Lazarusning ölümi
1Lazarus dégen bir adem késel bolup qalghanidi. U Meryem we hedisi Marta turghan, Beyt-Aniya dégen kentte turatti 2(bu Meryem bolsa, Rebge xushbuy mayni sürkigen, putlirini öz chachliri bilen értip qurutqan héliqi Meryem idi; késel bolup yatqan Lazarus uning inisi idi).
3Lazarusning hediliri Eysagha xewerchi ewetip: «I Reb, mana sen söygen dostung késel bolup qaldi» dep yetküzdi.
4Lékin Eysa buni anglap:
— Bu késeldin ölüp ketmeydu, belki bu arqiliq Xudaning Oghli ulughlinip, Xudaning shan-sheripi ayan qilinidu — dédi.
5Eysa Marta, singlisi we Lazarusni tolimu söyetti. 6Shunga u Lazarusning késel ikenlikini anglighan bolsimu, özi turuwatqan jayda yene ikki kün turdi. 7Andin kéyin u muxlislirigha:
— Yehudiyege qayta barayli! — dédi.
8Muxlisliri uninggha:
— Ustaz, yéqindila u yerdiki Yehudiylar séni chalma-kések qilmaqchi bolghan tursa, yene u yerge qayta baramsen? — déyishti.
9Eysa mundaq dédi:
— Kündüzde on ikki saet bar emesmu? Kündüzi yol mangghan kishi putlashmas, chünki u bu dunyaning yoruqini köridu. 10Lékin kéchisi yol mangghan kishi putlishar, chünki uningda yoruqluq yoqtur.
11Bu sözlerni éytqandin kéyin, u:
— Dostimiz Lazarus uxlap qaldi; men uni uyqusidin oyghatqili barimen, — dep qoshup qoydi.
12Shunga muxlislar uninggha:
— I Reb, uxlighan bolsa, yaxshi bolup qalidu, — dédi.
13Halbuki, Eysa Lazarusning ölümi toghruluq éytqanidi, lékin ular u dem élishtiki uyquni dewatidu, dep oylashti. 14Shunga Eysa ulargha ochuqini éytip:
— Lazarus öldi, — dédi. 15— Biraq silerni dep, silerning étiqad qilishinglar üchün, uning qéshida bolmighanliqimgha xushalmen. Emdi uning yénigha barayli, — dédi.
16«Qoshkézek» dep atilidighan Tomas bashqa muxlisdashlirigha:
— Bizmu uning bilen bille barayli hem uning bilen bille öleyli, — dédi.
Eysaning Lazarusni tirildürüshi
17Eysa muxlisliri bilen Beyt-Aniyagha barghanda, Lazarusning yerlikke qoyulghinigha alliqachan töt kün bolghanliqi uninggha melum boldi. 18Beyt-Aniya Yérusalémgha yéqin bolup, uningdin alte chaqirimche yiraqliqta idi, 19shuning bilen nurghun Yehudiylar Marta bilen Meryemge inisi toghrisida teselli bergili ularning yénigha kelgenidi. 20Marta emdi Eysaning kéliwatqinini anglapla, uning aldigha chiqti. Lékin Meryem bolsa öyide olturup qaldi.
21Marta emdi Eysagha: — I Reb, bu yerde bolghan bolsang, inim ölmigen bolatti. 22Hélihem Xudadin némini tiliseng, Uning sanga shuni béridighanliqini bilimen, — dédi.
23— Ining qayta tirilidu, — dédi Eysa.
24Marta:
— Axirqi künide, yene tirilish künide uning jezmen tirilidighanliqini bilimen, — dédi.
25Eysa uninggha: — Tirilish we hayatliq men özümdurmen; manga étiqad qilghuchi kishi ölsimu, hayat bolidu; 26we hayat turup, manga étiqad qilghuchi ebedil’ebed ölmes; buninggha ishinemsen?
27U uninggha: — Ishinimen, i Reb; séning dunyagha kélishi muqerrer bolghan Mesih, Xudaning Oghli ikenlikingge ishinimen.
28Buni dep bolup, u bérip singlisi Meryemni astighina chaqirip:
— Ustaz keldi, séni chaqiriwatidu, — dédi.
29Meryem buni anglap, derhal ornidin turup, uning aldigha bardi 30(shu peytte Eysa téxi yézigha kirmigen bolup, Marta uning aldigha méngip, uchriship qalghan yerde idi). 31Emdi Meryemge teselli bériwatqan, öyde uning bilen olturghan Yehudiylar uning aldirap qopup sirtqa chiqip ketkinini körüp, uni qebrige bérip shu yerde yigha-zar qilghili ketti, dep oylap, uning keynidin méngishti.
32Meryem emdi Eysa bar yerge barghanda uni körüp, ayighigha özini étip:
— I Reb, bu yerde bolghan bolsang, inim ölmigen bolatti! — dédi.
33Eysa Meryemning yigha-zar qilghinini, shundaqla uning bilen bille kelgen Yehudiy xelqning yigha-zar qilishqinini körgende, rohida qattiq pighan chékip, köngli tolimu biaram boldi we: 34— Uni qeyerge qoydunglar? — dep soridi.
— I Reb, kélip körgin, — déyishti ular.
35Eysa köz yéshi qildi. 36Yehudiy xelqi: — Qaranglar, u uni qanchilik söygen! — déyishti. 37We ulardin beziliri:
— Qarighuning közini achqan bu kishi késel ademni ölümdin saqlap qalalmasmidi? — déyishti.
38Eysa ichide yene qattiq pighan chékip, qebrining aldigha bardi. Qebri bir ghar idi; uning kirish aghzigha chong bir tash qoyuqluq idi. 39Eysa:
— Tashni éliwétinglar! — dédi.
Ölgüchining hedisi Marta:
— I Reb, yerlikke qoyghili töt kün boldi, hazir u purap ketkendu, — dédi.
40Eysa uninggha:
— Men sanga: «Étiqad qilsang, Xudaning shan-sheripini körisen» dégenidimghu! — dédi.
41Buning bilen xalayiq tashni éliwetti. Eysa közlirini asman’gha tikip mundaq dua qildi:
— I Ata, tilikimni anglighining üchün sanga teshekkür éytimen. 42Tileklirimni hemishe anglaydighanliqingni bilimen; lékin shundaq bolsimu, etrapimdiki mushu xalayiq séning méni ewetkenlikingge ishensun dep, buni éytiwatimen!
43Bu sözlerni qilghandin kéyin, u yuqiri awazda:
— Lazarus, tashqirigha chiq! — dep towlidi.
44Ölgüchi qol-putliri képenlen’gen, éngiki téngilghan halda tashqirigha chiqti. Eysa ulargha:
— Képenni yéshiwétip, uni azad qilinglar! — dédi.
Eysani öltürüsh suyiqesti
Mat. 26:1-5; Mar. 14:1-2; Luqa 22:1-2
45Meryemning yénigha pete qilip kélip, uning emillirini körgen Yehudiylar ichidin nurghunliri uninggha étiqad qildi. 46Lékin ularning ichide beziliri Perisiylerning yénigha bérip, Eysaning qilghan ishlirini melum qilishti. 47Shunga bash kahinlar we Perisiyler Yehudiylarning kéngeshmisini yighip:
— Qandaq qilishimiz kérek? Bu adem nurghun möjizilik alametlerni yaritiwatidu. 48Uninggha shundaq yol qoyup bériwersek, hemme adem uninggha étiqad qilip kétidu. Shundaq bolghanda, Rimliqlar kélip bu bizning jayimiz we qowmimizni weyran qiliwétidu! — déyishti.
49Ularning ichide biri, yeni shu yili bash kahin bolghan Qayafa:
— Siler héchnémini bilmeydikensiler! 50Pütün xelqning halak bolushining ornigha, birla ademning ular üchün ölüshining ewzellikini chüshinip yetmeydikensiler, — dédi 51-52(bu sözni u özlükidin éytmighanidi; belki u shu yili bash kahin bolghanliqi üchün, Eysaning Yehudiy xelqi üchün, shundaqla peqet u xelq üchünla emes, belki Xudaning her yan’gha tarqilip ketken perzentlirining hemmisini bir qilip uyushturush üchün ölidighanliqidin aldin bésharet bérip shundaq dégenidi).
53Shuning bilen ular meslihetliship, shu kündin bashlap Eysani öltürüwétishni qestlidi. 54Shuning üchün Eysa emdi Yehudiylar arisida ashkara yürmeytti, u u yerdin ayrilip chölge yéqin rayondiki Efraim isimlik bir shehirige bérip, muxlisliri bilen u yerde turdi.
55Emdi Yehudiylarning «ötüp kétish héyti»gha az qalghanidi. Nurghun kishiler taharetni ada qilish üchün, héyttin ilgiri yézilardin Yérusalémgha kélishti. 56Shuning bilen bille shu kishiler Eysani izdeshti. Ular ibadetxanida yighilghanda bir-birige:
— Qandaq oylawatisiler? U héyt ötküzgili kelmesmu? — déyishti.
57Bash kahinlar bilen Perisiyler bolsa uni tutush üchün, herkimning uning qeyerdilikini bilse, melum qilishi toghruluq perman chiqarghanidi.