1ایسّایا پدا گۆن مردمان په مِسال و دَروَر هبر کرت و گوَشت: 2«آسمانی بادشاهی، هما بادشاهئے پئیما اِنت که په وتی چُکّئے آرۆسا مهمانیے کرتی. 3گُلامی لۆٹتگێن مهمانانی رندا راه داتنت، بله آیانی دلا نلۆٹت بیاینت. 4گڑا آییا دگه لهتێن گُلام راه دات و هُکمی کرت که گۆن هما لۆٹتگێن مردمان بگوَشنت: ‹شامُن تئیار کرتگ، کاییگر* و پابُندی† گوَسک‡ هِلار کنگ بوتگ‌اَنت و هر چیزّ تئیار اِنت، بیاێت آرۆسئے مهمانیا گۆن ببێت.› 5بله پَرواهِش نکرت و هرکَس وتی کارئے نێمگا شت، یکّے ڈگارانی نێمگا و یکّے دێم په وتی سئوداگریا. 6آ دگران آییئے گُلام گپت و سُبکّ و بے‌اِزّت کرت و کُشتنت. 7بادشاه سکّ زهر گپت و په هۆنیگانی جنَگ و آیانی شهرئے سۆچگا سپاهیگی راه داتنت. 8گڑا گۆن وتی گُلامان گوَشتی: ‹آرۆسئے مهمانی تئیار اِنت، بله هما که لۆٹگ بوتگ‌اتنت، آیگئے لاهک نه‌اتنت. 9پمێشکا برئوێت چارراهانی سرا هرکَسا که گِندێت، آیان منی مهمانیا بیارێت.› 10بادشاهئے گُلام شتنت و شَرّ و گَنده، هرکَسِش که دیست، سجّهێنِش یکجاه کرت و آورتنت و آرۆسئے تالار چه مهمانا پُرّ بوت.

11«نون وهدے بادشاه مهمانانی چارگا آتک، یک اَنچێن مردے دیستی که سوری گُدی گوَرا نه‌اَت. 12بادشاها چه آییا جُست کرت: ‹همبل! بے سوری پۆشاکا، تئو چۆن تۆکا پترتگئے؟› بله آییا هچ پَسّئو دات نکرت. 13گڑا بادشاها گۆن وتی گُلامان گوَشت: ‹اِشیئے دست و پادان بندێت و ڈنّا تَهاریا دئور بدئیێت.› اۆدا گرێونت و دَنتان په دنتانَ دْرُشنت. 14چیا که لۆٹتگێن باز اَنت، بله گچێن کرتگێن کمّ.»

15همے وهدا پَریسی شتنت و اَنچێن پندل و رِپکے کرتِش که ایسّایا چۆن چه آییئے جندئے هبران مان بگیشّێننت و داما دئور بدئینت. 16نون لهتێن شاگردِش گۆن هیرودیانی§ همراهیا آییئے کِرّا رئوان دات تان بگوَشنت: «او استاد! ما زانێن که تئو تچک و راستێن مردمے ائے و هُدائے راها په راستیا سۆجَ دئیئے و هچکَسێئے نێمگا نگرئے، چیا که سجّهێنان په یک چمّێا چارئے. 17مارا بگوَش، تئیی هئیالا رومئے بادشاه کئیسرا سُنگ و مالیات دئیگ رئوا اِنت یا نه؟» 18ایسّایا آیانی گَندهێن پِگر زانت و گوَشتی: «او دوپۆستێن شَتَلکاران! چیا منا چَکّاسگا اێت؟ 19چه هما زَرّان که په مالیاتا دئینت، یکّے منا پێش بدارێت.» آیان یک دینارے پێش کرت. 20ایسّایا چه آیان جُست کرت: «اِشیئے سرا کئیی نام و نَکش پِر اِنت؟» 21گوَشتِش: «کئیسرئے.» نون ایسّایا درّاێنت: «گڑا کئیسرئیگا کئیسرا بدئیێت و هُدائیگا هُدایا بدئیێت.» 22اے هبرانی اِشکنگا آ هئیران بوتنت و ایسّااِش اِشت و شتنت.

23رَندا، لهتێن سَدوکی که آهِرَتئے نمَنّۆک اَنت، ایسّائے کِرّا آتک و جُستِش کرت: 24«او استاد! موسّایا گوَشتگ: ‹اگن کَسے بے پُشتپَدا بمریت، باید اِنت آییئے برات گۆن آییئے جنۆزاما سور بکنت، تان په وتی براتا رَند و راهے بِلّیت.›* 25مئے نێمگا هپت برات هست‌اَت. ائولی براتا سور کرت، بے چُکّا مُرت و وتی جنی په آ دگه براتا اِشت. 26پدا گۆن دومی و سئیمی تان هپتمیا اَنچش بوت. 27گُڈسرا، آ جنێن هم مُرت. 28نون تئو بگوَش، آهِرتئے رۆچا اے جنێن چه هپتێن براتان کجام براتئیگَ بیت؟ چیا که سجّهێن براتان باریگ باریگا گۆن آییا سور کرتگ‌اَت.»

29ایسّایا پَسّئو دات: «شما رَد وارتگ، چیا که نه چه پاکێن کتابان چیزّے سَرکِچَ ورێت و نه هُدائے واک و زۆرا سرپدَ بێت. 30آهِرتا، نه کَسے سورَ کنت و نه سور دئیگَ بیت، آسمانی پرێشتگانی ڈئولا بنت. 31مُردگانی پدا زندگ بئیگ و جاه جنَگئے بارئوا، زانا شما هما هبر نئوانتگ که هُدایا شمارا گوَشتگ‌اَت: 32 من آن، اِبراهێمئے هُدا، اِسْهاکئے هُدا و آکوبئے هُدا؟† بزان آ، مُردگانی هُدا نه‌اِنت، زندگێنانی هُدا اِنت.» 33مردم چه ایسّائے اے هبرانی اِشکنگا هئیران و هَبَکَّه بوتنت.

34وهدے پَریسی سهیگ بوتنت که ایسّایا چۆن گۆن وتی پَسّئوا سَدوکیانی دپ بستگ، گڑا هۆر بوت و آتکنت. 35چه آیان یکّێا، که شَریَتئے کازیے اَت، په ایسّائے چَکّاسگا چه آییا جُست کرت: 36«او استاد! شَریَتئے مسترێن هُکم کجام اِنت؟» 37ایسّایا پَسّئو دات:

«وتی هُداوندێن هُدایا په دل، گۆن سجّهێن جان و ساه و گۆن سجّهێن پَهم و پِگرا دۆست بدار.‡ 38چه سجّهێنان مسترێن و ائولی هُکم همِش اِنت. 39دومی هُکم هم، همِشیئے ڈئولا اِنت: گۆن وتی همساهگا وتی جندئے پئیما مِهر بکن.§ 40همے دوێن هُکم، موسّائے شَریَت و سجّهێن نبیانی پرمانانی بُنیاد اَنت.»

41همے وهدا که پَریسی یکجاه مُچّ اتنت، ایسّایا چه آیان جُست کرت: 42«مَسیهئے بارئوا شما چے گوَشێت؟ آ کئیی چُکّ اِنت؟» آیان پَسّئو دات: «داوود بادشاهئے چُکّ اِنت.» 43نون گوَشتی: «گڑا چیا داوود چه پاکێن روهئے شُبێن و اِلهاما، آییا وتی هُداوندَ زانت، وهدے گوَشیت:

45«نون اگن داوود، مَسیها وتی هُداوندَ گوَشیت، گڑا مَسیه چۆن آییئے چُکّ بوتَ کنت؟» 46هچکَسا آییئے هبرانی پَسّئو دات نکرت و چه آ رۆچا و رند، کَسێا هم چه آییا جُست کنگئے دل و جُریت نێست‌اَت.