144-küy •••• Padishahning nijatliqi — xelqning bexti
1Dawut yazghan küy: —
Qollirimgha jeng qilishni,
Barmaqlirimgha urushni ögitidighan,
Méning Qoram Téshim Perwerdigargha teshekkür-medhiye qayturulsun!
2Méning özgermes shepqitim we méning qorghinim,
Méning égiz munarim we nijatkarim,
Méning qalqinim we tayan’ghinim, men Uningdin himaye tapimen;
U Öz xelqimni qol astimda boysundurghuchidur!
3I Perwerdigar, Sen uningdin xewer alidikensen, adem dégen zadi néme?
Uning toghruluq oylaydikensen, insan balisi dégen néme?
4Adem bolsa bir nepesturla, xalas;
Uning künliri ötüp kétiwatqan bir kölenggidur, xalas.
5I Perwerdigar, asmanlarni égildürüp chüshkeysen;
Taghlargha tégip ulardin is-tütek chiqarghaysen;
6Chaqmaqlarni chaqquzup ularni tarqitiwetkeysen;
Oqliringni étip ularni qiyqas-süren’ge salghaysen;
7Yuqiridin qolliringni uzitip,
Méni azad qilghaysen;
Méni ulugh sulardin,
Yaqa yurttikilerning changgilidin chiqarghaysen.
8Ularning aghzi quruq gep sözleydu,
Ong qoli aldamchi qoldur.
9I Xuda, men Sanga atap yéngi naxsha éytimen;
Ontargha tengkesh bolup Sanga küylerni éytimen.
10Sen padishahlargha nijatliq-ghelibe béghishlaysen;
Qulung Dawutni ejellik qilichtin qutuldurisen.
11Méni qutuldurghaysen, yat yurttikilerning qolidin azad qilghaysen;
Ularning aghzi quruq gep sözleydu,
Ong qoli aldamchi qoldur.
12Shundaq qilip oghullirimiz yashliqida puxta yétilgen köchetlerge oxshaydu,
Qizlirimiz ordiche neqishlen’gen tüwrüklerdek bolidu;
13Ashliq ambarlirimiz toldurulup,
Türlük-türlük ozuqlar bilen teminleydighan,
Qoylirimiz otlaqlirimizda minglap, tümenlep qozilaydighan;
14Kalilirimiz boghaz bolidighan;
Héchkim bésip kirmeydighan, héchkim jengge chiqmaydighan;
Kochilirimizda héch jédel-ghowgha bolmaydighan;
15Ehwali shundaq bolghan xelq némidégen bextliktur!
Xudasi Perwerdigar bolghan xelq bextliktur!