1-2 Guð blessar þann sem hjálpar bágstöddum. Á mæðudeginum bjargar Drottinn honum. 3Drottinn verndar hann og heldur í honum lífinu. Hann lætur hann njóta sæmdar og frelsar hann frá óvinum hans. 4Drottinn annast hann á sóttarsæng, veitir honum hvíld og hressing.

5Ég bað: „Drottinn, miskunnaðu mér. Læknaðu sál mína því að ég hef syndgað gegn þér.“

6Óvinir mínir biðja mér bölbæna og segja: „Bara að hann deyi sem fyrst svo að allir gleymi honum!“ 7Sumir sem heimsækja mig í veikindunum eru að þykjast. Innst inni hata þeir mig og líkar vel að ég er sjúkur. Þegar út er komið baktala þeir mig. 8Hatursmenn mínir hæða mig og spotta. Þeir skrafa og pískra hvað gera skuli þegar ég er allur 9„Þetta er banvænt, hvað sem það er,“ segja þeir, „honum mun aldrei batna.“

10Og besti vinur minn, hann snerist líka gegn mér, maðurinn sem ég treysti svo vel, hann sem át við borð mitt. 11En, Drottinn, yfirgef mig ekki! Miskunnaðu mér og læknaðu mig svo að ég geti endurgoldið þeim! 12Ég veit að þú elskar mig og að þú munt ekki láta óvini mína hlakka yfir mér. 13Vegna sakleysis míns hefur þú varðveitt mig og lætur mig lifa með þér að eilífu.

14Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels, frá eilífð til eilífðar. Amen. Amen.