1-2 Drottinn, miskunna þú mér, því að liðlangan daginn sækja óvinir mínir að. 3Fjandmennirnir ryðjast fram, fjölmennt lið, þeir ætla að drepa mig.

4Þegar ég er hræddur, set ég traust mitt á þig. 5Ég treysti loforðum Guðs og veit því að þessir óvinir munu ekki ná mér, þeir eru aðeins dauðlegir menn! 6Þeir vinna gegn mér með öllum ráðum og hugsa um það eitt að fella mig. 7Þeir áreita mig, sitja um mig. Þeir liggja í leyni eins og stigamenn, hlusta eftir fótataki mínu og leggja ör á streng. 8Þeir halda sig sleppa við refsingu, og komast undan, en Drottinn, láttu þá fá makleg málagjöld, annað er ekki réttlátt.

9Þú þekkir alla hrakninga mína og tár, já, þekkir þau með tölu!

10Þegar ég hrópa til þín um hjálp, breytist bardaginn. Óvinir mínir flýja! Þá veit ég að Guð er með mér! Hann liðsinnir mér! 11Með hjálp Guðs mun ég lofa orð hans, já vissulega mun ég lofa orð hans. 12Ég treysti Guði. Loforð hans eru dásamleg! Ég óttast ekki svikráð mannanna – hvað geta þeir gert mér?! 13Drottinn, ég vil standa við orð mín og þakka þér hjálpina! 14Þú hefur frelsað mig frá dauða og forðað frá hrösun og þess vegna fæ ég að njóta ljóss og lífs með þér.