1چه ایسّا مَسیهئے هِزمتکار،* پولُسئے نێمگا که په کاسِدیا گوانک جنَگ بوتگ و زِندی په هُدائے وشّێن مستاگا وَپْک† اِنت، 2هما وشّێن مستاگ که هُدایا پێسرا وتی نبیانی وَسیلها، پاکێن کتابانی تها واده داتگ‌اَت. 3‏-4اے مستاگ آییئے چُکّ بزان مئے هُداوند ایسّا مَسیهئے بارئوا اِنت که جسمی هسابا، داوودئے پُشتپد و اۆبادگ اِنت. وهدے چه مُردگانی نیاما جاهی جت، پاکێن روهئے واک و کدرتئے سئوَبا هُدائے زۆرمندێن چُکّ زانگ و جار جنَگ بوت. 5مارا چه آییئے نێمگا اے رهمت و کاسِدیئے کار رَستگ که په هماییئے نامئیگی، سجّهێن درکئومانی نیاما اَنچێن پرمانبَرداریے بیارێن که چه ایمانا کئیت. 6گۆن آیان شما هم هۆر اێت، شما که گوانک جنَگ بوتگێت که ایسّا مَسیهئے ببێت.

7په رومئے هما سجّهێن مردمان که هُدایا دۆست اَنت و گوانک جنَگ بوتگ‌اَنت که پاک و پَلگار ببنت.

چه مئے هُداێن پت و هُداوندێن ایسّا مَسیها په شما رهمت و اێمنی سر بات.

8هر چیزّا پێسر، چه ایسّا مَسیهئے راها په شما سجّهێنان وتی هُدائے شُگرا گران، چیا که شمئے ایمانئے تئوار سجّهێن دنیایا شنگ بوتگ. 9هما هُدا که من په جان و دل، گۆن آییئے چُکّئے وشّێن مستاگئے سر کنگا آییئے هزمتا کنان، وت شاهد اِنت که وتی دْوایانی تها مُدام شمارا یاتَ کنان. 10منی دَزبندی چه هُدایا اِش اِنت که گُڈسرا، گۆن هماییئے رزایا شمئے کرّا رسگا کامیاب ببان، 11چیا که شمارا گِندگَ لۆٹان، تان په شما روهانیێن ٹێکیے برسێنان که شمارا مُهر و مُهکم بکنت، 12بزان که مارا چه یکدومیئے باور و ایمانا دِلبڈّی برسیت، چه منیگ و شمئے ایمانا.

13او براتان!‡ لۆٹان شما بزانێت باز رَندا وتی دلا شئورُن کرتگ شمئے کِرّا بیایان بله هر رَندا یک نه یک مُشکلێا منا داشتگ. منی واهگ اَت شمئے نیاما بَر و سَمرے بکَٹّان، هما پئیما که چه آ دگه درکئومان کَٹّتگ. 14من، وتا یونانی و بَربَر،§ دانا و نادانانی زمّهوارَ زانان. 15پمێشکا، منی دل بازَ لۆٹیت شمارا هم که روما نندۆک اێت، مستاگ و بشارت بدئیان. 16پرچا که چه ایسّائے وشّێن مستاگا پَشَل و شرمندگ نه‌آن، اے په هر هما کَسئے رَکّێنگا هُدائے زۆر و توان اِنت که باورَ کنت، ائولا په یَهودیان و رندا په درکئومان. 17چیا که ایسّائے وشّێن مستاگئے تها هما پاکی و پَلگاری پَدّرَ بیت که چه هُدائے نێمگا اِنت، هما پاکی و پَلگاری که چه اَزل تان اَبد ایمانئے سرا اۆشتاتگ، اَنچش که نبیسگ بوتگ: «هما که چه ایمانئے راها پاک و پلگار اِنت، زندگَ مانیت». *

18هُدائے کَهر و گَزب چه آسمانا زاهرَ بیت و مردمانی سجّهێن بێهُدایی و بدکاریانی سرا کپیت، که گۆن وتی رَدکاریان، راستیئے راها لَگَتمالَ کننت. 19پرچا که آ چیزّ که هُدائے بارئوا زانگَ بیت، په آیان زاهر اِنت. هُدایا آ چیزّ په آیان تچک و زاهر کرتگ. 20چه دنیائے جۆڑێنگا بگر تان انّون هُدائے چێر و اندێمێن جئوهر، بزان آییئے اَبدمانێن زۆر و هُدایی سَرِشت† چه آییئے جۆڑێنتگێن چیزّان گِندگ و زانگَ بیت، نون مردمان نامَه و نیمّۆنے نێست. 21هرچُنت که هُدااِشَ زانت، بله هُدایی اِزّتِشَ ندات و شُگرِشَ نگپت. اِشیئے بدلا، وتی ناهودگێن پِگر و هئیالانی تها گُمراه بوتنت و آیانی ناسرپدێن دل تهاریا پۆشِت. 22هرچُنت که وتا دانا گوَشتِش بله هۆڈ و اَهمک بوتنت. 23نمیرانێن هُدائے شان و شئوکتِش گۆن هما بُتان سئودا کرت که هاکیێن انسان، بالی مُرگ، چارپادێن هئیوان و مار و گۆجانی رنگ و دْرۆشما‡ اتنت. 24پمێشکا هُدایا آ، آیانی دلئے سِلّ و بدێن واهگانی تها یله کرتنت تان گۆن ناپاکیا وتی جِسمان وت‌مان‌وتا سُبکّ و بےاَرزش بکننت. 25آیان هُدائے هَکّ و راستی گۆن درۆگا سئودا کرت و اڈّ کنۆکێن هُدائے بدلا، اڈّ کرتگێنانی پرستش و هِزمتِشَ کرت، هما اڈّ کنۆک که تان اَبد ستا و سنا کرزیت. اَنچش اِنت، آمین.

26پمێشکا هُدایا هم آ، آیانی شَرمناکێن هئوا و هئوسانی تها یله کرتنت. آیانی جنێنان وتی وپت و وابئے اَسلێن راه یله دات و ناراهێن کِشکا شتنت. 27همے پئیما، مردێنان گۆن وتی جنێنان راه و رهبندێن نزّیکی یله دات و وت‌مان‌وتا هئوا و هئوسانی آسا کپتنت، مردێنان گۆن مردێنان شَرمناکێن کارَ کرت و اے بدراهیانی اَلّمێن سزااِش جندا رَست. 28آیان هُداپجّاری پُراَرزش و اَلّمێن کارے نزانت و هُدایا هم آ، بێننگێن پِگر و هئیالانی تها یله کرتنت تان ناراهێن کارانی تها بکپنت. 29آ چه هر پئیمێن بدکاری، گَندهی، تَمَه و بدێن هئیالان پُرّ و سررێچ بوتگ‌اَنت، چه هَسَدّ و کُنّت، هۆن و کۆش، جنْگ و جدال، مَندر و پرێب و بدواهیا پُرّ، مردمانی باپُشتا هبر کنۆک، 30بُهتام جنۆک، هُدابێزار، بےاَدب، گُروناک، بٹاک جنۆک، بدکِردیئے جۆڑێنۆک، پت و ماتئے ناپرمان، 31اَهمک، بێوپا، بےاِهساس و بێرهم اَنت. 32هرچُنت آ چه هُدائے هُکما سهیگ اَنت که چُشێن کارانی کنۆک مرکئے لاهک اَنت، بله اَنگت نه تهنا وت آ کارانَ کننت، دگرانی هم چُشێن کارانی پُشتَ بنت.