Муқеддес Калам (кирил йезиқ) Зәбур 3

3-күй •••• Сәһәрдики дуа

1-2Давут өз оғли Абшаломдин қечип жүргән күнләрдә язған күй: —

И Пәрвәрдигар, мени қиставатқанлар нәқәдәр көпийип кәткән,

Мән билән қаршилишиватқанлар немидегән көп!

3Нурғунлар мән тоғрилиқ: —

«Худадин униңға һеч ниҗат йоқтур!» дейишиватиду.

Селаһ!

4Бирақ Сән, и Пәрвәрдигар, әтрапимдики қалқандурсән;

Шан-шәривим һәм бешимни йөлигүчидурсән!

5Авазим билән мән Пәрвәрдигарға нида қилимән,

У муқәддәс теғидин иҗабәт бериду.

Селаһ.

6Мән болсам яттим, ухлидим;

Ойғандим, чүнки Пәрвәрдигар маңа яр-йөләк болиду.

7Мени қоршап сәп түзгән түмәнлигән адәмләр болсиму,

Мән улардин қорқмаймән!

8И Пәрвәрдигар, орнуңдин тур!

Мени қутқуз, и Худайим!

Мениң барлиқ дүшмәнлиримниң тәстикигә салғайсән;

Рәзилләрниң чишлирини чеқивәткәйсән!

9Ниҗатлиқ болса Пәрвәрдигардиндур;

Бәрикитиң Өз хәлқиңдә болсун!

Селаһ!

□3:1-2 «Давут өз оғли Абшаломдин қечип жүргән күнләрдә...» — мошу вақиә, «2Сам.» 15-18-бапта хатириләнгән.

■3:1-2 2Сам. 15,16,17,18

□3:3 «Худадин униңға һеч ниҗат йоқтур!» — демисәкму, «ниҗат» «(Худадин кәлгән) қутқузуш» дегәнни билдүриду. «Селаһ» — мошу сөз бәлким күй чалған вақтида музикидики бир «пауза»ни көрситиши мүмкин; шуниң билән униң: — «Тохта, ойлан!» дегән имаси болуши мүмкин.

□3:4 «Шан-шәривим һәм бешимни йөлигүчидурсән!» — «мениң шан-шәривим» дегән ибарә икки бислиқ сөз болуп, бәлким: (1) Давутниң мәдһийисиниң темиси Худа Өзидур; (2) Худаниң Давутниң өз Худаси болғанлиғи, бу наһайити пәхирлик, шәрәплик иштур, дегән икки мәнини билдүрүши мүмкин.

Notes