1رندا چه هما هپتێن پرێشتگان که هپت دَرپِش گۆن اَت، یکّے آتک و گۆن من هبری کرت و گوَشتی: «بیا اِدا من ترا هما مزنێن کَهبگئے سزایا پێشَ داران که بازێن آپانی سرا نِشتگ. 2گۆن آییا زمینئے بادشاهان زنا کرتگ و زمینا نِشتگێن مردم آییئے زِنهکاریئے شرابا بێسار کرتگ‌اَنت.» 3پدا پرێشتگا منا روهئے تها گیابانێا برت و من جنێنے دیست که انچێن رُژنا سُهرێن رسترێئے سرا نِشتگ‌اَت که کُپری نامان پۆشتگ‌اَت و هپت سَرَگ و ده کانٹی پِر اَت. 4جنێنا جمو* و رُژنا سُهرێن گُد گوَرا اَت. گۆن تلاه و گرانبهاێن سنگ و مُرواردا سمبهتگ‌اَت. تلاهێن پیالهے دستا اَتی که چه بژناکێن چیزّ و آییئے زِنهکاریانی پَلیتیان پُرّ اَت. 5آییئے پێشانیگا نامے نبشته اَت که رازے اَت: «مزنێن بابِل. کَهبگانی و زمینئے پَلیتیانی مات.» 6نون من دیست که جنێن چه هُدائے پَلگارتگێنانی و ایسّائے شاهدانی هۆنئے نۆشگا نِشه و مَلار اَت. من که دیست، سَکّ هئیران و هَبَکّه منتان. 7پرێشتگا گۆن من گوَشت: «تئو پرچا هئیران ائے؟ من ترا اے جنێن و هما هپت سَرَگ و ده کانٹی رسترئے رازا گوَشان که جنێن آییا سوار اِنت. 8آ رستر که تئو دیست، یک وهدێا هست‌اَت، نون نێست‌اِنت بله چه جُهلێن تَهتَرونا در آیَگی اِنت و بربادیئے نێمگا رئوت. زمینا نِشتگێن هما مردم که چه جهانئے جۆڑ بئیگئے وهدا آیانی نام ‹زِندئے کتابا› نبشته نه‌اِنت، اے رسترا که گِندنت هئیرانَ بنت، چیا که اے رستر یک وهدے هست‌اَت و نون نێست‌اِنت بله پدا آیَگی اِنت. 9په اِشیئے سرپد بئیگا داناێن سَرے لۆٹیت. هپتێن سر، هپت کۆه اَنت که آیانی سرا جنێن نِشتگ. هپت بادشاه اَنت هم، 10پنچئے بادشاهی هلاس بوتگ، یکّے انّون بادشاه اِنت و دگه یکّے اَنگت نئیاتکگ و آ، وهدے کئیت، اَلّم په کمّێن وهدێا مانیت. 11هما رستر که یک وهدے هست‌اَت و نون نێست‌اِنت هشتمی اِنت، بله چه هپتێنان یکّے و تباهیئے نێمگا رئوت. 12و دهێن کانٹ که تئو دیستنت، ده بادشاه اَنت که اَنگت هچ بادشاهی‌اِش نرَستگ، بله آیان رسترئے همراهیا په یک ساهتێا بادشاهیئے اِهتیارَ رسیت. 13اے سجّهێنانی مکسد یکّ اِنت و اے وتی زۆر و اِهتیارا رسترا دئینت. 14اے گۆن گوَرانڈا جنْگَ کننت بله گوَرانڈ اِشان پرۆشَ دنت، چیا که آ هُداوندانی هُداوند و بادشاهانی بادشاه اِنت و هما که گۆن آییا گۆنَ بنت، آییئے تئوار جتگێن، در چِتگێن و وپادارێن همراه اَنت.»

15نون پرێشتگا منا گوَشت: «هما آپ که تئو دیستنت، همۆدا که کَهبگ نِشتگ، کئوم، مُچّی، راج و زبان اَنت. 16هما رستر و دهێن کانٹ که تئو دیستنت گۆن کَهبگا نپرتَ کننت، آییا وئیران و جاندرَ کننت، آییئے گۆشتا وَرنت و آییا گۆن آسا سۆچنت. 17چیا که هُدایا آیانی دلا داتگ که هُدائے مکسدئے سرا کار بکننت، همشئور ببنت و وتی بادشاهیا رسترا بدئینت تان هما وهدا که هُدائے هبر سَرجم و پوره ببنت. 18و هما جنێن که تئو دیست، مزنێن شهر اِنت که زمینئے سرئے بادشاهانی سرا هُکمرانیَ کنت.»