Gott Sei Groofanah Kaynich
1Favass sinn di heida in en ufruah,
un di leit am shkeema fa nix?
2Di kaynicha funn di eaht setza sich uf,
un di roolahs fasamla sich zammah
geyyich da Hah,
un geyyich sei Ksalbdah.
3“Vella iahra kedda fareisa,” sawwa si,
“un iahra shtrikk abshmeisa funn uns.”
4Avvah Deah vo im himmel voond lacht;
da Hah shpott ivvah si.
5No shvetzt eah zu eena in seim zann,
un eah fagelshtaht si in sei haysi gleet,
un sawkt,
6“Ich habb mei Kaynich eiksetzt
uf mei heilichah hivvel funn Zion.”
7Nau sawk ich vass da Hah auskshprocha hott:
Eah hott ksawt zu miah,
“Du bisht mei Sohn;
heit havvich dich gezeikt.
8Frohk mich, un ich gebb di heida fa dei eahbshaft,
un di ends funn di eaht fa dei sei.
9Du solsht si shlauwa mitt en eisichi root,
un si in shtikkah fabrecha vi eahdich ksha.”
10So fashtaynd dess, diah kaynicha,
seind gvand, diah roolahs uf di eaht.
11Deenet da Hah mitt furcht,
un froiyet eich mitt ziddahra.
12Kisset da Sohn, fafiah eah vatt bays,
un diah kummet um unnah-vayks,
fa sei zann vatt kshvind ufkshtatt.
Ksaykend sinn awl selli es eem drauwa fa hilf.