140-küy •••• Ahanetchiler hem zomigerler arisida
1Neghmichilerning béshigha tapshurulup oqulsun dep, Dawut yazghan küy: —
Rezil ademdin, i Perwerdigar, méni azad qilghaysen;
Zorawan kishidin méni saqlighaysen.
2Ular könglide yamanliqlarni oylimaqta;
Ular her küni jem bolushup urush chiqarmaqchi.
3Tilini yilanningkidek ittik qilidu;
Kobra yilanning zehiri lewliri astida turidu;
Sélah.
4Rezil ademning qolliridin méni aman qilighaysen, i Perwerdigar;
Putlirimni putlashni qestleydighan zorawan kishidin saqlighaysen.
5Tekebburlar men üchün qiltaq, tanilarni yoshurup teyyarlidi;
Yol boyida tor yaydi,
Men üchün tuzaqlarni saldi;
Sélah.
6Men Perwerdigargha: «Sen méning Tengrimdursen» — dédim;
Yélinishlirim sadasigha qulaq salghaysen, i Perwerdigar;
7Perwerdigar Reb nijatliqimning küchidur;
Sen jeng künide béshimni yépip qoghdighansen.
8Rezil ademning ümidini ijabet qilmighaysen, i Perwerdigar;
Ularning hiylilirini aqquzmighaysen;
Bolmisa özlirini chong tutuwalidu.
Sélah.
9Méni qorshiwalghanlarning bolsa,
Lewliridin chiqqan shumluq ularning öz béshigha chüshsun;
10Üstige choghlar yaghdurulsun;
Ular otqa,
Qaytidin chiqalmighudek hanglargha tashliwétilsun;
11Tili chéqimchi ademning yer yüzide orni bolmisun;
Balayi’apet zorawanlarni tügeshküche owlaydu;
12Men bilimenki, Perwerdigar ézilgenlerning dewasini soraydu,
Yoqsulning heqqini élip béridu;
13Berheq, heqqaniylar naminggha teshekkür éytidu;
Köngli duruslar huzurungda yashaydu.