1بئیت‌اَنیائے مێتگا، ایل‌آزَر نامێن مردے ناجۆڑ اَت. بئیت‌اَنیا مَریم و آییئے گهار مُرتائے مێتگ اَت. 2مَریم هما اَت که هُداوندێن ایسّائے پادی اَتر پِر مُشتنت و گۆن وتی مودان هُشکی کرتنت، انّون آییئے برات ایل‌آزَر ناجۆڑ اَت. 3آییئے گهاران په ایسّایا کُلئو کرت: «او هُداوند! تئیی دۆست نادْراه اِنت.» 4وهدے ایسّایا اے هبر اِشکت گوَشتی: «اے نادْراهی آییا دێم په مَرکا نبارت، په هُدائے شان و شئوکتا یک نشانیے بیت، تانکه هُدائے چُکّ هم چه اے راها په مزنی و شئوکت برسیت.» 5ایسّایا، مَرتا و آییئے گهار و ایل‌آزَر دۆستَ بوتنت.

6وهدے چه ایل‌آزَرئے ناجۆڑیا سَهیگ بوت، دگه دو رۆچ هما جاها که داشتگ‌اَتی مهتل بوت. 7گڑا گۆن مریدان گوَشتی: «بیاێت پدا دێم په یَهودیَها برئوێن.» 8مریدان گوَشت: «او استاد! اے هبرا دێر نگوَستگ که یَهودیان لۆٹت ترا سِنگسار بکننت. پدا همۆدا رئوگَ لۆٹئے؟» 9ایسّایا پَسّئو دات: «رۆچئے رُژنایی دوازده ساهت نه‌اِنت؟ کَسے که رۆچا راهَ رئوت نلَکُشیت و ٹَگلَ نئوارت، چیا که جهانئے رُژناییا گندیت. 10بله اگن کَسے شپا راه برئوت لَکُشیت، چیا که آییا هچ رُژناییے دێما نێست.» 11اے هبران و رند، ایسّایا گوَشت: «مئے دۆستێن ایل‌آزَر وپتگ، بله منَ رئوان و آییا پادَ کنان.» 12مریدان گوَشت: «او هُداوند! اگن واب اِنت، اَلّما دْراهَ بیت.» 13ایسّایا آییئے مَرکئے بارئوا هبر کرت، بله آیان هئیال کرت که ایل‌آزَر اَنچش وپتگ و واب اِنت. 14آ وهدی ایسّایا سَرکِچ داتنت که «ایل‌آزَر مُرتگ. 15نون په شُمئیگی شادمان آن که اۆدا نبوتگان. په چے که نون باور کرتَ کنێت. بیاێت، آییئے گوَرا رئوێن.» 16توما که آاِش «جاڑۆ»* نامێنتگ‌اَت، گۆن آ دگه مریدان گوَشتی: «بیاێت، ما هم برئوێن و گۆن آییا هۆر بمرێن.»

17وهدے ایسّا اۆدا آتک و رَست، سَهیگ بوت چار رۆچ اِنت که ایل‌آزَر کَبر کنگ بوتگ. 18بئیت‌اَنیا تان اورْشَلیما، کِساس سئے کیلومیتر† اِنت. 19بازێن یَهودیے، مَرتا و مَریمئے کِرّا په آیانی براتئے پُرسا آتکگ‌اَت. 20وهدے مَرتا سَهیگ بوت که ایسّا پێداک اِنت، آییئے پێشوازیا شت، بله مَریم مَنت. 21مَرتایا گۆن ایسّایا گوَشت: «او هُداوند! اگن تئو اِدا بوتێنئے، منی برات نمُرتگ‌اَت. 22بله اَنگتَ زانان، هر چیزّ که تئو چه هُدایا بلۆٹئے ترا دنت.» 23ایسّایا گوَشت: «تئیی برات پدا زندگَ بیت.» 24مَرتایا گوَشت: «منَ زانان که آهِرزمانا زندگَ بیت.» 25ایسّایا گوَشت: «من زِندمان و آهِرَت آن. اگن کَسے منی سرا ایمان بیاریت تُرے بمریت، پدا هم زندگَ بیت. 26هرکَس که زندگ اِنت و منی سرا باورَ کنت، هچبرَ نمریت. اے هبرا باورَ کنئے؟» 27مَرتایا گوَشت: «هئو منی هُداوند! منا باور اِنت که تئو مَسیه ائے، هُدائے هما چُکّ ائے که باید اِنت اے جهانا بیئیت.»

28چه اے گپّانی گوَشگا و رَند، مَرتا شت وتی گهار مَریمی تئوار کرت و په هَلوَتے گوَشتی: «استاد آتکگ و ترا لۆٹیت.» 29وهدے مَریما اے اِشکت، هما دمانا چست بوت و ایسّائے کِرّا شت. 30ایسّا اَنگت آ مێتگا نرَستگ‌اَت و همۆدا اَت که مَرتا آییئے گِندگا شتگ‌اَت. 31هما یَهودی که مَریمئے لۆگا اتنت و آییا تسلّا دئیگا اتنت، وهدے دیستِش که آ په اِشتاپی پاد آتکگ و چه لۆگا در آیگا اِنت، آییئے رَندا کپتنت. گۆن وت گوَشتِش: «بلکێن په گرێوگا کَبرئے سرا رئوت.»

32بله مَریم همۆدا شت و سر بوت که ایسّا اۆدا اَت و آ دیستی. نون ایسّائے پادان کپت و گوَشتی: «او هُداوند! اگن تئو اِدا بوتێنئے، منی برات نمُرتگ‌اَت.» 33وهدے ایسّایا مَریم گۆن آ یَهودیان که آییئے همراه اتنت گرێوان دیست، چه دلا آهے کَشّت و سکّ پَدَرْد بوت. 34گوَشتی: «شما ایل‌آزَر کجا کبر کرتگ؟» گوَشتِش: «او هُداوند! بیا و بچار.» 35چه ایسّائے چمّان اَرس رِتکنت. 36یَهودی گوَشگا اتنت: «بچارێت چنکدر دۆستی بوتگ.» 37چه آیان لهتێنا گوَشت: «اے مرد که کۆرئے چمّی بینا کرتنت، ایل‌آزَری چه مَرکا رَکّێنت نکرت؟»

38رَندا، ایسّا اَنچش که چه دلا آه کَشّگا اَت، کَبرئے سرا آتک. کَبر، یک گارے اَت که ڈۆکے آییئے دپا اێر اَت. 39ایسّایا گوَشت: «ڈۆکا دور کنێت.» ایل‌آزَرئے گهار مَرتایا گوَشت: «او واجه! آییئے مَرکا چار رۆچ گوَستگ و بۆَ کنت.» 40ایسّایا پَسّئو دات: «من نگوَشت اگن ترا ایمان ببیت، هُدائے شان و شئوکتا گندئے؟» 41گڑا ڈۆکِش چه کَبرئے دپا دور کرت، ایسّایا آسمانئے نێمگا چارت و گوَشتی: «او پت! تئیی شُگرا گران که منی هبرِت اِشکت. 42من زانت که تئو مُدام منی هبرا گۆشَ دارئے، بله اے هبرُن په آ مردمان گوَشت که اِدا اۆشتاتگ‌اَنت، تان باور بکننت که تئو منا رئوان داتگ.» 43چه اے هبران و رَند، ایسّایا گۆن بُرزێن تئوارے گوانک جت: «ایل‌آزَر! در کپ.» 44هما مُردگ، که دست و پادی کپُنا اتنت و دێمی دَزمالێا پۆشتگ‌اَت، ڈنّا در آتک. ایسّایا گوَشت: «آییا پَچ کنێت، بِلّێتی که رئوت.»

45مَریمئے گوَرا آتکگێن بازێن یَهودیان، وهدے ایسّائے اے کار دیست، آییئے سرا ایمانِش آورت. 46بله لهتێن، پَریسیانی کِرّا شت و ایسّائے کرتگێن کارئے هالِش برت و سر کرت. 47مزنێن دینی پێشوا و پَریسیان وتی سرۆکانی دیوانئے باسک لۆٹتنت و گوَشتِش: «ما چے کنگا اێن؟ اے مرد بازێن مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانی پێش دارگا اِنت. 48اگن آییا همے ڈئولا یله بدئیێن، سجّهێن آییئے سرا باورَ کننت، آ وهدی رومیَ کاینت و مئے کئوم و مزنێن پرستشگاها گرنت.» 49چه آیان، کیاپا نامێن مردێا، که آ سالا مسترێن دینی پێشوا اَت، گوَشت: «شما چه بُن و بێها چیزّے نزانێت. 50نزانێت که په شما، سَرجمێن کئومئے تباهیئے بدلا، شرتر همِش اِنت که کئومئے جاها یک مردمے بمریت.» 51اے گپّ، آییا وتسر نگوَشت، چیا که آ سالا، کیاپا مسترێن دینی پێشوا اَت، آییا پێشگۆیی کرت که ایسّا باید اِنت په کئوما بمریت، 52تهنا په آ کئوما نه، په هُدائے سجّهێن شِنگ و شانگێن چُکّان تان آیان یکجاه و یکراه بکنت. 53چه آ رۆچا و رَند، آییئے کُشگئے بند و بستِش بُنگێج کرت. 54چه اِد و رَند، دگه برے ایسّایا وتا یَهودیانی نیاما زاهر نکرت. گیابانئے نزّیکا، اِپراییم نامێن شهرێا، گۆن وتی مریدان شت و نِشت.

55یَهودیانی سَرگوَزئے ایید نزّیک اَت و بازێن مردمے چه مُلکئے سجّهێن هَند و دَمگان، اورْشَلیما آتکگ‌اَت که چه اییدا پێسر پاکیزگیئے رسمان پوره بکننت. 56آ ایسّائے جُست و پُرسا اتنت و مزنێن پرستشگاها گۆن یکدگرا گوَشگا اتنت: «بارێن، اے اییدا نئیئیت؟ شما چے گوَشێت؟» 57بله مزنێن دینی پێشوایان و پَریسیان هُکم کرتگ‌اَت، هرکَسے که بزانت ایسّا کجا اِنت، هال بدنت تان آییا دَزگیر بکننت.