En Dankboah Gebayt
1Ich leeb da Hah, veil eah mei shtimm un mei gebayt keaht hott.
2Veil eah mich abkeicht hott,
zayl ich een ohroofa so lang es ich layb.
3Da shtrikk fumm doht hott mich kfanga,
da angsht fumm grawb is ivvah mich kumma,
ich voah ivvah-gnumma mitt bang un dreebsawl.
4No habb ich em Hah sei nohma ohgroofa:
“Oh Hah, gebb mei sayl layva!”
5Da Hah is gnaydich un gerecht,
unsah Gott is bamhatzich.
6Da Hah heet selli es sich nett selvaht helfa kenna,
vo ich shvach voah, hott eah miah kolfa.
7Gay zrikk zu dei roo, mei sayl,
fa da Hah voah goot zu diah.
8Du hosht mei sayl frei ksetzt fumm doht,
mei awwa fumm awwa-vassah,
un mei fees funn shtolbahra,
9so es ich nau fannich em Hah lawfa kann,
im land funn di levendicha.
10Ich habb geglawbt, even vann ich ksawt habb,
“Ich binn am oahrich leida.”
11Un in meim angsht habb ich ksawt,
“Awl mensha sinn leeyah.”
12Vi kann ich da Hah zrikk betzawla
fa alles goodes es eah dutt zu miah?
13Ich zayl's kobli funn di saylichkeit uf hayva,
un zayl da nohma fumm Hah ohroofa.
14Ich betzawl zumm Hah vass ich fashprocha habb,
fannich awl sei leit.
15Keshtlich in di awwa fumm Hah,
is da doht funn sei saylichi.
16Oh Hah, ich binn dei gnecht;
ich binn dei gnecht un da sohn funn dei mawt,
du hosht mich lohs gmacht funn mei kedda.
17Zu diah zayl ich en dank-opfah macha,
un da nohma fumm Hah ohroofa.
18Ich betzawl zumm Hah vass ich fashprocha habb,
fannich awl sei leit,
19in di foah-hayf fumm Hah sei haus—
in di mitt funn diah, oh Jerusalem.
Halleluja!