1رندا من چارت تَه هما گوَرانڈ سَهیونئے کۆهئے سرا اۆشتاتگ و یکسَد و چِلّ و چار هزار مردمی گۆن که آییئے و آییئے پتئے نامِش پێشانیگئے سرا نبشته اِنت. 2و من تئوارے چه آسمانا اِشکت، چۆ بازێن آپانی تئوارا، پوره بلاهێن گْرندێئے تئوار اَت. اے تئوار که من اِشکت پوره چَنگ جنۆک اتنت که وتی چَنگان جنَگا اتنت. 3اے یکسَد و چِلّ و چار هزارێن مردم، تهتئے دێما و چارێن سَهدار و کماشانی دێما نۆکێن سئوتے جنگا اتنت. اَبێد چه هما یکسَد و چِلّ و چار هزارێنان که چه زمینا مۆکگ* بوتگ‌اتنت، دگه کَسّا اے سئوت در برتَ نکرت. 4اے هما اَنت که وتا گۆن جنێنان پلیتِش نکرتگ چیا که دست نجتگێن اَنت. هر جاگه که گوَرانڈَ رئوت، اے رَندگیریَ کننت. اے چه مردمانی نیاما مۆکگ بوتگ‌اَنت، هُدا و گوَرانڈئے ائولی بَر و سَمر اَنت. 5چه آیانی دپا هچ درۆگ در نئیاتکگ و بێمئیار اَنت.

6پدا من دگه پرێشتگے دیست، آسمانئے نیاما بال اَت. اَبدی وشّێن مستاگے گۆن اَتی که په زمینئے سرئے نِشتگێنان، په هر کئوم، کَبیله، زبان و راجا جاری بجنت. 7گۆن بُرزێن تئوارێا گوَشتی: «هُدائے بیمّا دلا بدارێت و آییا شان و شئوکت بدئیێت چیا که آییئے دادرسیئے ساهت آتکگ و رَستگ. هماییا پرستش بکنێت که آسمان و زمین، دریا و آپی چمّگی جۆڑ کرتگ‌اَنت.»

8چه اِشیا رند، دگه پرێشتگے، دومی پرێشتگ آتک و گوَشتی: «کپتگ، مزنێن شهر، بابِل کپتگ، هما که وتی زِنهکاریانی مَست کنۆکێن شرابی سجّهێن کئومانا وارێنتگ.»

9رندا دگه پرێشتگے، سئیمی پرێشتگ آتک. گۆن بُرزێن تئوارێا گوَشتی: «اگن کَسے رستر و آییئے بُتا پرستش بکنت و پێشانیگا یا دستا آییئے نشانا بزوریت، 10آ، هُدائے هِژمئے هما پهکێن شرابا وارت که هُدائے گَزبئے پیالها رێچگ بوتگ و گۆن آس و گۆکُرتا پاکێن پرێشتگانی دێما و گوَرانڈئے دێما هم اَزاب دئیگَ بیت. 11آیانی اَزابئے دوتّ اَبد تان اَبد چستَ بنت. هما که رستر و آییئے بُتا پرستشَ کننت یا رسترئے نامئے نشانا زورنت، آیان رۆچ و شپ هچ آرامَ نبیت. 12اِدا هُدائے پَلگارتگێنان سبر و اۆپار پکار اِنت، همایان که هُدائے هُکمانی سرا کارَ کننت و په ایسّایا وتی ایمانئے سرا مُهرَ اۆشتنت.»

13گڑا من چه آسمانا تئوارے اِشکت، گوَشگا اَت: «نبشته کن: مُردگ بَهتاور اَنت، هما که چه اِد و رند هُداوندئے راها مرنت.» پاکێن روه هم گوَشیت: «هئو، آیانی زهمت‌کَشّیَ هلّنت و آ آرامَ گرنت، چیا که آیانی کرتگێن کار آیانی همراه اَنت.»

14من چارت تَه اسپێتێن جمبرے و جمبرئے سربرا پوره انسانئے چُکّئے ڈئولێنے نِشتگ. آییئے سرا تلاهێن تاجے و دستا تێزێن داسے. 15دگه پرێشتگے چه پرستشگاها در آتک، په بُرزتئواریا دێم په هماییا کوکّارا اَت که جمبرئے سرا نِشتگ‌اَت: «وتی داسا دێما بیار و برُن، چیا که رۆن و مۆشئے وهد آتکگ. زمینئے کِشار رَستگ و تئیار اِنت.» 16گڑا هما که جمبرئے سربرا نِشتگ‌اَت، وتی داسی زمینئے سرا سُرێنت و زمین رۆن و مۆش بوت.

17دگه پرێشتگے چه آسمانی پرستشگاها در آتک. آییا هم تێزێن داسے گۆن اَت. 18دگه پرێشتگے چه کُربانجاها آتک که آسئے سرا اِهتیاری هست‌اَت. آییا گۆن بُرزێن تئوارێا گۆن هماییا گوَشت که تێزێن داسی گۆن اَت: «وتی تێزێن داسا دێما بیار و زمینئے انگورئے دْرچکانی هۆشان بُرّ، چیا که نون انگور رَستگ‌اَنت.» 19گڑا پرێشتگا وتی داس زمینئے سرا سُرێنت، انگوری مُچّ کرتنت و هُدائے گَزبئے مزنێن شَرابکَشّی هئوزئے† تها دئور داتنت. 20شَرابکَشّی هئوز چه شهرا ڈنّ لَگَت دئیگ بوت و چه هئوزا هۆن در آتک. هۆن انچۆ باز اَت که اسپانی لگامان سر بوت و تان سێسد کیلومیترا‡ چۆ آپا تتک.