1هما رۆچان، رومئے بادشاه کئیسر آگوستوسا جار جت و هُکم کرت که رومئے سَرجمێن مُلک* مردم‌شماری کنگ ببیت. 2اے ائولی مردم‌شماری اَت و آ وهدا، کْویرینیوس سوریَهئے والی اَت. 3هرکَس په وتی نامئے نبشته کناێنگا، وتی پت و پیرُکی شهرا شت.

4ایسُّپ هم چه جَلیلئے شهر ناسِرَها در کپت و یَهودیَهئے شهر بئیت‌لَهِما شت. بئیت‌لَهِم، هما شهر اِنت که بازێن وهدے پێسرا اۆدا داوود بادشاه پێدا بوتگ‌اَت. ایسُّپ، بێها چه داوودئے پدرێچا اَت، پمێشکا په وتی نامئے نبشته کناێنگا اۆدا شت. 5ایسُّپا، وتی دِشتار، مَریم هم گۆن اَت که آ، په چُکّێا اُمێتوار اَت.†

6همے وهدا که آ بئیت‌لَهِما اتنت، مَریمئے چِلّگ بئیگئے ماه و رۆچ سَرجم بوتنت و 7مردێن‌چُکّێئے سرا چِلّگ بوت که آییئے ائولی چُکّ اَت. مَریما وتی نُنُّک گُدێا پێتک و کاهدانێئے تها واپێنت، چیا که په آیان مهمانجاها جاگه نێست‌اَت.

8هما هَند و دَمگا، لهتێن شپانک هست‌اَت که شپا گیابانا وتی رمگِش نگهپانیَ کرت. 9آ شپا، اَناگت هُداوندئے پرێشتگے آیانی دێما آتک و چارێن نێمگان هُداوندئے مزنیئے شَهم و رُژنایی دْرپشان بوت. چه اِشیا، آیان سکّ تُرست. 10بله پرێشتگا گوَشت: «متُرسێت، منا مستاگے گۆن اِنت که په شما بازێن وشّیے کاریت و په سجّهێن کئوما وشّێن مستاگے. 11آ اِش اِنت که داوودئے شهر بئیت‌لَهِما مرۆچی په شما رَکّێنۆکے پێدا بوتگ که آ، هُداوندێن مَسیه‡ اِنت. 12اِشیئے پَجّاه آرگئے نشانی اِش اِنت که شما کَهدانێئے تها، مان گُدێا پێتکگێن نُنُّکے گندێت.»

13اَناگت، چه آسمانی پرێشتگانی لشکرا رُمبے آ پرێشتگئے کِرّا آتک و هُدااِش سِپَت و سَنا کرت:

15وهدے پرێشتگ پِر ترّت و آسمانا شتنت، شپانکان وت‌مان‌وتا شئور کرت و گوَشتِش: «بیاێت بئیت‌لَهِما برئوێن و همے سَرگوَست که اۆدا بوتگ و هُداوندا مارا هال داتگ، وت بگندێن.» 16گڑا آ، په اِشتاپی سر گپت و همۆدا شتنت، ایسُّپ و مَریمِش در گێتکنت و نُنُّکِش کَهدانئے تها دیست. 17نُنُّکئے گِندگا رَند، شپانکان اے چُکّئے بارئوا هرچے که چه پرێشتگان اِشکتگ‌اَت، مردم سَهیگ کرتنت. 18آ مردمان که شپانکانی هبر اِشکت، هئیران و هَبَکّه منتنت. 19بله مَریما اے سجّهێن هبر، وتی دلا داشتنت و اِشانی سرا باز پِگر و هئیالی کرت. 20شپانکان، هرچے که اِشکتگ و دیستگ‌اَت، په آیان هُدایا سِپَت و سَنا کنان پِر ترّتنت، چیا که اے سجّهێن هما ڈئولا اتنت که گۆن آیان گوَشگ بوتگ‌اَت.

21هشتمی رۆچا، وهدے نُنُّکئے سُنّت کنگئے وهد آتک، آییئے نامِش ایسّا پِر بست، هما نام که ماتئے لاپا کپگا پێسر، پرێشتگا پِر کرتگ‌اَت.

22وهدے مات و چُکّئے چِلَّگ‌شۆدیئے وهد هلاس بوت، موسّائے شَریَتئے رَندگیریا، ایسُّپ و مَریما ایسّا اورْشَلیمئےمزنێن پرستشگاها آورت تانکه آییا هُداوندئے سپرده بکننت، 23اَنچش که هُداوندئے شَریَتَ گوَشیت: ائولی هر مردێن‌چُکّ باید اِنت په هُداوندا نَدریگے هساب کنگ ببیت.§ 24په کُربانیگ کنگا هم آتکنت، تان هما ڈئولا که هُداوندئے شَریَتَ گوَشیت، «جُپتے شانتُل* یا دو کَسانێن کپۆت» هئیرات بکننت.

25هما وهدا اورْشَلیمئے شهرا، شَمون نامێن مردے هست‌اَت که پهرێزکار و هُدادۆستے اَت و بنی اِسراییلیانی رَکّێنۆکئے رَهچار اَت و هُدائے پاکێن روه، گۆن آییا گۆن اَت. 26پاکێن روها مستاگ داتگ‌اَت، تان وهدے که هُداوندئے مَسیها مگندیت، آ نمریت. 27چه پاکێن روهئے اِلهام و شُبێنگا، مزنێن پرستشگاهئے پێشجاها† آتکگ‌اَت. نون وهدے ایسّائے پت و ماتا شَریَتئے راه و رهبندانی سَرجم کنگا ایسّا پاکێن لۆگا آورتگ‌اَت، 28شَمونا ایسّا زرت، دستانی دلا داشت، هُدا سَنا و سَتا کرت و گوَشتی:

33وهدے ایسّائے پت و ماتا آییئے بارئوا شَمونئے اے هبر اِشکتنت، هئیران بوتنت. 34شَمونا په آیان نێکێن دْوا کرت و گۆن چُکّئے مات، مَریما گوَشتی: «هُدایا اے چُکّ، په بازێن بنی اِسراییلیانی رَکّێنگ و بازێنێئے گار و بێگواه کنگا راه داتگ. اے چُکّ نشانیے بیت، بله بازێنے آییا نمَنّیت. 35همے پئیما آ، بازێنێئے دلانی رازان پاشکَ کنت. او مَریم! تئو وتی زِندا مزنێن گَم و اندۆهے گندئے که آ گَم، زَهمئے ڈئولا تئیی دلا کَپَّ کنت.»

36همۆدا، آشِرئے کَبیلهئے یک جنێنے هست‌اَت که نبیے اَت. آییئے نام هَنّا اَت و آییئے پتئے نام پَنوییل اَت. اُمری مزن اَت. سور کنگا رَند، هپت سالی گۆن وتی لۆگ‌واجها گوازێنتگ‌اَت، 37بله رَندا جنۆزام بوت. نون آییئے اُمر هشتاد و چار سال اَت و آییا چه مزنێن پرستشگاها ڈَنّ، پاد اێرَ نکرت. شپ و رۆچ، هُدایا سَنا و سَتا کنان، وتی وهد په دْوا و رۆچگَ گوازێنت. 38آ هم، هما ساهتا آیانی کِرّا آتک، هُدائے شُگری گپت و گۆن هما سجّهێن مردمان که اورْشَلیمئے رَکّێنگئے رَهچار اتنت، گوَشتی: «اے چُکّ هما رَکّێنۆک اِنت.»

39وهدے ایسّائے پت و ماتا هُداوندئے شَریَتئے سجّهێن راه و رَهبند پوره کرتنت، گڑا پِر ترّت و جَلیلا، وتی شهر ناسِرَها آتکنت. 40آ چُکّ، رُدان و زۆرمند بئیان اَت. چه زانت و زانگا سررێچ اَت و هُدائے رهمتی گۆن اَت.

41ایسّائے پت و مات، ایسُّپ و مَریم، هر سال سَرگوَزئے اییدا،‡اورْشَلیما شتنت. 42وهدے ایسّایا دوازده سال بوت، وتی هێل و آدتئے پدا، اییدا اورْشَلیما شتنت. 43اییدئے رۆچ که هلاس بوتنت، پِر ترّگئے وهدا، کَسانێن ایسّائے مات و پت سهیگ نه‌اتنت و آ اورْشَلیما مَنت. 44ائولی رۆچا، آیان وتی دلا پِگر کرت بلکێن گۆن کاروانا گۆن اِنت، پمێشکا یک رۆچێئے منزلا دێما شتنت. رَندا، آییئے شۆهازا در کپتنت و چه وتی سیاد و پَجّارۆکان آییئے جُستِش گپت. 45بله ایسّائے نگِندگا پِر ترّت و په آییئے شۆهازا، اورْشَلیما شتنت.

46سئیمی رۆچا، آیان ایسّا مزنێن پرستشگاهئے پێشجاها در گێتک که اۆدا آ، شَریَتئے زانۆگرانی§ نیاما نِشتگ‌اَت، آیانی هبران گۆش دارگا اَت و چه آیان جُست و پُرس کنگا اَت. 47سجّهێن اِشکنۆک چه آییئے هۆشمندی و پَسّئوان هئیران اتنت. 48وهدے ایسُّپ و مَریما آ دیست، هئیران بوتنت. ماتا گۆن آییا گوَشت: «او منی چُکّ! تئو چیا گۆن ما چُش کرت؟ من و تئیی پت گۆن پرێشانی تئیی شۆهازا بوتگێن.» 49ایسّایا پَسّئو دات: «شما چیا منی شۆهازا بوتگێت؟ زانا، نزانتگۆ که من باید اِنت وتی پتئے کارانی رندا ببان؟»* 50بله آ ایسّائے اے هبران سرپد نبوتنت.

51ایسّا گۆن آیان پدا ناسِرَها شت و آیانی سجّهێن هبری گپت و مَنِّتنت. آییئے ماتا اے سجّهێن هبر، وتی دلا داشتنت. 52ایسّا رُدان و چه زانت و زانگا سررێچ بئیان اَت و هُدا و مردمان رۆچ په رۆچ دۆسترَ بوت.