1-2 Þegar Guð rís á fætur þá tvístrast óvinir hans! Þeir sem hata hann flýja sem mest þeir mega. 3Blástu þeim burt eins og reyk í vindi! Bræddu þá eins og vax í eldi! Þannig munu óguðlegir tortímast fyrir Guði.

4En hinir trúuðu skulu fagna. Þeir kætist og gleðjist 5og lofsyngi Guði! Hefjið lofsöng til hans sem ekur um á skýjunum. Nafn hans er Drottinn! Gleðjist og fagnið í nærveru hans. 6Hann er faðir föðurlausra og verndari ekkna, hann er heilagur. 7Hann lætur hinn einmana komast heim aftur og leiðir fanga út í frelsið á ný. Þar verður sungið og fagnað! En uppreisnarmenn skulu búa við sult og seyru.

8Guð, þegar þú leiddir þjóð þína gegnum öræfin, 9þá skalf jörðin og himnarnir nötruðu. Sínaífjall hneigði sig fyrir þér af virðingu og ótta – þér Guði Ísraels. 10-11 Þú, Guð, sendir regnskúrir yfir land þitt, hresstir það og endurnærðir. Þar settist þjóð þín að. Þú gafst hinum hrjáðu heimili og skjól.

12-13Drottinn lætur orð sín rætast og þegar hann talar flýja óvinirnir. Konurnar sem heima eru flytja gleðifrétt: „Óvinaherinn er flúinn, þeir sem vildu eyða öllu og umturna!“ Og konur í Ísrael skipta herfanginu. 14Þær hylja sig með gulli og silfri, rétt eins og dúfan vængjum sínum! 15Þegar Guð stökkti óvinunum á flótta þá snjóaði á Salmonsfjalli.

16-17 Þið voldugu Basanfjöll, þið illkleifu tindar! Hvers vegna horfið þið með öfund til Síonar – fjallsins sem Drottinn hefur kosið sér til bústaðar? 18Með þúsundum vagna lagði Drottinn upp frá Sínaí og kom til síns heilaga musteris á Síon. 19Hann kleif fjöllin, tók með sér fjölda bandingja og veitti viðtöku gjöfum frá mönnum, jafnvel uppreisnarmönnum. Og nú býr hann hér!

20Lofaður sé Drottinn! Hann leiðir okkur dag eftir dag og hjálpar í öllum vanda. 21Guð er hjálpræðisguð. Hann er alvaldur og bjargar frá dauða. 22En óvinum sínum eyðir hann, þeim sem þrjóskast og halda áfram á glæpabraut. 23Hann segir: „Komið!“ við óvini þjóðar sinnar, þá sem fela sig til fjalla eða í hafdjúpunum. 24Þjóð hans vill troða þá undir, ganga í blóði þeirra og gefa hundum hræ þeirra.

25Guð, konungur minn, gengur inn til musteris síns. 26Fremst fara söngvarar, þá hljóðfæraleikarar og stúlkur sem slá taktinn. 27Allur Ísrael gleðjist með Guði, uppsprettu Ísraels á þessum hátíðardegi. 28Fremst fer Benjamínsætt, hún er minnst. Þá koma prinsar og öldungar Júda og síðan höfðingjar Sebúlons og Naftalí. 29Sýn þú, Guð, mátt þinn og styrk, því að mikla hluti hefur þú gert.

30Konungar jarðarinnar gefa gjafir til musteris þíns í Jerúsalem. 31Ávíta þú óvini okkar, Drottinn. Færðu þá hingað, sneypta og berandi skattinn! Tvístraðu þeim sem efna til ófriðar. 32Egyptar sendi gull og Bláland fórni höndum í lotningu til Guðs. 33Syngið frammi fyrir Drottni, þið konungsríki jarðarinnar, syngið honum lofgjörðarsöng, 34honum, Guði eilífðar, sem ekur um himininn og talar með þrumuraust svo að undir tekur.

35Drottinn hefur máttinn! Dýrð hans ljómar yfir Ísrael og hans voldugu verk birtast á himninum. 36Við krjúpum fyrir honum í lotningu og ótta í musteri hans. Ísraels Guð veitir þjóð sinni mátt og megin. Lofaður sé Guð!