1نون جُستَ کنان، هُدایا وتی کئوم دئور داتگ و یله کرتگ؟ هچبر! چیا که من وت هم اِسراییلیے آن، چه اِبراهێمئے نَسل و پدرێچا آن و بِنیامینئے کَبیلها. 2هُدایا وتی کئوم که چه پێسرا زانتگ، دئور نداتگ. نزانێت پاکێن کتاب اِلیاس نبیئے بارئوا چے گوَشیت؟ آ، چِه پئیما اِسراییلئے هلاپا هُدائے کِرّا دَزبندیَ کنت؟ 3گوَشیت: «او هُداوند! اِشان تئیی نبی کُشتگ‌اَنت و تئیی کُربانجاه وئیران کرتگ‌اَنت. پَشت کپتگێن تهنا من آن و نون منی کُشگئے رندا اَنت.»* 4بله هُدائے پَسّئو په آییا چے اَت؟ «من په وت هپت هزار مردم گیشێنتگ که بَئَلئے†دێما کۆنڈان نکپتگ‌اَنت.»‡ 5همے پئیما، مرۆچی هم لهتێن چُشێن پَشت کپتگ که چه رهمتئے راها گچێن کنگ بوتگ‌اَنت. 6اگن گچێن چه رهمتئے راها اِنت، گڑا چه اِد و رَند چه کار و کِردا نه‌اِنت، اگن چه کار و کِردا بوتێن، گڑا چه اِد و رَند رهمت، رهمت نبوتگ‌اَت.

7گڑا چے؟ آ چیزّ که اِسراییل آییئے شۆهازا اَت نرَستی، گچێن کرتگێنان رست بله آ دگرانی دل سِنگ بوت. 8اَنچش که نبشته اِنت:

9 داوودا هم گوَشتگ:

11گڑا جُستَ کنان، آیان اَنچش ٹَگل وارتگ که بکپنت و پدا پاد آتک مکننت؟ هچبر! آیانی ٹَگل ورگئے سئوَبا رَکّگ په درکئومان آتکگ تان اِسراییلیانی هَسَدّ پاد بیئیت. 12اگن آیانی ٹَگل ورگ په دنیایا برکت بوت و آیانی پرۆش و تاوان په درکئومان گنجے، گڑا آیانی سَرجمێن هۆر بئیگ چۆنێن مزنێن برکتے کاریت.

13او درکئومان! انّون گۆن شما هبرَ کنان. نون که منی کاسِدی گۆن درکئومان اِنت، وتی هِزمتا پُراَرزشَ زانان، 14په اے اُمێتا که وتی جندئے مردمان هَسَدّیگ بکنان و اے پئیما چه آیان لهتێنا برَکّێنان. 15چیا که، اگن آیانی دئور دئیگ جهانئے سُهل و وَشّانی اِنت، گڑا آیانی زورگ چه مُردگان زندگ بئیگا اَبێد، چے بوتَ کنت؟ 16اگن هُمیرئے هما چانَگ پاک ببیت که ائولی بَر و سَمر اِنت، گڑا بزان تَرونئے سجّهێن نگن هم پاک اَنت، اگن ریشّگ پاک ببیت ٹال هم پاک اَنت.

17اگن درچکئے لهتێن ٹال پرۆشگ و سندگ بوتگ و تئو که جنگلی زئیتونئے ٹالے ائے، آ دگه ٹالانی نیاما گۆن درچکا پئیوَند جنَگ بوتگئے و نون زئیتونئے ریشّگئے پُرزۆرێن شیرگا شریکدار ائے، 18آ ٹالانی پُشتا پَهر مبند. اگن چُشَ کنئے، مشمۆش که تئو ریشّگ نداشتگ، اے ریشّگ اِنت که ترا داشتگی. 19نون بلکێن بگوَشئے: «آ ٹال پرۆشگ و سندگ بوتنت تان من پئیوَند جنَگ ببان.» 20راست اِنت. آ ٹال سِندگ بوتنت که ناباور اتنت، بله تئو چه باورا اۆشتاتگ و مُهر ائے. گُروناک مبئے و په تُرس زِند بگوازێن. 21چیا که اگن هُدایا درچکئے اَسلیگێن ٹالانی اۆپار نکرت، تئیی اۆپارا هم نکنت. 22نون هُدائے مهربانی و ترندیا بچار، ترندی په همایان اِنت که کپتگ‌اَنت و مهربانی په تئو اِنت، اگن آییئے مهربانیانی ساهگا بمانئے. اگن نه، تئو هم گُڈّگَ بئے. 23آ هم، اگن وتی بێباوریئے سرا مماننت، پئیوَند جنَگَ بنت، چیا که هُدایا آیانی پدا پئیوَند جنَگئے واک و توان هست. 24تئو چه هما زئیتونئے درچکا گُڈّگ بوتگئے که وتی زاتا جنگلی اِنت و وتی زاتئے هلاپا گۆن کِشتگێن زئیتونا پئیوَند جنَگ بوتگئے. گڑا هما که اے زئیتونئے اَسلیگێن ٹال اَنت، چِه پئیما په ارزانی گۆن وتی جندئے درچکا پدا پئیوَند جنَگ بوتَ نکننت؟

25او براتان! چۆ مبیت وتا چه وتی کَدّ و کِساسا مستر بزانێت. پمێشکا نلۆٹان چه اے رازا ناسرپد ببێت که اِسراییلئے یک بَهرێئے سرا سَکدلی تان هما وهدا آتکگ که درکئوم سَرجمیا بیاینت گۆن. 26اے پئیما، نون سجّهێن اِسراییلَ رَکّیت، هما ڈئولا که نبشته اِنت:

28 بنی اِسراییلی وشّێن مستاگئے هِسابا، په شمئیگی هُدائے دژمن اَنت بله گچێنکاریئے هِسابا، آ په وتی بُنپیرکانی هاترا هُدائے دۆست اَنت. 29چیا که هُدا وتی ٹێکیا پَچَ نگیپت و وتی گوانکا پِرَ نترّێنیت. 30هما پئیما که یک وهدے شما هُدائے ناپرمان اتێت بله چه اِسراییلیانی ناپرمانیا، هُدائے مِهر و رهمت شمارا رست، 31نون آ ناپرمان بوتگ‌اَنت تانکه چه هما رهمتا که شمارا رَستگ، آیان هم رهمت برسیت. 32چیا که هُدایا سجّهێن مردم ناپرمانیئے بندیگ کرتگ‌اَنت تانکه سجّهێنانی سرا رهم بکنت.

36چیا که هر چیزّ چه هماییئے نێمگا اِنت و چه آییئے سئوَبا و په هماییا اِنت. تان اَبد شان و شئوکت هماییا سر بات. اَنچش بات. آمین.