137-küy •••• Babilda sürgün boluxning dǝrd-ǝlimi
1Babildiki dǝrya-eriⱪlar boyida biz olturduⱪ;
Zionni ǝsliginimizdǝ, bǝrⱨǝⱪ yiƣa kɵtürduⱪ;
2Qiltarimizni arisidiki sɵgǝtlǝrgǝ esip ⱪoyduⱪ.
3Qünki bizni sürgün ⱪilƣanlar bizdin nahxa tǝlǝp ⱪildi;
Bizni zarlatⱪuqilar bizdin tamaxa tǝlǝp ⱪilip: —
«Ⱨǝy, Zion nahxiliridin birni bizgǝ eytⱪina» — deyixti.
4Yaⱪa yurtta turup Pǝrwǝrdigarning nahxisini ⱪandaⱪmu eytayli?
5Əy Yerusalem, mǝn seni untusam,
Ong ⱪolum maⱨaritini untusun!
6Seni ǝslimisǝm,
— Yerusalemni ǝng qong hursǝnlikimdin ǝwzǝl kɵrmisǝm —
Tilim tanglayimƣa qaplixip ⱪalsun!
7I Pǝrwǝrdigar, Edom baliliridin ⱨesab alƣanda, Yerusalemning bexiƣa qüxkǝn künini yadingƣa kǝltürgǝysǝn;
Qünki ular: «Uni yǝr bilǝn yǝksan ⱪilinglar,
Uliƣiqǝ yǝr bilǝn yǝksan ⱪilinglar!» deyixti.
8I bulinix aldida turƣan Babil ⱪizi,
Bizgǝ ⱪilƣan ⱪilmixliringni ɵzünggǝ ⱪayturƣuqi bǝhtliktur!
9Bowaⱪliringni elip taxⱪa atⱪuqi kixi bǝhtliktur!