او هُداوند! پاد آ
داوودئے زَبور، هما وهدا که چه وتی چُکّ اَبشالوما جِهَگا اَت.
1او هُداوند! منی دژمن چنکدر باز اَنت.
بازێنے منی هلاپا پاد آیگا اِنت.
2بازێنے منی بارئوا گوَشگا اِنت:
«هُدا اِشیا نرَکّێنیت.» اۆشت...
3بله تئو او هُداوند! وت منی چاگردا اِسپر ائے،
منی شان و شئوکت ائے،
منا سرپرازَ کنئے.
4هُداوندُن گۆن بُرزێن تئوارے پریاتَ کرت و
آییا چه وتی پاک و گچێنیێن کۆها منا پَسّئو دات. اۆشت...
5من آسودگ وپتان و پاد آتکان،
چیا که هُداوند منی پُشت و پناه اَت.
6چه لَکّانی لَکّا نترسان که چه هر نێمگا منا اَنگرِّش کرتگ.
7او هُداوند! پاد آ.
او منی هُدا! منا برَکّێن.
تئو ائے که منی دژمنانی دێما شهماتَ جنئے و
بدکارانی دپ و دنتانانَ پرۆشئے.
8رَکّێنۆک هُداوند اِنت، تئیی برکت تئیی کئوما برسات! اۆشت...