1رَندا من نۆکێن آسمان و نۆکێن زمینے دیست چیا که ائولی آسمان و ائولی زمین گار بوتگ‌اتنت و دریا هم نون نێست‌اَت. 2و من پاکێن شهر دیست، نۆکێن اورْشَلیم، چه هُدائے نێمگا چه آسمانا اێر آیگا اَت. بانۆرێئے ڈئولا تئیار کنگ و په وتی لۆگ‌واجها سمبهێنگ بوتگ‌اَت. 3و من بُرزێن تئوارے اِشکت که چه تهتا پێداک اَت، گوَشگا اَت:

5هما که تهتئے سرا نِشتگ‌اَت، گوَشتی: «بچار، من سجّهێن چیزّان چه نۆکسرا اڈَّ کنان.» پدا گوَشتی: «نبشته کن، چیا که اے هبر پُراِهتبار و راست اَنت.» 6چُش هم منا گوَشتی: «کار هلّتنت. بِندات من آن و هلاسی من آن،* بُنگێج و آسر. هما که تُنّیگ اِنت، من آییا چه زِندئے چمّگا مُپت و بے زرّا آپَ دئیان. 7هما که سۆبێنَ بیت، اے سجّهێن چیزّی میراسا رسنت، من آییئے هُدا بان و آ منی چُکَّ بیت. 8بله لگۆر و ناباور و هما که بَژناک اَنت، هۆنیگ و زِنهکار و جادوگر و بُت‌پرست و سجّهێن درۆگبند، اِشانی آسر اِش اِنت که آسئے گوَرما گۆن آس و گۆکُرتا سۆچگ ببنت. اے دومی مرک اِنت.»

9چه هما هپتێن پرێشتگان که چه گُڈّی هپتێن اَزابان پُرّێن هپت دَرپِش گۆن اَت، یکّے آتک و منا گوَشتی: «اِدا بیا، من ترا بانۆرا پێشَ داران، گوَرانڈئے لۆگبانکا.» 10آییا روهئے تها منا بلاهێن و بُرزێن کۆهێئے سرا برت و پاکێن شهر، اورْشَلیمی پێش داشت که چه هُدائے نێمگا چه آسمانا اێر آیگا اَت و 11گۆن هُدائے شان و شئوکتا دْرپشگا اَت. اِشیئے دْرپشناکی چۆ گرانبهاێن سِنگ، اکیکئے ڈئولا ساپ اَت. 12بلاه و بُرزێن دیوالے هست‌اَتی و دوازده دروازگ که هر دروازگئے دپا پرێشتگے اۆشتاتگ‌اَت و دروازگئے سرا نامے نبشتگ‌اَت. اے اِسراییلئے دوازدهێن کَبیلهانی نام اتنت. 13رۆدراتکا سئے دروازگ، شمالا سئے دروازگ، جنوبا سئے دروازگ و رۆنندا هم سئے دروازگ اتنت. 14شهرئے دیوالا دوازده بُنرِد هست‌اَت و آیانی سرا گوَرانڈئے دوازدهێن کاسِدانی نام اتنت، هر یکّێئے سرا یک نامے. 15هما که گۆن من هبرا اَت، کَدّ و کِساس کنگی تلاهێن لَٹّے گۆن اَتی که شهرا و آییئے دروازگ و دیوالا کَدّ و کِساس بکنت. 16و شهر چارکُنڈ اَت، همینچک که اِشیئے دْراجی اَت همینچک پْراهی. پرێشتگا شهر گۆن لَٹّا کَدّ و کِساس کرت، سَرجمیا کِساس دو هزار و دوسد کیلومیتر† اَت. دْراجی، پْراهی و بُرزی یکّێن کَدّا اتنت. 17پدا آییئے دیوالی کَدّ و کِساس کرت. انسانی کَدّ و کِساسئے هسابا که پرێشتگ کار بندگا اَت، دیوال کِساس شست و پنچ میتر‡ اَت. 18شهرئے دیوال چه یَشْما§ جۆڑ کنگ بوتگ‌اَت و شهر چه پهکێن تلاها، چۆ شیشّگا ساپ. 19دیوالئے بُنرِد گۆن هر وڑێن گرانبهاێن سنگان سینگارگ بوتگ‌اَت. ائولی بُنرِد یَشْم اَت، دومی نیلم، سئیمی اکیک، چارمی زُمُرُّد، 20پنچمی سِنگِ سُلئیمان، ششمی روبی، هپتمی تلاه‌رنگێن آکوت، هشتمی بئیرِل، نُهمی پُکراج، دهمی شونزێن اکیک، یازدهمی پێرۆزه، دوازدهمی جموێن آکوت. 21دوازدهێن دروازگ چه مُرواردا جۆڑ کنگ بوتگ‌اتنت، هر یک دروازگے چه یک مُرواردێا و شهرئے پْراهێن دَمْک چه پهکێن تلاها جۆڑ کنگ بوتگ‌اَت، چۆ شیشّگا ساپ. 22من اِشیئے تها هچ پرستشگاه ندیست، چیا که پُرواکێن هُداوندێن هُدا و گوَرانڈ اِشیئے پرستشگاه اَنت. 23و شهرا نه رۆچ پکار اِنت و نه ماه که آییا رُژنا بکننت، چیا که هُدائے شان و شئوکت اِشیا رُژنا کنت و گوَرانڈ اِشیئے چراگ اِنت. 24کئوم اِشیئے رُژنئے تها گامَ جننت و زمینئے بادشاه وتی شان و شئوکتا اِشیئے تها کارنت. 25اِشیئے دروازگ هچبر رۆچا بندَ نبنت چیا که اۆدا هچبر شپَ نبیت. 26سجّهێن کئومانی شئوکت و شرپ اِشیئے تها آرگَ بنت. 27هچ پئیمێن پلیتێن چیزّ یا هما که بژناکێن کارَ کننت و درۆگَ بندنت، اۆدا پُترتَ نکننت، بسّ هما شتَ کننت که آیانی نام «زِندئے کتابا» نبیسگ بوتگ‌اَنت، هما گوَرانڈئے کتابا.