1-2 Ó, þú Guð á Síon, við lofum þig og vegsömum og efnum heit okkar við þig. 3Þú heyrir bænir og því leita allir menn til þín. 4Margar freistingar urðu mér að falli, ég gerði margt rangt, en þú fyrirgafst mér allar þessar syndir. 5Sá er heppinn sem þú hefur útvalið, sá sem fær að búa hjá þér í forgörðum helgidóms þíns og njóta allsnægta í musteri þínu. 6Með krafti þínum sýnir þú réttlæti þitt, þú Guð, frelsari okkar. Þú ert skjól öllum mönnum, allt að endimörkum jarðar.

7Þú reistir fjöllin í mætti þínum, 8þú stöðvar brimgný hafsins og háreysti þjóðanna. 9Þeir sem búa við ysta haf óttast tákn þín og austrið og vestrið kætast yfir þér! 10Þú vökvar jörðina og eykur frjósemi hennar. Ár þínar og uppsprettur munu ekki þorna. Þú gerir jörðina hæfa til sáningar og gefur þjóð þinni ríkulega uppskeru. 11Með steypiregni vökvar þú plógförin og mýkir jarðveginn – útsæðið spírar og vex! 12-13 Landið klæðist grænni kápu. Heiðarnar blómstra og hlíðarnar brosa, allt er loðið af gróðri! 14Hjarðirnar liðast um hagana og dalirnir fyllast af korni. Allt fagnar og syngur!