1Þennan sálm orti Davíð eftir að Drottinn hafði frelsað hann undan óvinum hans, þeirra á meðal Sál konungi.
2Drottinn – ég elska þig! Þú hefur gert stórkostlega hluti fyrir mig! 3Drottinn er vígi mitt, þar er ég öruggur. Enginn getur veitt mér eftirför og unnið á mér. Hann er felustaður minn, frelsari og varðborg, kletturinn þar sem enginn getur náð mér! Hann er skjöldur minn. Styrkur hans er eins og uxans sem mundar horn sín í vígahug! 4Mér nægir að ákalla hann – lof sé Guði! – og ég frelsast undan öllum óvinum mínum.
5Ég var bundinn hlekkjum dauðans og holskeflur óguðlegra risu ógnandi gegn mér. 6Umkringdur og hjálparvana barðist ég um í netinu sem dró mig niður í djúp dauðans.
7Þá hrópaði ég til Drottins. – Hróp mitt náði eyrum hans á himnum! 8Þá lyftist jörðin og nötraði og undirstöður fjallanna skulfu vegna bræði hans. Hvílíkur landskjálfti! Já, Drottinn reiddist. 9Eldsblossar gengu út af munni hans svo að jörðin sviðnaði og reykur streymdi um nasir hans. 10Hann sveigði himininn og steig niður mér til bjargar! Skýjasorti var undir fótum hans. 11Hann steig á bak kerúbi og sveif til mín með hraða vindsins. 12Hann skýldi sér með myrkri, leyndi komu sinni með regnsorta og dimmu skýi. 13En svo birtist hann í skýjunum! Hvílík hátign! Eldingar leiftruðu og haglið dundi!
14Himnarnir nötruðu í þrumugný Drottins. Guð allra guða hafði talað! 15Hann sendi út eldingar sínar sem örvar og tvístraði óvinum mínum. Sjá, hvernig þeir flýðu! 16Þá hljómaði skipun Drottins – og hafið hopaði og það sá í mararbotn!
17Þá seildist Drottinn niður frá himnum, greip mig og frelsaði mig úr neyðinni. Hann bjargaði mér úr hyldýpi dauðans.
18Hann frelsaði mig frá ofurafli óvinarins, úr höndum þeirra sem hötuðu mig, því í greipum þeirra mátti ég mín einskis.
19Þeir réðust á mig þegar ég mátti mín einskis, en Drottinn studdi mig. 20Hann leiddi mig í öruggt skjól, því að hann hefur velþóknun á mér. 21Drottinn launaði mér réttlæti mitt og hreinleika. 22Því að ég hef hlýtt boðorðum hans og ekki syndgað með því að snúa í hann baki. 23Ég gætti lögmáls hans í hvívetna og lítilsvirti enga grein þess. 24Ég lagði mig fram við að halda það og forðaðist ranglæti. 25Þess vegna hefur Drottinn launað mér með blessun, því að ég gerði það sem rétt var og gætti hreinleika hjarta míns. Allt þetta þekkti hann, enda vakir hann yfir hverju skrefi mínu.
26Drottinn, þú miskunnar þeim sem auðsýna miskunn og ert góður við ráðvanda. 27Þú blessar hjartahreina en snýrð þér frá þeim sem yfirgefa þig. 28Þú hlífir hinum hógværu, en ávítar stolta og hrokafulla. 29Já, þú lætur lampa minn skína. Drottinn, Guð minn, hefur lýst upp myrkrið sem umlukti mig. 30Með þinni hjálp stekk ég yfir múra og brýt niður borgarveggi óvinarins.
31Drottinn, hann er mikill Guð! Fullkominn í öllum hlutum! Orð hans standast öll. Skjöldur er hann öllum þeim sem til hans leita. 32Því hver er hinn sanni Guð nema Drottinn? Og hver er bjargið nema hann?
33Hann styrkir mig og verndar hvar sem ég fer. 34Hann gerir fætur mína fima sem geitanna á fjöllunum. Hann tryggir mér fótfestu á hæstu tindum. 35Hann æfir hendur mínar til hernaðar og gerir mér kleift að spenna eirbogann.
36Þú fékkst mér skjöld hjálpræðis þíns. Hægri hönd þín, Drottinn, styður mig, mildi þín hefur gert mig mikinn. 37Þú lagðir veg fyrir fætur mína og þar mun ég ekki hrasa. 38Ég veitti óvinum mínum eftirför, elti þá uppi og eyddi þeim. 39Ég tók þá einn af öðrum – þeir gátu enga vörn sér veitt – allir lágu í valnum að lokum. 40Hjálpin frá þér var eins og brynja í bardaganum. Óvini mína beygðir þú undir mig. 41Þú stökktir þeim á flótta og ég eyddi öllum þeim sem ofsóttu mig.
42Þeir hrópuðu á hjálp, en fengu enga. Þeir æptu til Drottins, en hann ansaði ekki, 43en ég muldi þá mélinu smærra og dreifði þeim upp í vindinn. Ég fleygði þeim burt eins og rusli á haug. 44-46Þú veittir mér sigur í sérhverri orustu. Þjóðirnar komu og þjónuðu mér. Jafnvel þær sem ég þekkti ekki komu nú og veittu mér lotningu. Útlendingar sem aldrei höfðu mig augum litið lýstu sig reiðubúna til þjónustu. Skjálfandi stigu þeir niður úr virkjum sínum.
47Guð lifir! Lofaður sé hann, klettur hjálpræðis míns. 48Hann er sá Guð sem endurgeldur þeim sem ofsækja mig og auðmýkir þjóðir fyrir augum mér.
49Hann frelsar mig frá óvinum mínum. Hann sér til þess að þeir ná ekki til mín og bjargar mér undan öflugum andstæðingum.
50Fyrir þetta, Drottinn minn, lofa ég þig í áheyrn þjóðanna. 51Oftsinnis hefur þú frelsað mig – það var kraftaverk í öll skiptin! Þú gerðir mig að konungi, þú hefur elskað mig og auðsýnt mér gæsku og eins muntu gera við afkomendur mína.