1„Či nane le manušes pre phuv phari buči?
Či nane leskre dživesa sar o dživesa le robotňikoskre?
2Sar o otrokos, savo pes našťi doužarel pro ciňos,
sar o robotňikos, savo užarel, kana les počinena,
3avke me chudňom o zbitočna čhona
a avle pre ma o phare rača.
4Sar mange pašľuvav, phenav: ‚Kana imar uščava upre?‘
Ale e rat hiňi bari a prečhivkerav man dži tosara.
5Miro ťelos hino učhardo andre le kirmenca the le chrastenca;
e cipa mange pukinel a kerel pes mange o phuma.
6O dživesa mange pregele sigeder
sar le tkačiske o kaštoro prekal o thava
a preačhile bi e naďej.
7Leper tuke, Devla, hoj miro dživipen hin ča balvajori;
miri jakh imar šoha na dikhela o lačhipen.
8Imar man na dikhela e jakh oleskri, ko pre ma dikhel.
Rodeha man, Devla, ale imar na avava.
9Sar e chmara rozdžal a našľol,
avke na avel pale oda, ko džal tele andro hrobos.
10Imar na avela pale andre peskro kher;
leskri famelija pre leste imar bisterela.
11Vašoda na avava čhit;
vakerava, bo hin man dukh andro duchos;
sťažinava man, bo hin man pharipen andro jilo.
12Či me som moros abo e moroskri obluda,
hoj pre ma thoďal stražcas?
13Phenav mange: ‚Pro hadžos mange ela lokeder,
andro soviben predžala miri dukh,‘
14no the akor man tu daraves avri le sunenca
a des man o strašna viďeňja,
15vašoda feder mange hin te tašľol;
feder te merel sar te dživel.
16Imar man hin dos. The avke na dživava furt!
Muk man! Miro dživipen nane pre ňisoste.
17Ko hin o manuš, hoj tuke les avke važines
a hoj pre leste des ajso pozoris,
18hoj ke leste aves sako tosara
a skušines les sako minuta?
19Kana pre ma preačheha te dikhel?
Na domukes mange aňi te preľiginel e šľina!
20Te kerďomas binos, so tut kerďomas,
ó, tu, so dikhes pre savoreste, so keras?
Soske mandar kerďal tiro terčos?
Som tuke pro pharipen?
21Soske mange na odmukes miro binos
a na prebačines miri vina?
Bo maj pašľuvava andro prachos;
tu man rodeha, ale imar na avava.“