1[Laudemus viros gloriosos, et parentes nostros in generatione sua. 2Multam gloriam fecit Dominus: magnificentia sua a sæculo. 3Dominantes in potestatibus suis, homines magni virtute et prudentia sua præditi, nuntiantes in prophetis dignitatem prophetarum: 4et imperantes in præsenti populo, et virtute prudentiæ populis sanctissima verba: 5in peritia sua requirentes modos musicos, et narrantes carmina Scripturarum: 6homines divites in virtute, pulchritudinis studium habentes, pacificantes in domibus suis. 7Omnes isti in generationibus gentis suæ gloriam adepti sunt, et in diebus suis habentur in laudibus. 8Qui de illis nati sunt reliquerunt nomen narrandi laudes eorum. 9Et sunt quorum non est memoria: perierunt quasi qui non fuerint: et nati sunt quasi non nati, et filii ipsorum cum ipsis. 10Sed illi viri misericordiæ sunt, quorum pietates non defuerunt. 11Cum semine eorum permanent bona: 12hæreditas sancta nepotes eorum, et in testamentis stetit semen eorum: 13et filii eorum propter illos usque in æternum manent: semen eorum et gloria eorum non derelinquetur. 14Corpora ipsorum in pace sepulta sunt, et nomen eorum vivit in generationem et generationem. 15Sapientiam ipsorum narrent populi, et laudem eorum nuntiet ecclesia.] 16[Enoch placuit Deo, et translatus est in paradisum, ut det gentibus pœnitentiam. 17Noë inventus est perfectus, justus, et in tempore iracundiæ factus est reconciliatio. 18Ideo dimissum est reliquum terræ, cum factum est diluvium. 19Testamenta sæculi posita sunt apud illum, ne deleri possit diluvio omnis caro.] 20[Abraham magnus pater multitudinis gentium, et non est inventus similis illi in gloria: qui conservavit legem Excelsi, et fuit in testamento cum illo. 21In carne ejus stare fecit testamentum, et in tentatione inventus est fidelis. 22Ideo jurejurando dedit illi gloriam in gente sua, crescere illum quasi terræ cumulum, 23et ut stellas exaltare semen ejus, et hæreditare illos a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos terræ. 24Et in Isaac eodem modo fecit, propter Abraham patrem ejus. 25Benedictionem omnium gentium dedit illi Dominus, et testamentum confirmavit super caput Jacob. 26Agnovit eum in benedictionibus suis, et dedit illi hæreditatem, et divisit illi partem in tribubus duodecim. 27Et conservavit illi homines misericordiæ, invenientes gratiam in oculis omnis carnis.]
Notes
*44:1 Laudemus viros, etc. Moraliter disputando, allegoriamque et anagogem in plerisque tangendo, mysteria divini sacramenti edidit; nunde sanctis patribus narrare incipit. Parentes nostros. Patriarchas, qui divina locutione et visione fruebantur; et Prophetas, qui, Spiritu sancto repleti, multa Christi et Ecclesiæ mysteria præcinuerunt.
†44:12 In Testamentis stetit, etc. RAB. Hæc juxta historiam de patriarchis, etc., usque ad quando semen bonorum operum cœlesti mercede compensabitur.
‡44:16 Henoch placuit Deo. Non ab Adam, etc., usque ad ut det hominibus consilium pœnitendi.
§44:17 Nœ inventus est, etc. Quando pereunte mundo diluvio reservatus est, ut pœnitentiam gentibus prædicaret, et exemplo demonstraret quod qui Deo devote serviunt, ab æterno interitu liberantur. Cum eo Deus pactum statuit, ne ultra perderet aquis diluvii omnem carnem Gen. 17.. Significat autem rectores, qui inter fluctus sæculi arcam, id est Ecclesiam, regunt, et prædicant baptismum pœnitentiæ, orationibus et sacrificiis Deum placantes humano generi.
**44:21 In carne ejus facit stare testamentum, etc. RAB. Ut significaretur renovata natura nostra per baptismum Christi, post exspoliationem veteris hominis.
††44:22 Ideo jurejarando, etc. Duplex est promissio Abrahæ. In arena maris exprimuntur steriles Judæi; in similitudine stellarum, fideles Christiani, qui resurrectionis lumine coruscabunt sicut astra cœli.
‡‡44:26 Et dedit illi hæreditatem, etc. Gentilis populi, qui posterior ad gratiam fidei et baptismi regenerationem accessit, cui plenitudo paternæ benedictionis provenit.
Laudemus viros, etc. Moraliter disputando, allegoriamque et anagogem in plerisque tangendo, mysteria divini sacramenti edidit; nunde sanctis patribus narrare incipit. Parentes nostros. Patriarchas, qui divina locutione et visione fruebantur; et Prophetas, qui, Spiritu sancto repleti, multa Christi et Ecclesiæ mysteria præcinuerunt.
In Testamentis stetit, etc. RAB. Hæc juxta historiam de patriarchis, etc., usque ad quando semen bonorum operum cœlesti mercede compensabitur.
Henoch placuit Deo. Non ab Adam, etc., usque ad ut det hominibus consilium pœnitendi.
Nœ inventus est, etc. Quando pereunte mundo diluvio reservatus est, ut pœnitentiam gentibus prædicaret, et exemplo demonstraret quod qui Deo devote serviunt, ab æterno interitu liberantur. Cum eo Deus pactum statuit, ne ultra perderet aquis diluvii omnem carnem Gen. 17.. Significat autem rectores, qui inter fluctus sæculi arcam, id est Ecclesiam, regunt, et prædicant baptismum pœnitentiæ, orationibus et sacrificiis Deum placantes humano generi.
In carne ejus facit stare testamentum, etc. RAB. Ut significaretur renovata natura nostra per baptismum Christi, post exspoliationem veteris hominis.
Ideo jurejarando, etc. Duplex est promissio Abrahæ. In arena maris exprimuntur steriles Judæi; in similitudine stellarum, fideles Christiani, qui resurrectionis lumine coruscabunt sicut astra cœli.
Et dedit illi hæreditatem, etc. Gentilis populi, qui posterior ad gratiam fidei et baptismi regenerationem accessit, cui plenitudo paternæ benedictionis provenit.