1نون که باورمندیئے سئوَبا پاک و پَلگار زانگ بوتگێن، چه مئے هُداوند ایسّا مَسیهئے راها مئیگ و هُدائے نیاما سُهل و وشّانی* برجاه دارگ بوتگ. 2چه ایسّا مَسیهئے راها، اے رهمتئے دروازگ هم په ما پَچ کنگ بوتگ و انّون رهمتانی ساهگا اۆشتاتگێن، وتی اے اُمێتئے سرا گَل و شادهی هم کنێن که هُدائے شان و شئوکتا شریکدارَ بێن. 3تهنا اِشیئے سرا نه، وتی سکّیانی سرا هم گَل و شادهیَ کنێن، چیا که زانێن سکّیئے بَر و سَمر سبر و اۆپار اِنت. 4اۆپار، شَکسیَت† اڈَّ کنت و شَکسیَت اُمێتَ کاریت. 5اُمێت مارا دلپرۆش بئیگا نئیلیت، چیا که هُدائے مِهر مئے دلا اێر رێچگ بوتگ، چه هما پاکێن روهئے راها که مارا بَکشگ بوتگ. 6گیشّێنتگێن وهدا، مَسیها وتی ساه په رَدکار و بێهُدایان دات، آ وهدا که ما اَنگت نِزۆر و بێوس اتێن. 7سکّ کَمُّک چُشَ بیت که کَسے په نێک و پاکێن مردمێا چه وتی ساها سر بگوَزیت، چۆناها بوتَ کنت کَسێا اے تَهم و جُریَت ببیت که وتی ساها په نێکێن مردمێا بدنت. 8بله هُدا مئے سرا وتی مِهرا چُش پَدّرَ کنت: هما وهدا مَسیه په مئیگی مُرت که ما اَنگت گُنهکار اتێن.

9پمێشکا، نون که ما چه آییئے هۆنئے راها پاک و پَلگار زانگ بوتگێن، اَنگت دلجمتر اێن که آییئے سئوَبا چه هُدائے کَهر و گَزبا رَکّێنگَ بێن. 10اگن آ وهدا که اَنگت هُدائے دژمن اتێن، چه آییئے چُکّئے مرکئے راها گۆن آییا په سُهل و وشّانیا رسێنگ بوتێن، گڑا نون که په سُهل و وشّانیا رَستگێن، سکّ دلجمتر اێن که آییئے زِندئے سئوَبا رَکّێنگَ بێن. 11بله نه تهنا په همینچُکا، ما چه وتی هُداوند ایسّا مَسیهئے راها هُدائے سرا پَهرَ بندێن، هما ایسّا که آییئے سئوَبا انّون مارا سُهل و وشّانی رَستگ.

12گڑا هما پئیما که گناه یک کَسێئے سئوَبا جهانا آتک و مرک چه گناها، همے ڈئولا مرک هم سجّهێن مردمانی نیاما شِنگ و تالان بوت، چیا که سجّهێنان گناه کرت. 13چه شَریَتا پێسر، گناه جهانا هست‌اَت، بله اگن شَریَتے مبیت، گناه هم هسابَ نبیت. 14بله اَنگت، چه آدما بگر تان موسّایا، مرکا هاکمی کرت، تنتنا‡ همایانی سرا هم که سرکشّی‌اِش آدمئے ڈئولا نه‌اَت. آدم هما کَسئے مِسال اَت که آیَگی اَت.

15بله بَکشش و ٹێکی، ناپرمانیئے پئیما نه‌اِنت. اگن یک کَسێئے ناپرمانیئے سئوَبا بازێنے مُرت، بله هُدائے رهمت و ٹێکی چینچُک گێشتر، بازێن مردمێا سر بوت، اے ٹێکی که چه هما یکّێن انسانئے رهمتا رست، بزان چه ایسّا مَسیهئیگا. 16اے ٹێکی، آ یکّێن انسانئے گناهئے آسرئے پئیما نه‌اِنت، چیا که دادرسی چه یک ناپرمانیێا آتک و آسر و آکبتی مئیارباری اَت، بله بَکشش و ٹێکی بازێن ناپرمانیان و رندَ کئیت و پاکی و پَلگاریَ کاریت. 17اگن یکّێئے ناپرمانیئے سئوَبا، چه هما یکّێنئے راها مرکا بادشاهی کرت، گڑا آ مردم که سررێچێن رهمت و پَلگاریئے ٹێکیئے واهندَ بنت، چه اے یکّێنا، بزان چه ایسّا مَسیهئے نێمگا، وتی زِندا باز گێشتر بادشاهیَ کننت.

18گڑا هما پئیما که چه یک انسانێئے گناها سجّهێن مردم مئیاریگ کنگ بوتنت، چه یک انسانێئے نێکێن کارا سجّهێن مردم پاک و پَلگار و زِندئے واهندَ بنت. 19هما پئیما که چه یکّێئے ناپرمانیا بازێن مردمے گُنهکار کنگ بوت، چه یکّێئے پرمانبَرداریا بازێنے پاک و پَلگار هم کنگَ بیت. 20نون، شَریَت آتک که ناپرمانی گێشتر ببیت، بله جاهے که گناه گێش بوت، رهمت هم سررێچتر بوت، 21تانکه، هما پئیما که گناها چه مرکئے راها بادشاهی کرت، رهمت هم چه پاکی و پَلگاریا بادشاهی بکنت و چه مئے هُداوند ایسّا مَسیهئے راها مارا دێم په نمیرانێن زِندا ببارت.