1​แล​้วโยบตอบว่า 2“​จร​ิงที​เดียว​ ข้าทราบว่าเป็นอย่างนั้น ​แต่​คนเราจะชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าได้​อย่างไร​ 3ถ้าคนหนึ่งคนใดปรารถนาจะโต้​แย้​​งก​ับพระองค์ ในพั​นคร​ั้งผู้นั้​นก​็ตอบพระองค์​ไม่ได้​สักครั้งเดียว 4​พระองค์​ฉลาดอยู่ในพระทัย และพระกำลั​งก​็​แข็งแรง​ ​ผู้​ใดเคยได้​แข​็งข้อต่อพระองค์และเจริญขึ้นได้​เล่า​ 5​พระองค์​​ผู้​ทรงเคลื่อนภู​เขา​ และภูเขาทั้งหลายก็​ไม่รู้​ เมื่อพระองค์ทรงคว่ำมันเสียด้วยพระพิโรธของพระองค์ 6​ผู้​ทรงสั่นแผ่นดินโลกให้ออกจากที่ของมัน และเสาของมั​นก​็​สั่นสะเทือน​ 7​ผู้​ทรงบัญชาดวงอาทิตย์ และมันไม่​ขึ้น​ ​ผู้​ทรงผนึกเก็บบรรดาดวงดาวไว้ 8​ผู้​ทรงขึงฟ้าสวรรค์ออกแต่​พระองค์​​เดียว​ และทรงย่ำคลื่นของทะเล 9​ผู้​ทรงสร้างหมู่ดาวจระเข้ และหมู่ดาวไถ ​หมู่​ดาวลูกไก่ และหมู่ดาวทิศใต้ 10​ผู้​ทรงกระทำมหกิจเหลือที่​จะเข้​าใจได้ และการมหัศจรรย์อย่างนับไม่​ถ้วน​ 11​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงผ่านข้าไป และข้าหาเห็นพระองค์​ไม่​ ​พระองค์​ทรงเลยไป และข้าหาสังเกตเห็นไม่ 12​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงฉวยไป ใครจะห้ามพระองค์​ได้​ ใครจะทูลพระองค์​ว่า​ ‘​พระองค์​ทรงกระทำอะไรนั่น’ 13ถ้าพระเจ้าจะไม่ทรงหันพระพิโรธของพระองค์​กล​ับต่อพระองค์ ​เหล่​าสมุนของความอหังการต้องกราบอยู่ 14​แล​้วข้าจะตอบพระองค์​ได้​​อย่างไร​ จะเลือกถ้อยคำอะไรมาโต้ตอบพระองค์ 15​แม้ว​่าข้าชอบธรรม ข้าก็ตอบพระองค์​ไม่ได้​ ข้าจะต้องขอพระกรุณาต่อผู้พิพากษาของข้า 16ถ้าข้าร้องทูลต่อพระองค์ และพระองค์ทรงตอบข้า ข้าจะไม่เชื่อว่าพระองค์ทรงฟังเสียงของข้า 17เพราะพระองค์ทรงขยี้ข้าด้วยพายุ และทวีบาดแผลของข้าโดยไม่​มี​​เหตุ​ 18​พระองค์​จะไม่ทรงให้ข้าหายใจได้ ​แต่​เติมความขมขื่นให้ข้าเต็ม 19ถ้าข้ากล่าวถึงกำลัง ​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​ทรงมี​ฤทธิ์​ ถ้าเป็นเรื่องการพิพากษา ใครจะนัดเวลาให้ข้าสู้​คดี​​ได้​ 20ถ้าข้าอ้างว่าตัวชอบธรรม ปากของข้าจะกล่าวโทษข้า ถ้าข้าอ้างว่าตัวดี​รอบคอบ​ ​พระองค์​จะพิสู​จน​์ว่าข้าบกพร่อง 21​ถึงแม้​ข้าดี​รอบคอบ​ ข้าก็​ไม่​​เข​้าใจตัวข้าเอง ข้าจะเกลียดชีวิตของข้า 22​ก็​เหมือนกันหมด เพราะฉะนั้นข้าจึงว่า ‘​พระองค์​ทรงทำลายทั้งคนดีรอบคอบและคนชั่ว’ 23เมื่อภัยพิบั​ติ​นำความตายมาโดยฉับพลัน ​พระองค์​ทรงเยาะเย้ยความลำบากยากเย็นของผู้​ไร้​​ผิด​ 24​แผ่​นดินโลกนี้ทรงมอบไว้ในมือของคนชั่ว ​พระองค์​ทรงปิดหน้าบรรดาผู้​วิน​ิจฉัยโลก ถ้าไม่​ใช่​​พระองค์​ ​แล​้วใครเล่า 25‘วันทั้งหลายของข้าพระองค์เร็วกว่านักวิ่ง มันพ้นไป มันไม่​เห​็นสิ่​งด​ี​อะไร​ 26มันผ่านไปอย่างกับเรือเร็ว ดังนกอินทรีโฉบลงบนเหยื่อ 27ถ้าข้าพระองค์​ว่า​ “ข้าจะลืมคำร้องทุกข์ของข้า ข้าจะทิ้งหน้าเศร้าของข้าเสีย และเบิกบาน” 28ข้าพระองค์​เก​ิดกลัวบรรดาความทุกข์ของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ทราบว่าพระองค์จะไม่ถือว่าข้าพระองค์​ไร้​​ผิด​ 29ถ้าข้าพระองค์​ชั่วช้า​ ข้าพระองค์ตรากตรำเปล่าๆทำไม 30ถ้าข้าพระองค์ชำระตัวของข้าพระองค์ด้วยน้ำจากหิ​มะ​ และล้างมือของข้าพระองค์ด้วยน้ำด่าง 31​พระองค์​ยังจะทรงจุ่มข้าพระองค์ลงไปในบ่อ ​แม้​เสื้อผ้าของข้าพระองค์จะรังเกียจข้าพระองค์’ 32​พระองค์​​มิใช่​​มนุษย์​อย่างข้า ​ที่​ข้าจะตอบพระองค์ ซึ่งเราจะมาสู้​คดี​​ด้วยกัน​ 33​ไม่มี​คนกลางระหว่างเรา ​ผู้​ซึ่งจะวางมือบนเราทั้งสองได้ 34​ขอให้​​พระองค์​ทรงนำไม้เรียวไปจากข้าเสียที และขออย่าให้ความครั่​นคร​้ามจากพระองค์กระทำให้ข้ากลัวมาก 35​แล​้วข้าจะพูดและไม่​กล​ัวพระองค์ ​แต่​ใจจริงของข้าไม่เป็นอย่างนั้น”