پِتْرُسئے بئیان و هالرَسانی
1سجّهێن یَهودیَها، کاسِد و باورمندێن براتان اِشکت که درکئومێن مردمان هم هُدائے هبر مَنِّتگ. 2وهدے پِتْرُس پِر ترّت و اورْشَلیما آتک، یَهودیان آییئے سرا اے ایراز گپت که 3«تئو سُنّت نکرتگێن درکئومانی گوَرا شتگئے و گۆن آیان یکّێن پَرزۆنَگئے سرا ورگ وارتگ.»
4گڑا پِتْرُسا سجّهێن سرگوَست هما دابا که بوتگاَت په رِد و بند، بئیان کرت و گوَشتی: 5«من یاپائے شهرا دْوا کنگا اتان، منا شُبینگ بوت و گۆن اِلهامے دیستُن که چه آسمانا مزنێن پَرزۆنَگپئیمێن چیزّے چه هر چارێن لَمبان اێر آیانا دێم په من پێداک اِنت. 6وهدے من په دلگۆشی آییئے نێمگا چارت، دیستُن که اِشیئے سرا چارپادێن دَلوت، وهشیێن هئیوان، مار و گۆج و بالی مُرگ اَنت. 7من تئوارے اِشکت که گوَشتی: ‹او پِتْرُس! پاد آ، بکُش و بوَر.› 8بله پَسّئو داتُن: ‹نه، او هُداوند! ناپاک و پلیتێن ورگ هچبر منی دپا نشُتگ.› 9دومی رندا چه آسمانا تئوارے آتک و گوَشتی: ‹هما چیزّ که هُدایا پاک زانتگاَنت، تئو آیان سِلّ و ناپاک مزان.› 10سئے رَندا همے ڈئولا بوت و پدا آ سجّهێن چیزّ آسمانا برگ بوتنت.
11«هما وهدا، سئے مردم که چه کئیسَریَها په من راه دئیگ بوتگاَت، هما لۆگئے دپا رَستگاتنت که ما مهمان اتێن. 12هُدائے روها منا گوَشت که من په دلجمی گۆن آیان برئوان. اے ششێن برات هم منی همراهیا آتکنت. ما سجّهێن کُرنیلیوسئے لۆگا شتێن. 13آییا مارا هال دات که چِه پئیما پرێشتگے وتی لۆگا دیستگی. پرێشتگا گوَشتگ: ‹وتی مردمان یاپایا رئوان کن و شَمونا بلۆٹ و بیار که پِتْرُس هم گوَشنتی. 14آییا په تئو اَنچێن مستاگے گۆن اِنت، که چه اے مستاگا تئو و تئیی سجّهێن کَهۆل پهِلّ کنگ و رَکّێنگَ بێت.›
15«وهدے من وتی تْران بُنگێج کرت، پاکێن روه آیانی سرا اێر آتک، اَنچش که مئے سرا ائولی برا اێر آتکگاَت. 16آ وهدا من هُداوندئے هما هبرانی هئیال و تْرانَگا کپتان که گوَشتگاتی: ‹یَهیایا مردم گۆن آپا پاکشۆدی داتگاَنت، بله شما چه هُدائے پاکێن روها پاکشۆدی دئیگَ بێت.› 17پمێشکا، اگن هما داد و بَکشش که چه هُداوندێن ایسّا مَسیهئے سرئے باورمندیا مارا دئیگ بوتگاَت، هُدایا آیانا هم داتگ، گڑا من کئے اتان که هُدائے کارانی دێما بۆشتاتێنان.»
18اے هبرانی اِشکنگا رَند، آ بێتئوار بوتنت، هُدااِش ستا و سنا کرت و گوَشتِش: «راست اِنت که هُدایا درکئوم هم، پشۆمانیئے مۆه داتگاَنت که چه وتی گناهان پِر بترّنت و اَبدمانێن زِندا برسنت.»
اَنْتاکیَهئے کِلیسا
19هما باورمند که چه اِسْتیپانئے وهد و باریگئے آزاران، شِنگ و شانگ بوتگاتنت سات و سپر کنان، پینیکیَه، کِبْرِس و اَنْتاکیَهئے سرڈگاران رَستنت، هُدائے هبرانیمستاگا تهنا گۆن یَهودیان گوَشگا اتنت. 20بله چه آیان لهتێنا، که کِبْرِس و کِرینیئے مردم اتنت، اَنْتاکیَها آتک و اے وشّێن مستاگِش هُداوندێن ایسّائے بارئوا په یونانیان هم سر کرت. 21هُداوندئے دست گۆن آیان گۆن اَت، پمێشکا بازێنے باورمند بوت و چه وتی کار و راهان، دێم په هُداوندا آتک. 22 اورْشَلیمئےکِلیسایا، اے هال رَست و آیان بارنابا اَنْتاکیَها رئوان دات. 23وهدے آ اۆدا رَست و هُدائے رهمتی دیست، گَل بوت و مردمی دِلبڈّی داتنت که په دل هُداوندئے وپادار و مَنّۆک ببنت. 24بارنابا شَرّێن مردے اَت و چه ایمان و پاکێن روها سررێچ اَت. اے دابا، دگه بازێن مردمے هُداوندئے راها هئوار بوت.
25بارنابا، شاوولئے شۆهازا تَرْسوسا شت. 26وهدے شاوولی در گێتک، گۆن وت اَنْتاکیَها برتی. اۆدا اے دوێن، تان سالێا گۆن کِلیسائے باورمندان هۆر بوتنت و بازێن مردمے درس و سَبکِشَ دات. اے اَنْتاکیَهئے شهر اَت که ائولی رندا مرید، «مَسیهی» گوَشگ بوتنت.
27هما رۆچان، لهتێن نبی چه اورْشَلیما اَنْتاکیَها آتک. 28چه آیان یکّێا، که نامی آگابوس اَت، چه هُدائے روهئے اِلهاما پاد آتک، پێشگۆیی کرت و گوَشتی: «رومئے سَرجمێن مُلکا مزنێن ڈُکّالے کپیت.» اے ڈُکّال، کئیسر کْلئودیوسئے بادشاهیئے دئور و باریگا بوت. 29گڑا مریدان شئور کرت هرکَس وتی وس و توانا، په یَهودیَهئے نندۆکێن باورمندێن براتانی کُمکا، چیزّے راه بدنت. 30آیان همے ڈئولا کرت و اے ٹێکی، بارنابا و شاوولا په کِلیسائے کماشان رسێنت.