1Скапэ-мэ, Доамне, де оамений чей рэй!
Пэзеште-мэ де оамений асуприторь, 2каре куӂетэ лукрурь реле ын инима лор
ши сунт тотдяуна гата сэ ацыце рэзбоюл! 3Ей ышь аскут лимба ка ун шарпе,
ау пе бузе о отравэ де нэпыркэ. 4Пэзеште-мэ, Доамне, де мыниле челуй рэу!
Фереште-мэ де оамений асуприторь,
каре се гындеск сэ мэ добоаре! 5Ниште ынгымфаць ымь ынтинд курсе ши лацурь,
пун рецеле де-а лунгул друмулуй
ши ымь ынтинд капкане. 6Еу зик Домнулуй: „Ту ешть Думнезеул меу!
Я аминте, Доамне, ла гласул ругэчунилор меле! 7Доамне Думнезеуле, тэрия мынтуирий меле,
Ту-мь акоперь капул ын зиуа луптей.” 8Ну ымплини, Доамне, доринцеле челуй рэу,
ну лэса сэ-й избутяскэ плануриле, ка сэ ну се фэляскэ! 9Асупра капулуй челор че мэ ынконжоарэ
сэ кадэ нелеӂюиря бузелор лор! 10Кэрбунь априншь сэ кадэ песте ей!
Ын фок сэ фие арункаць,
ын адынкурь, де унде сэ ну се май скоале! 11Омул ку лимба минчиноасэ ну се ынтэреште пе пэмынт
ши пе омул асупритор ненорочиря ыл паште ши-л дуче ла перзание. 12Штиу кэ Домнул фаче дрептате челуй обиждуит,
дрептате челор липсиць. 13Да, чей неприхэниць вор лэуда Нумеле Тэу,
оамений фэрэ приханэ вор локуи ынаинтя Та.