موسّائے و گوَرانڈئے سئوت
1رندا من آسمانا دگه هئیران کنۆک و بلاهێن نشانیے دیست، هپت پرێشتگ که هپتێن گُڈسری اَزابِش گۆن اتنت، گُڈسری، پمێشکا که گۆن اِشان هُدائے گَزب سَرجمَ بیت.
2پدا من چیزّے دیست، دریاێئے پئیما اَت بله چۆ شیشّگا اَت، گۆن آسا هئوار. و من دیست شیشّگی دریائے کَشا هما اۆشتاتگاتنت که رسترئے سرا و آییئے بُت و نامئے نمبرئے سرا سۆبێن بوتگاتنت. چَنگِش دستا اَت که هُدایا داتگاتنت. 3آیان هُدائے هزمتکار موسّائے سئوت دپا اَت و گوَرانڈئے سئوت هم. گوَشگا اتنت:
«تئیی کار مزن و هئیران کنۆک اَنت،
او پُرواکێن هُداوندێن هُدا!
تئیی راه په اَدل و راستی اَنت،
او کئومانی بادشاه!
4کئے اِنت که چه تئو نتُرسیت،
او هُداوند!
کئے اِنت که تئیی ناما شئوکتَ ندنت؟
چیا که تهنا تئو پاک ائے.
سجّهێن کئومَ کاینت و
تئیی بارگاها ترا پرستشَ کننت،
چیا که تئیی آدلێن کار
زاهر بوتگاَنت.»
هپت پرێشتگ و هپت اَزاب
5چه اِشیا رند، من چارت و پرستشگاه، بزان «شاهدیئے تَمبو» اَرشا دیست که پَچ اَت. 6هپتێن پرێشتگ که هپتێن اَزابِش گۆن اتنت، چه پرستشگاها ڈنّا در آتکنت. آیان سپا و رُژناێن لیلُمێن گُد و پۆشاک گوَرا اَت و سێنَگا تلاهێن پَٹّیاِش بستگاَت. 7پدا چه چارێن سَهداران یکّێا هپتێن پرێشتگانا هپت تلاهێن دَرپ دات که چه هُدائے گَزبا پُرّ اتنت، اَبد تان اَبد زندگێن هُدائے گَزبا. 8پرستشگاه چه دوتّا پُرّ بوت که چه هُدائے شئوکت و آییئے زۆرا آتک و کَسّا تان هما وهدا پرستشگاهئے تها شتَ نکرت که هپتێن پرێشتگانی هپتێن اَزاب سَرجم نبوتنت.