1“Avvah nau, Hiob, heich mei vadda ab,
un gebb acht zu vass ich sawk.
2Ich mach mei maul uf,
un di zung shvetzt aus meim maul.
3Mei vadda kumma aus en ufrichtich hatz,
un mei leftz shvetza eahnshtlich vass ich vays.
4Da Geisht Gottes hott mich gmacht,
un da ohften fumm Awlmechticha gebt miah layva.
5Gebb miah andvat vann du kansht,
risht dich fa geyyich mich shtay.
6Ich binn grawt vi du fannich Gott,
un ich binn aw aus eaht gmacht.
7Du brauchsht dich nett feicha veyyich miah,
un mei hand is nett shveah uf dich.
8Du hosht ksawt fannich mei oahra,
ich habb dich keaht dee vadda sawwa:
9‘Ich binn rein un habb nix letzes gedu;
ich binn unshuldich un habb kenn sinda.
10Avvah doch hott Gott faylah kfunna mitt miah,
eah nemd mich fa sei feind.
11Eah bind mei fees mitt kedda,
un vatsht awl mei pawda.’
12Avvah loss mich diah sawwa, du bisht nett recht in demm,
veil Gott graysah is es da mensh.
13Favass faglawksht du dich zu eem,
un sawksht, ‘Eah gebt kenn andvat zu mei vadda’?
14Gott dutt shvetza, aymol ay vayk, un's neksht mohl da annah,
avvah da mensh heaht's nett.
15In en drohm, nachts in en vision,
vann leit eishlohfa in en deefah shlohf,
diveil es si in iahra bett leiya,
16dann shvetzt eah in iahra oahra,
un fagelshtaht si mitt vanninga.
17Eah dutt dess so es eah da mensh drayya kann funn letz du,
un een halda funn shtols sei,
18un so es eah sei sayl aus em grawb halda kann,
un sei layva halda funn doht gmacht sei mitt em shvatt.
19Da mensh is aw kshtrohft mitt shmatza uf seim bett,
un feevah macht sei gnocha di gans zeit shidla,
20so es eah vatt es ess-sach eem ayklich is
un sei sayl's besht ess-sach nunnah drayt.
21Sei flaysh fazeaht vekk zu nix,
un sei gnocha es ma nett sayna hott kenna, shtekka nau raus.
22Sei sayl kumd nayksht an's grawb
un sei layva nayksht zu selli es da doht bringa.
23Doch, es mecht en engel uf sei seit sei,
en middel-mann, aynah funn Gott sei dausends,
fa em mensh sawwa vass recht is fa een.
24Loss da engel no gnaydich sei zu eem un sawwa,
‘Hald een funn nunnah in's grawb gay,
fa ich habb en vayk kfunna fa een frei setza.’
25No vatt sei flaysh viddah frish vi ma kind sein,
un eah vatt viddah yung.
26Eah zayld zu Gott bayda, un Gott is gnaydich zu eem;
eah saynd Gott sei ksicht un is fraylich,
un Gott gebt eem sei gerechtichkeit zrikk.
27Eah singd fannich leit un sawkt,
‘Ich habb ksindicht, un habb gedu vass nett recht is,
avvah ich habb nett grikt vass ich fadeend habb.
28Eah hott mei sayl frei-kshteld funn nunnah in's grawb gay,
mei layva zayld's licht sayna.’
29Gott dutt awl dee sacha zvay adda drei mohl zumm mensh,
30so es eah sei sayl zrikk drayya kann fumm grawb,
un so es eah's licht funn layva sayna kann.
31Gebb acht zu vass ich sawk, Hiob,
sei shtill, un loss mich shvetza.
32Vann du ebbes zu sawwa hosht, dann gebb miah andvat,
shvetz, ich vill diah geahn dei recht gevva.
33Avvah vann nett, dann heich mich ab,
sei shtill, un ich lann diah veisheit.”