1چه اِشان و رند من چار پرێشتگ دیست. زمینئے چارێن کُنڈان اۆشتاتگ و زمینئے چارێن گواتِش داشتگ‌اتنت تانکه گْواتے نه زمین، نه دریا و نه دْرچکێئے سرا بکَشّیت. 2پدا من دگه پرێشتگے دیست که چه هما جاگها چست بوت که رۆچ درَ کئیت و زندگێن هُدائے مُهری گۆن اَت. آییا گۆن هما چارێن پرێشتگان که زمین و دریائے تاوان دئیگئے زۆر و واکِش دئیگ بوتگ‌اَت، سکّ کوکّار کرت و گوَشت: 3«زمین، دریا و درچکان تان هما وهدا تاوان مدئیێت که ما، مئے هُدائے هزمتکارانی پێشانیگا مُهر نجتگ.» 4و من همایانی هساب اِشکت که مُهر جنَگ بوتگ‌اتنت. چه اِسراییلئے چُکّانی سجّهێن کَبیلهان، یکسَد و چِلّ و چار هزار مردم مُهر جنَگ بوتگ‌اَت: 5چه یَهودائے کَبیلها دوازده هزار مردم مُهر جنَگ بوتگ‌اَت، چه روبِنئے کَبیلها دوازده هزار، چه گادئے کَبیلها دوازده هزار، 6چه آشِرئے کَبیلها دوازده هزار، چه نَپتالیئے کَبیلها دوازده هزار، چه مَنَسّیئے کَبیلها دوازده هزار، 7چه شَمونئے کَبیلها دوازده هزار، چه لاویئے کَبیلها دوازده هزار، چه ایسّاکارئے کَبیلها دوازده هزار، 8چه زِبولونئے کَبیلها دوازده هزار، چه ایسُّپئے کَبیلها دوازده هزار، چه بِنیامینئے کَبیلها دوازده هزار کَس مُهر جنَگ بوتگ‌اَت.

9چه اِشان و رند، من چارت تَه بلاهێن مُچّیے که کَسّا هساب کرتَ نکرت. آ چه هر کئوم، کَبیله، راج و زبانا اتنت و تَهت و گوَرانڈئے دێما اۆشتاتگ‌اتنت. آیان اسپێتێن پۆشاک گوَرا اَت و مَچّی پیشِّش دستا اَت. 10په بُرزتئواری کوکّارا اتنت: «رَکّێنگ مئے هُدائے دستا اِنت، هماییئے که تهتئے سرا نِشتگ و رَکّێنگ گوَرانڈئے هم دستا اِنت.»

11سجّهێن پرێشتگ، تهتئے چپّ و چاگردا اۆشتاتگ‌اتنت، کماش و چارێن سَهدارانی چپّ و چاگردا. تهتئے دێما، دێم په چێر کپتنت و هُدااِش پرستش کرت. 12گوَشگا اتنت:

13چه کماشان یکّێا منا جُست کرت: «اے که اسپێتێن پۆشاک گوَرا دئیگ بوتگ‌اَنت، اے کئے اَنت و چه کجا آتکگ‌اَنت؟» 14من پَسّئو دات: «واجه! تئو وتَ زانئے.» نون آییا گۆن من گوَشت: «اے هما اَنت که چه مزنێن اَزابا در آتکگ‌اَنت و وتی پۆشاکِش گۆن گوَرانڈئے هۆنا شُشتگ و اسپێت کرتگ‌اَنت. 15همے سئوَبا، اے هُدائے تهتئے دێما اَنت و شپ و رۆچ، آییئے پرستشگاها، آییئے هزمتا کننت و هما که تهتئے سرا نِشتگ اِشان ساهێلَ کنت. 16چه اِدا و دێم اے نه شدیگَ بنت و نه تُنّیگ، نه اِشانی سرا رۆچئے بْرانزَ کپیت و نه دگه تَپت و لِوارے. 17چیا که تهتئے نیاما اۆشتاتگێن گوَرانڈ، اِشانی شپانکَ بیت و اِشان زِنداپئے چمّگانی راها پێشَ داریت و هُدا چه اِشانی چمّان هر اَرسا پَهکَ کنت.»