64-küy •••• Amanliⱪ tilǝx duasi
1Nǝƣmiqilǝrning bexiƣa tapxurulup oⱪulsun dǝp, Dawut yazƣan küy: —
I Huda, aⱨlirimni kɵtürgǝndǝ, meni angliƣaysǝn!
Ⱨayatimni düxmǝnning wǝⱨxilikidin ⱪuƣdiƣaysǝn!
2Ⱪara niyǝtlǝrning yoxurun suyiⱪǝstliridin,
Yamanliⱪ ǝyligüqi ⱪaƣa-ⱪuzƣunlardin aman ⱪilƣaysǝn.
3-4Ular tillirini ⱪiliqtǝk ɵtkür bilidi;
Mukǝmmǝl adǝmni yoxurun jaydin etix üqün,
Ular oⱪini bǝtligǝndǝk zǝⱨǝrlik sɵzini tǝyyarlidi.
Ular ⱪilqǝ ǝymǝnmǝy tuyuⱪsiz oⱪ qiⱪiridu.
5Ular bǝtniyǝttǝ bir-birini riƣbǝtlǝndürüp,
Yoxurun tuzaⱪ ⱪuruxni mǝsliⱨǝtlixip,
«Bizni kim kɵrǝlǝytti?» — deyixmǝktǝ.
6Ular ⱪǝbiⱨlikkǝ intilip: —
«Biz izdinip, ǝtrapliⱪ bir tǝdbir tepip qiⱪtuⱪ!» — dǝydu;
Insanning iq-baƣri wǝ ⱪǝlbi dǝrwǝⱪǝ qongⱪur wǝ bilip bolmas bir nǝrsidur!
7Lekin Huda ularƣa oⱪ atidu;
Ular tuyuⱪsiz zǝhimlinidu.
8Ular ɵz tili bilǝn putlixidu;
Ularni kɵrgǝnlǝrning ⱨǝmmisi ɵzini neri tartidu.
9Ⱨǝmmǝ adǝmni ⱪorⱪunq basidu;
Ular Hudaning ixlirini bayan ⱪilidu,
Bǝrⱨǝⱪ, ular uning ⱪilƣanlirini oylinip sawaⱪ alidu.
10Ⱨǝⱪⱪaniylar Pǝrwǝrdigarda huxal bolup,
Uningƣa tayinidu;
Kɵngli durus adǝmlǝr roⱨlinip xadlinidu.