146-küy •••• Huda mǝdⱨiyilǝnsun!
1Ⱨǝmdusana!
I jenim, Pǝrwǝrdigarni mǝdⱨiyilǝ!
2Mǝn ⱨayat bolsamla, Pǝrwǝrdigarni mǝdⱨiyilǝymǝn;
Wujudum bar bolsila Hudayimƣa küy eytimǝn.
3Esilzadilǝrgimu,
Insan balisiƣimu tayanmanglar,
Ularda ⱨeq mǝdǝt-nijatliⱪ yoⱪtur.
4Mana, uning nǝpisi ketidu,
U ɵz tupriⱪiƣa ⱪaytip ketidu;
Xu kündila arzu-niyǝtliri yoⱪap ketidu.
5Yaⱪupning Tǝngrisi mǝdǝtkari bolƣan adǝm,
Pǝrwǝrdigar Hudasini ɵz ümidi ⱪilƣan adǝm bǝhtliktur!
6U asmanlarni, zeminni,
Dengizni ⱨǝm uningda bar mǝwjudatlarni yaratⱪandur;
U ⱨǝⱪiⱪǝt-sadaⱪǝttǝ mǝnggü turidu;
7Ezilgüqilǝr üqün U ⱨɵküm süridu;
Aq ⱪalƣanlarƣa nan beridu.
Pǝrwǝrdigar mǝⱨbuslarni azad ⱪilidu;
8Pǝrwǝrdigar korlarning kɵzlirini aqidu;
Pǝrwǝrdigar egilip ⱪalƣanlarni turƣuzidu;
Pǝrwǝrdigar ⱨǝⱪⱪaniylarni sɵyidu.
9Pǝrwǝrdigar musapirlardin hǝwǝr alidu;
Yetim-yesirlǝrni, tul hotunni yɵlǝydu;
Biraⱪ rǝzillǝrning yolini ǝgri-bügri ⱪilidu.
10Pǝrwǝrdigar mǝnggügǝ ⱨɵküm süridu;
I Zion, sening Hudaying dǝwrdin-dǝwrgiqǝ ⱨɵküm süridu!
Ⱨǝmdusana!