1Þennan sálm orti Davíð 2til að andmæla óvini sínum Dóeg sem síðar tók af lífi áttatíu og fimm presta og fjölskyldur þeirra (sjá: 1. Sam. 22.).
3Kallar þú þig hetju?! Þú sem hreykir þér af ódæði gegn þjóð Guðs og herðir þig gegn miskunn hans. 4Þú ert eins og skeinuhættur hnífur, þú svikahrappur! 5Þú elskar illt meir en gott, lygi umfram sannleika. 6Rógburð elskar þú og annað skaðræðistal!
7En Guð mun koma þér á kné, draga þig út úr húsi þínu og uppræta af landi lifenda. 8Hinir réttlátu munu sjá það og óttast Guð, síðan hlægja og segja: 9„Svo fer fyrir þeim sem fyrirlíta Guð og treysta á mátt sinn og megin, þeim sem þrjóskast í illsku sinni.“
10Ég er sem grænt olífutré í garði Guðs. Ég treysti á miskunn hans meðan ég lifi. 11Drottinn, ég vil vegsama þig að eilífu og þakka það sem þú hefur gert. Ég segi hinum trúuðu: Góður er Guð!