1Oleske, ko ľidžal o bašaviben pro giľavipen: „Ma zňičin!“ O michtam le Davidoskro.
2Vodcale, čačes vakeren o čačipen?
Sudzinen le manušen jednakones?
3Na! Bo tumare jilenca gondoľinen pro nalačhipen
a tumare vastenca anen o maribena pre phuv!
4Soča o nalačhe manuša avle pro svetos,
odgele pre aver drom;
bludzinen, kanastar uľile, a klaminen.
5Hin andre lende jedos sar andro sapa;
hine sar e kašuki kobra, savi peske phandel o kana,
6hoj te na šunel o hangos le zaklinačiskro,
le vražňikoskro, so džanel te čarinel.
7Devla, mar lenge avri o danda andral o muj!
Rozmar o piski ole ľevenge, RAJEJA!
8Mi našľon sar o rozčhido paňi!
Sar nacirdena o luki te ľivinel,
mi peren lenge tele o šipi!
9Mi en sar o šľimakos, so rozdžal,
sar o čhavoro, so uľol mulo a šoha na dikhel o kham!
10E zoraľi balvaj mi lel het o koľaka telal o pira
sigeder, sar roztačona,
či ena zelena abo šuke.
11O spravodľivo radisaľola, sar dikhela e pomsta,
sar peske močinela o pindre andro rat le nalačhe manušeskro.
12Akor o manuša phenena:
„Hin čačo, hoj o spravodľivo chudela e odmena.
Čačes hin Del, so sudzinel pre phuv.“