1Sharab kishini reswa qilar,
Haraq kishini ghaljirlashturar;
Kimki uninggha bérilip ézip ketse, eqilsizdur.
2Padishahning ghezipi shirning hörkirishige oxshash qorqunchluqtur;
Uning achchiqini keltürgen, öz jénigha jaza chüshürer.
3Özini majiradin néri qilish kishining izzitidur;
Biraq herbir exmeq özini basalmas.
4Hurun adem qishta yer heydimes;
Yighim waqtida yoqluqta qélip ashliq tiler.
5Kishining könglidiki oy-niyetliri chongqur sugha oxshashtur;
Yorutulghan adem ularni tartip alalaydu.
6Özini sadiq deydighanlar köptur;
Biraq ishenchlik bir ademni kim tapalisun?
7Heqqaniy adem diyanetlik yolda mangar;
Uning perzentlirige bext-beriket qaldurular!
8Padishah adalet textide olturghanda,
Hemme yamanliqni közi bilen qoghlaydu.
9Kim özini gunahdin tazilandim,
Wijdanim paklandi, déyeleydu?
10Ikki xil taraza téshi,
Ikki xil küre ishlitish,
Oxshashla Perwerdigargha yirginchliktur.
11Hetta bala öz xisliti bilen biliner;
Uning qilghanlirining pak, durus yaki emesliki heriketliridin körünüp turar.
12Köridighan közni, anglaydighan qulaqni,
Her ikkisini Perwerdigar yaratti.
13Uyqugha amraq bolma, namratliqqa uchraysen;
Közüngni échip oyghaq bol, néning mol bolar.
14Xéridar mal alghanda: «Nachar iken, nachar iken!» dep qaqshaydu;
Élip ketkendin kéyin «Ésil nerse, erzan aldim» dep maxtinidu.
15Altun bar, leel-yaqutlarmu köptur;
Biraq bilimni béghishlighan lewler némidégen qimmetlik göherdur!
16Yatqa képil bolghan kishidin qerzge tonini tutup alghin;
Yat xotun’gha kapalet bergen kishidin kapalet puli al.
17Aldap érishken tamaq tatliqtur;
Kéyin, uning yégini shéghil bolar.
18Pilanlar meslihet bilen békitiler;
Pishqan körsetme bilen jeng qilghin.
19Gep toshughuchi sirlarni ashkarilar;
Shunga walaqtekkür bilen arilashma.
20Kimki ata-anisini haqaret qilsa,
Uning chirighi zulmet qarangghusida öcher!
21Téz érishken miras haman beriketlik bolmas.
22Yamanliqqa yamanliq qayturay déme;
Perwerdigargha tayinip küt, U derdingge yéter.
23Ikki xil taraza téshi Perwerdigargha yirginchliktur;
Saxta ölchem qet’iy yarimas.
24Insanning hayatliq qedemlirini Perwerdigar belgileydu;
Undaqta insan öz musapisini nedin bilsun?
25Bir nersisini yéniklik bilen «Xudagha atalghan!» dep wede bérish,
Qesemlerdin kéyin ikkilinip qayta oylinish,
Öz jénini qiltaqqa chüshürgen’ge barawer.
26Dana padishah yamanlarni topanni sorughandek soruwétidu,
Xaman tepkendek tuluq bilen yanjiwéter.
27Ademning roh-wijdani — Perwerdigarning chirighidur,
U qelbning herbir teglirini tekshürüp perq éter.
28Méhir-shepqet we heqiqet padishahni saqlaydu;
U méhir-shepqet bilenla öz textini mustehkemleydu.
29Yash yigitlerning qawulluqi ularning pexridur;
Qérilarning izziti aq chachliridur.
30Terbiye yariliri yamanliqni tazilap chiqirar,
Tayaq izliri ich-baghirni taza qilar.