1Þennan sálm orti Davíð 2þegar hann átti í ófriði við Sýrlendinga og óvíst var um úrslit. Þetta gerðist á sama tíma og Jóab, hershöfðingi Ísraels, vann sigur á 12.000 Edomítum í Saltdalnum.
3Þú Guð, hefur útskúfað okkur og brotið niður varnirnar. Þú hefur reiðst okkur og tvístrað. Drottinn sýndu aftur miskunn þína. 4Þú lést landið skjálfa, sprungur opnuðust. Drottinn læknaðu það og græddu sárin. 5Þú lést lýð þinn kenna á hörðu, við reikuðum eins og drukknir menn.
6En nú hefur þú reist okkur herfána! Þangað stefnum við allir sem elskum þig. 7Réttu út þína sterku hönd og frelsaðu okkur! Bjargaðu ástvinum þínum. 8-9 Guð hefur heitið hjálp. Hann hefur svarið það við heilagleika sinn! Er að undra þótt ég sé glaður?! „Síkem, Súkkót, Gíleað, Manasse – allt er þetta mitt,“ segir hann. „Júda gefur konung og Efraím varðmenn. 10Móab er þjónn minn og Edóm þræll. Og yfir Filisteu æpi ég siguróp!“
11Hver fer með til Edóms, inn í víggirtar borgir hans? 12Guð! Hann sem áður útskúfaði og yfirgaf hersveitir okkar!
13Drottinn, styð okkur gegn óvinunum, því að ekki hjálpa menn.
14Með Guðs hjálp vinnum við stórvirki, hann mun fótum troða óvinina.