1„Miro duchos hino igen zňičimen,
mire dživesa murdaľile andre,
užarel man o hrobos.
2Pašal mande hin ča ola, ko mandar asan,
a me dikhav, sar pre mande džan.
3Devla, počin vaš ma e zaloha, hoj man te premuken!
Se ko aver pes vaš ma zaručinďahas?
4Vašoda, hoj tu lenge zakerďal andre o goďa, hoj te na achaľon,
ma domuk, hoj mange te radisaľon.
5Vakerel pes: Te vareko vaš o love del andre peskre prijaťeľen,
o jakha leskre čhavengre korisaľona.
6No akana o Del visarďa oda vakeriben pre mande anglo manuša;
som oda, kaske čhungaren andro muj.
7Se o jakha mange slabisaľile le rovibnastar;
o vasta the o pindre mande hin šukore sar ciňos.
8Ola, ko pestar keren spravodľiva, predaran
a o ňevinna man odsudzinen sar bijedevleskres.
9No o spravodľivo pes ľikerel peskre dromestar
a oda, kas hin žuže vasta, ačhela furt zoraleder.
10Ale te savore avľanas a ačhiľanas angle ma,
na arakhľomas aňi jekhe goďaveres maškar tumende.
11Mire dživesa pregele, mire plani rozpele,
a mek the oda, so kamavas andro jilo.
12Mire prijaťeľa phenen pre rat, hoj oda hin džives;
phenen: ‚O švetlos hino pašes, kajte hin kaľipen.‘
13Te miri naďej hin ča o Šeol,
te mange lačharava o hadžos andro kaľipen,
14te phenava le hroboske: ‚Tu sal miro dad!‘
a le kirmenge: ‚Miri daj‘ abo ‚miri pheň‘,
15ta akor kaj hiňi miri naďej?
Dikhel la mek vareko?
16Džala manca tele andro brani le Šeoloskre the miri naďej?
Džaha jekhetane tele andro prachos?“