بابِلئے کپگئے سرا هُدائے شُگر
1چه اے چیزّان و رند من انچێن مزنێن تئوارے اِشکت، گوَشئیگا آسمانا سکّێن بلاهێن مُچّیێئے تئوار اَت، گوَشگا اتنت:
«هُداوندا بنازێنێت، هَلّێلویا.
رَکّێنگ و شئوکت و زۆر مئے هُدائیگ اَنت،
2چیا که آییئے دادرسی راست و په اَدل اَنت.
آییا هما مزنێن کَهبگ سزا داتگ
که زمینی گۆن وتی زِنهکاریان گُمراه کرتگاَت.
هُدایا چه آییا وتی هزمتکارانی هۆنئے بێر گپتگ.»
3و آیان یک رندے پدا گوَشت:
«هُداوندا بنازێنێت، هَلّێلویا.
اَبد تان اَبد چه آییا دوتّ چستَ بیت.»
4پدا بیست و چارێن کماش و چارێن سَهدار دێم په چێر کپتنت. تهتئے سرا نِشتگێن هُدااِش پرستش کرت، گوَشتِش:
«آمین. هُداوندا بنازێنێت، هَلّێلویا.»
5گڑا چه تهتا تئوارے آتک، گوَشتی:
«مئے هُدائے تئوسیپا بکنێت،
او آییئے سجّهێن هزمتکاران
او سجّهێن هُداتُرسان،
کَسان و مزن!»
6پدا من انچێن تئوار اِشکت که چۆ مزنێن مُچّی و بازێن آپ و ترندێن گْرندانی تئوارا اتنت که گوَشتِش:
«هُداوندا بنازێنێت، هَلّێلویا.
چیا که مئے پُرواکێن هُداوندێن هُدا هُکمرانیَ کنت.
7گَل ببێن و شادهی بکنێن و
هماییا شان و شئوکت بدئیێن،
چیا که گوَرانڈئے سورئے وهد آتکگ و
آییئے بانۆرا وتا تئیار کرتگ.
8آییا لیلُمێن، رُژنا و سپاێن گُد،
په گوَرا کنگا دئیگ بوتگ.»
لیلُمێن گُد، هُدائے پلگارتگێن مردمانی پهرێزکاری اَنت.
9پدا پرێشتگا منا گوَشت: «نبشته کن: بَهتاور اَنت هما که گوَرانڈئے سورئے شاما لۆٹگ بوتگاَنت.» پدا گوَشتی: «اے هُدائے راستێن هبر اَنت.»
10نون من آییئے پادانی دێما سُجده کنگا کپتان، بله منا گوَشتی: «چۆ مکن، من هم تئیی و تئیی براتانی ڈئولێن هِزمتکارے آن که ایسّائے شاهدیا دئینت. هُدایا پرستش کن. ایسّائے بارئوا شاهدی دئیگ پئیگمبریئے جئوهر اِنت.»
رستر پرۆشَ وارت
11من دیست که آسمانئے دپ پَچ اِنت و منی دێما اسپێتێن اسپ و اسپسوارے. اسپسوارئے نام «وپادار و راست» اَت. په اَدل دادرسیَ کنت و په اَدل جنْگ هم کنت. 12آییئے چمّ چۆ رۆکێن آسا اتنت و بازێن تاجے سرا اَتی. آییئے سرگئے سرا نامے نبشته اَت که آییئے جندا اَبێد، دگه کَسّا اے نام نزانت. 13آییا هۆنا مێنتگێن کباهے گوَرا اَت و نامی «هُدائے گال» اَت. 14آسمانی پئوج، هماییئے پُشتا گۆن اتنت، اسپێتێن اسپان سوار و سپا و اسپێتێن لیلُمێن پۆشاک گوَرا.
15چه اسپسوارئے دپا تێزێن زهمے در آیگا اِنت تانکه گۆن اِشیا کئومان بجنت و گۆن آسنێن اَساێا آیانی سرا هُکمرانی بکنت. آ، پُرواکێن هُدائے گَزب و هِژمئے شَرابکَشّی هئوزا لَگَت دئیگا اِنت. 16آییئے کباه و رانئے سرا نامے نبشته اِنت: «بادشاهانی بادشاه و هُداوندانی هُداوند.»
17پدا من دیست که پرێشتگے رۆچئے تها اۆشتاتگ. گۆن بُرزێن تئوارێا سجّهێن مُرگانی نێمگا کوکّاری کرت که آسمانئے نیاما بال اتنت:
«بیاێت و په هُدائے مزنێن شاما مُچّ ببێت،
18تانکه شما بادشاهانی گۆشت،
سالارانی گۆشت،
پُرواکێن مردمانی گۆشت،
اسپ و اسپسوارانی گۆشت،
سجّهێن مردمانی گۆشت،
آزات و گُلامانی و کَسان و مزنێنانی گۆشتا بورێت.»
19نون من رستر دیست و زمینئے بادشاه و آیانی پئوج هم دیستنت که گۆن اسپسوار و آییئے پئوجا په جنْگا مُچّ بوتگاتنت. 20و رستر، هما درۆگێن پئیگمبرئے همراهیا گرگ بوت که رسترئے دێما مۆجزهی پێش داشتگاَت. گۆن اے مۆجزهان، آییا هما رد داتگاتنت که رسترئے نشانِش زرتگاَت و آییئے بُتِش سُجده کرتگاَت. دوێن، زندگا هما گوَرما دئور دئیگ بوتگاتنت که گۆن آس و گۆکُرتا بُن اَت. 21آ دگه پئوجی گۆن اسپسوارئے زهما که چه آییئے دپا در آیگا اَت کُشگ بوتنت و سجّهێن مُرگان وتا چه آیانی گۆشتا سێرلاپ کرت.