gibi. Bu sonraki hikayeler, Kuran'ın gerçek metniyle çelişmektedir. Yazarlar muhtemelen bu hikayeleri daha sonra Muhammed'i İsa ve Musa'ya daha benzer göstermek için eklediler.

İslam'ın en güvenilir kaynaklarına göre, Muhammed'in kişisel davranışı, bazen nazik davranan ancak aynı zamanda İsa'nın ahlaki standardının çok altında eylemler gerçekleştiren bir adamı ortaya koymaktadır. Muhammed, sıklıkla kendi kişisel sorunlarını uygun bir şekilde çözen Tanrı'dan "vahiyler" aldı.

• Kişisel Fayda İçin Vahiyler — Muhammed, üvey oğlunun eski eşi Zeyneb'e (Ahzab Suresi 33:37) karşı çekim hissettikten sonra onunla evlenmesine izin veren bir vahiy aldı. Takipçisi Enes bin Malik bunu Kuran'daki en utanç verici ayet olarak adlandırdı (Sahih el-Buhari 7421).
• Ele Geçirilen Kadınların Kullanımı — Muzaffer savaşlardan sonra, Muhammed adamlarına ele geçirdikleri kadınları seks kölesi olarak tutmalarına izin verdi (Nisa Suresi 4:24; Sahih Müslim 3371) ve kendisi de bu uygulamaya katıldı. İsa asla kimsenin başkalarını sömürmesine veya kötüye kullanmasına izin vermedi.
• Düşmanların Yok Edilmesi İçin Dua Etti — Muhammed, Tanrı'nın düşmanlarını lanetlemesini ve yok etmesini diledi. İsa, Tanrı'nın düşmanlarını bağışlaması için dua etti. Bu zıt tepkiler, iki adam arasındaki büyük ahlaki boşluğu vurgulamaktadır.

Muhammed, MS 632 yılında Medine'de uzun bir hastalıktan sonra öldü. Arabistan'ı güç kullanarak fethetti, siyasi bir imparatorluk kurdu ve zenginlik ve güce sahip olarak öldü. Mezarı hala oradadır.

• Ölümü Zehirle Bağlantılı — Ölüm döşeğindeyken, Muhammed yıllar önce kendisine verilen zehirden kaynaklanan ağrıdan şikayet etti. Hayber'de ailesini öldürdükten sonra bir Yahudi kadın onu zehirlemişti (Sahih el-Buhari 4428). Şiddetli savaşları doğrudan ölümüyle bağlantılıydı.
• Halef Belirlenmedi — Muhammed, kendisinin yerine geçecek açık bir lider atamadan öldü. Bu başarısızlık, büyük bir siyasi krize yol açtı, ilk İslam iç savaşlarını başlattı ve Sünni ile Şii Müslümanlar arasında kalıcı bir ayrılık yarattı.
• Kendi Kaderinden Emin Değil — Ölüm yaklaşırken bile, Muhammed bağışlanma ve merhamet için dua etti, son varış noktasından emin değildi (Sahih el-Buhari 6511). Çarmıhta, İsa güvenle şöyle ilan etti: "Tamamlandı" (Yuhanna 19:30).

Muhammed'in ölümünden sonraki 100 yıl içinde, İslam orduları askeri güç kullanarak Orta Doğu, Kuzey Afrika, Pers ve İspanya'yı fethetti. İnşa ettiği dini ve hukuki sistem, bambaşka bir dünya şekillendirdi.

• Öncelikli Olarak Fetih Yoluyla Yayıldı — İslam orduları, Kuzey Afrika'daki antik Hristiyan kiliselerinin çoğunu yok etti. İslam, esas olarak vaaz yoluyla değil, savaş yoluyla yayıldı.
• Sürekli Sünni-Şii Ayrımı — Muhammed bir halef atayamadığı için, Sünni ve Şii Müslümanlar yüzyıllardır birbirleriyle savaşarak sayısız ölüme neden oldular.
• İslam'ı Terk Edenler İçin Ölüm — Muhammed, takipçilerine İslam'ı terk eden herkesi öldürmelerini emretti (Sahih el-Buhari 9:84:57). Bugün birçok İslam ülkesi, dini terk eden insanları hala ölümle cezalandırmaktadır. İsa, hiç kimseye inançsızlık nedeniyle birini öldürme talimatı vermedi.

İslami dua (Namaz), İsa'nın öğrettiğinden büyük ölçüde farklıdır. Bir sohbet işlevi görmez; bunun yerine, her gün beş kez yapılan katı bir ritüel olarak hizmet eder. Bir kişi belirli Arapça kelimeler kullanmalı ve belirli vücut hareketleri yapmalıdır.

• Beş Vakit Namaz, Belirli Duruşlar — Müslümanlar her gün tam olarak beş kez ayakta, eğilerek ve alınlarını yere koyarak namaz kılmalıdır. Bir kişi hareketler veya kelimeler sırasında hata yaparsa, namaz geçerliliğini kaybeder.
• Sadece Arapça — Müslümanlar, dili anlamasalar bile Arapça dua etmelidir. İsa, gerçek ibadetin belirli bir dili konuşmaktan ziyade kalpten ve Ruh'tan kaynaklandığını öğretti (Yuhanna 4:23-24).
• Kaçırılan Namazlar Ciddi Bir Günahtır — Muhammed, namaz kılmayı bırakan herkesin korkunç bir günah işlediğini ve Müslümanlıktan çıkabileceğini uyardı. İsa, namazı kaçırmanın bir kişinin Tanrı ile olan ilişkisini kopardığını asla öğretmedi.

Muhammed kişisel olarak kölelere sahipti, köle satın aldı ve sattı. Ayrıca adamlarına ele geçirdikleri kadınları seks kölesi olarak tutmalarına izin verdi. İslam'ın en güvenilir tarih kitapları bu gerçekleri kaydeder.

• Muhammed Kişisel Olarak Köle Sahibiydi — İslam tarihi, Muhammed'e ait, Zayd ve Maria da dahil olmak üzere birkaç kölenin adını kaydeder. İslam tarih kitapları bu uygulamayı tamamen normal olarak tanımlar.
• Cinsel Kölelik Açıkça İzin Verildi — Kuran, erkeklere savaş sırasında ele geçirilen kadın esirlerle cinsel ilişkiye girmelerine açıkça izin verir (Mü'minun Suresi 23:5-6). Muhammed ve takipçileri bu uygulamaya katıldılar.
• Savaştan Sonra Kadınlar Köle Olarak Alındı — Bir savaştan sonra, Muhammed adamlarına, bu kadınlar evli olsalar bile, ele geçirilen kadınlarla cinsel ilişkiye girmelerine izin verdi (Sahih Müslim 3371).

Muhammed Medine'ye geldiğinde, orada üç büyük Yahudi kabilesi ikamet ediyordu. Onları kendisini peygamber olarak kabul etmeye ikna etmeye çalıştı. Reddetmeleri üzerine, kabilelerden ikisini sürgün etti ve üçüncüsünü katletti.

• Hayber'in Fethi — Muhammed, Yahudi kasabası Hayber'e saldırdı. Gizli parayı bulmak için veznedarlarını işkenceyle öldürdü ve ardından o gece adamın güzel genç karısını kendisine ait olarak aldı (Sahih el-Buhari 2520).

Müslümanlar, Kutsal Kitap'ın Muhammed'in gelişini önceden bildirdiğini iddia ederler, ancak bu iddia gerçeği yansıtmaz. Dahası, Muhammed'in kendi tahminlerinden bazıları tamamen başarısız oldu.

• <strong><a class="bible-ref" href="https://biblehub.com/deuteronomy/18-18.htm" target="_blank" data-verse="deuteronomy 18:18" data-display="Deuteronomy 18:18" data-translation="web">Yasa'nın Tekrarı 18:18</a></strong> — Muhammed'e Atıfta Bulunmaz — Müslümanlar, Tanrı'nın Musa'ya bir peygamber göndereceğine dair vaadinin Muhammed'e atıfta bulunduğunu iddia ederler. Ancak metin, peygamberin Araplardan değil, İsraillilerden geleceğini belirtir. İsa bir İsrailliydi.
• Ezgiler Ezgisi 5:16 — Bir İsim Değil — Müslümanlar, Kutsal Kitap'ta geçen İbranice machmad kelimesinin 'Muhammed' olarak çevrildiğini iddia ederler. Ancak bu, 'arzu edilen' veya 'güzel' anlamına gelen yaygın bir İbranice kelimedir. Yazarlar onu bir kişinin adı olarak değil, meyveleri ve mücevherleri tanımlamak için kullanırlar.
• Muhammed'in Başarısız Peygamberliği — Muhammed, takipçilerinin yaşamları boyunca Konstantinopolis'i fethedeceğini tahmin etti. Tamamen yanıldı. Şehri 800 yıl sonra fethettiler. Kutsal Kitap, bir peygamberin tahmini başarısız olursa, onun sahte bir peygamber olarak işlev gördüğünü belirtir (Yasa'nın Tekrarı 18:22).

İslam'da, Cebrail adında bir meleğin Muhammed'e mesajlar ilettiği iddia edilir. İslam, Tanrı'nın imanlının içinde yaşadığını öğretmez.

• Dikte Edilen Mesajlar — İslam öğretisi, Cebrail meleğinin Kuran'ı Muhammed'e dikte ettiğini belirtir. Bu, harici bir mesajı içerirken, İsa Tanrı'nın kendisinin içsel varlığını vaat etti.
• Korku vs. Barış — Muhammed'in ruhla karşılaşmaları onu dehşete düşürdü ve korkudan titremesine neden oldu. Kutsal Ruh İsa'ya geldiğinde, Ruh barışçıl bir şekilde, güvercin gibi geldi.
• Tanrı'nın İçsel Varlığı Yok — İslam, Tanrı'nın Ruhunun imanlıların içinde yaşadığını öğretmez. Kurallara uymaya odaklanır, Tanrı'nın varlığıyla kişisel, içsel bir ilişki kurmaya değil.