1-3Hlustið nú háir og lágir, ríkir og fátækir. Allir heimsbúar hlýðið á. 4Ég tala til ykkar vísdómsorð. 5Með undirleik hörpu kveð ég um hyggindi, veiti svör við spurningum lífsins: 6Láttu ekki ógæfuna hræða þig, né óvini sem umkringja þig með illsku! 7Auðæfum sínum treysta þeir og stæra sig af miklu ríkidæmi 8en þó gæti enginn þeirra greitt Guði lausnargjald fyrir bróður sinn, keypt hann lausan. 9-10 Sál mannsins er dýrmætari en svo að hún verði keypt fyrir fé. Auður alls heimsins hrekkur ekki til að kaupa einum manni líf og forða honum frá gröfinni.

11Þið auðmenn og vitringar og aðrir sem hreykið ykkur hátt, þið munuð farast eins og aðrir menn. Þið hafið enga kröfu til lífsins fremur en fífl og fáráðlingar. Þið verðið að eftirláta öðrum auð ykkar. 12Hús og eignir bera nöfn ykkar rétt eins og þið ætlið að búa þar að eilífu! 13Nei, maðurinn verður að deyja. Hann er eins og skepnurnar, þrátt fyrir frægð sína og frama. 14Slík verða afdrif hinna hrokafullu en samt mun þeirra getið með virðingu þegar þeir eru dauðir.

15En þeir fá ekki umflúið dauðann. Þegar upp er staðið verða hinir vondu að þjóna hinum góðu. Vald auðsins er þeim gagnslaust í dauðanum og ekki taka þeir auðæfi sín með sér.

16En hvað um mig? Guð mun leysa sál mína frá dauða og frelsa mig úr helju.

17Vertu ekki gramur þótt einhver verði ríkur og reisi sér glæsihöll. 18Ekkert af því mun hann taka með sér í gröfina, ekki einu sinni frægð sína! 19Í lifanda lífi telur hann sig heppinn og heimurinn klappar honum lof í lófa, 20en þó deyr hann eins og aðrir og hverfur inn í myrkrið. 21Sá sem elskar eigin lofstír deyr eins og skepnan, þrátt fyrir frægð sína og frama.