147-küy •••• Ⱨǝmmigǝ Ⱪadir Hudaƣa ⱨǝmdusanalar eytilsun!
1Ⱨǝmdusana! Yaⱨni mǝdⱨiyilǝnglar!
Bǝrⱨǝⱪ, bundaⱪ ⱪilix xerindur;
Hudayimizni küylǝnglar!
Mǝdⱨiyǝ oⱪux insanƣa yarixidu.
2Pǝrwǝrdigar Yerusalemni bina ⱪilmaⱪta;
Israilning sürgün ⱪilinƣanlirini U yiƣip kelidu;
3U kɵngli sunuⱪlarni dawalaydu;
Ularning yarilirini tangidu.
4U yultuzlarning sanini sanaydu;
Ularning ⱨǝmmisigǝ bir-birlǝp isim ⱪoyidu.
5Uluƣdur Rǝbbimiz, zor ⱪudrǝtliktur;
Uning qüxinixi qǝksizdur.
6Pǝrwǝrdigar yawax mɵminlǝrni yɵlǝp kɵtüridu;
Rǝzillǝrni yǝrgiqǝ tɵwǝn ⱪilidu.
7Pǝrwǝrdigarƣa tǝxǝkkürlǝr bilǝn nahxa eytinglar;
Küylǝrni qiltarƣa tǝngxǝp eytinglar!
8U asmanni bulutlar bilǝn ⱪaplitidu,
Zeminƣa yamƣurni bekitidu,
Taƣlarda ot-qɵplǝrni ɵstüridu;
9Mallarƣa ozuⱪ,
Taƣ ⱪaƣisining qüjiliri zarliƣanda, ularƣa ozuⱪ beridu;
10At küqidin U zoⱪ almaydu;
Adǝmning qǝbdǝs putlirini hursǝnlik dǝp bilmǝydu;
11Pǝrwǝrdigar bǝlki Ɵzidin ǝyminidiƣanlarni,
Ɵzining ɵzgǝrmǝs muⱨǝbbitigǝ ümid baƣliƣanlarni hursǝnlik dǝp bilidu.
12Pǝrwǝrdigarni mahtanglar, i Yerusalem;
Hudayingni mǝdⱨiyilǝ, i Zion.
13Qünki U dǝrwaziliringning taⱪaⱪlirini mǝⱨkǝm ⱪilidu;
Seningdǝ turuwatⱪan pǝrzǝntliringgǝ bǝht-bǝrikǝt bǝrdi.
14U qǝt-qegraliringda aram-tinqliⱪ yürgüzidu,
Seni buƣdayning esili bilǝn ⱪanaǝtlǝndüridu.
15U Ɵz ǝmr-bexarǝtlirini yǝr yüzigǝ ǝwǝtidu;
Uning sɵz-kalami intayin tez yügüridu.
16U aⱪ ⱪarni yungdǝk beridu,
Ⱪirawni küllǝrdǝk tarⱪitidu.
17Uning muzini nan uwaⱪliridǝk ⱪilip parqiliwetidu;
Uning soƣuⱪi aldida kim turalisun?
18U sɵzini ǝwǝtip, ularni eritidu;
Uning xamilini qiⱪirip, sularni aⱪⱪuzidu.
19U Ɵz sɵz-kalamini Yaⱪupⱪa,
Bǝlgilimilirini ⱨǝm ⱨɵkümlirini Israilƣa ayan ⱪilidu;
20U baxⱪa ⱨeqbir ǝlgǝ mundaⱪ muamilǝ ⱪilmiƣandur;
Uning ⱨɵkümlirini bolsa, ular bilip baⱪⱪan ǝmǝs.
Ⱨǝmdusana!