2Ó, þú Guð minn, ég leita þín! Mig þyrstir eftir þér í þessari skrælnuðu eyðimörk. Ó, hve ég þrái þig! 3Þegar ég gekk um í helgidómi þínum þá leitaði ég þín, þráði að sjá veldi þitt og dýrð.

4Miskunn þín er betri en lífið sjálft! Með vörum mínum lofa ég þig. 5Ég vil lofa þig svo lengi sem ég lifi, lyfta höndum mínum í bæn til þín. 6Þá mun sál mín mettast og verða glöð, og munnur minn lofa þig með fögnuði.

7Ég ligg andvaka um nætur og hugsa um þig, rifja upp öll þau skipti sem þú hefur hjálpað. 8Þá fyllist ég gleði, finn mig öruggan hjá þér. 9Ég vil halda mér fast við þig, og styðjast við þína sterku hönd. 10Þeir munu sjálfir deyja sem brugga mér banaráð, og hverfa niður til heljar. 11Þeir munu falla fyrir sverði, verða sjakölum að bráð.

12Ég vil gleðjast í Guði! Og þeir sem honum treysta skulu fagna sigri því að munni lygaranna hefur verið lokað.