સંકટ સમયે અમને તમારી ખૂબ જરૂર છે,

તમે પાછા કયાં સંતાઇ ગયા છો?

અને ગરીબ લોકો દુષ્ટ લોકોની યોજનાઓમાં ફસાઇ જાય છે.

લોભીઓને યહોવામાં વિશ્વાસ હોતો નથી, અને તેઓ તેમની નિંદા કરે છે.

દેવ તરફ ફરવાનો વિચાર સુદ્ધાં જરાય તેઓ કરતાં નથી.

અને તેઓ પોતાના શત્રુઓને હરાવે છે.

દેવનો ન્યાય તેમનાથી ઘણો ઊચો છે.

સુધી કોઇ વિપત્તિ નહિ આવે.” એવી બડાઇ તેઓ હાંકે છે.

તેમની જીભ દુષ્ટ યોજનાઓને જન્મ આપે છે.

કોઇ કમનસીબ વ્યકિતને પસાર થતો જોવા

માટે તેઓ છુપાઇ જાય છે.

ગુપ્ત જગામાં ભરાઇ રહે છે;

તેમ તે ગરીબોને પોતાની જાળમાં ફસાવે છે.

અને લાચાર બની તેઓના પંજામાં સપડાઇ જાય છે.

દેવ ભૂલી ગયા છે?

સંતાડી રાખ્યુ છે. અને શું તે કદી જોશે નહિં?”

તમારો હાથ ઉંચો કરીને દુષ્ટ લોકોને શિક્ષા કરો

અને ગરીબને ભૂલશો નહિ.

શા માટે તેઓ તેમનાં હૃદયમાં વિચારે છે કે દેવ તેમની પાસે કયારેય જવાબ નહિ માગે?

તેમના દુષ્ટ આચરણની નોંધ તમે લીધી છે,

તમે તો અનાથનાં બેલી છો, હવે તેઓને શિક્ષા કરો,

તમે લોકોમાં, નિરાધારની સહાય માટે જાણીતા છો.

તેમાંથી એકને પણ છોડશો નહિ અનિષ્ટ કરનારાઓનો

દુષ્ટતાથી નાશ કરો જ્યાં સુધી તેમાંનો એક પણ બાકી ન રહે.

વિદેશી રાષ્ટોને તેના દેશમાંથી ભૂંસી નાખ્યા છે.

તમે તેઓના પોકારો સાંભળશો અને સહાય કરશો.

અને તેઓના વ્યથિત હૃદયોને દિલાસો આપશો.

પણ માણસ તેમના દમનનો ભોગ બનનારા લોકોને હવે પછી ડરાવે કે ત્રાસ આપે નહિ.