1گڑا من دیست که چه دریایا رسترے چست بئیگا اَت. ده کانٹ و هپت سَرَگی پِر اَت. کانٹانی سرا ده تاج اتنت و آییئے هر سرگئے سرا کُپری نام پِر اَت. 2همے رستر که من دیست، پُلنگێئے ڈئولا اَت. پادی پوره مَمّی* پادانی پئیما اتنت و دپی شێری دپێئے پئیما. اژدیایا وتی زۆر، وتی تهت و وتی بلاهێن اِهتیار اِشیارا داتنت. 3رسترئے یک سَرَگێا گوَشئیگا کُشۆکێن ٹَپّے پِر اَت، بله کُشۆکێن ٹَپّ دْراه بوتگ‌اَت. سجّهێن زمین هئیران بوت و رسترئے رَندگیری‌ای کرت. 4آیان همے اژدیا پرستش کرت چیا که رسترارا اِهتیاری داتگ‌اَت و رسترِش پرستش کرت و گوَشتِش: «کئے رسترئے ڈئولا اِنت؟ کئے گۆن اِشیا جنگ کرتَ کنت؟» 5رسترا دپے دئیگ بوتگ‌اَت که بٹاک جنَگ و کُپرێن هبر کنگا اَت و اِهتیار دئیگ بوتگ‌اَت که تان چِلّ و دو ماها هرچے که کنگَ لۆٹیت، بکنت. 6اِشیا وتی دپ، هُدا، هُدائے نام و آییئے منندجاهئے هلاپا، بزان همایانی هلاپا په کُپر کنگا پَچ کرت که اَرشا نِشتگ‌اَنت. 7آییا اجازت دئیگ بوت که هُدائے پَلگارتگێن مردمانی هلاپا جنْگ و جدال چست بکنت و آیان پرۆش بدنت. آییا هر کَبیله، کئوم، زبان و راجئے سرا اِهتیار دئیگ بوت. 8زمینئے سرا نِشتگێن سجّهێن مردم رسترا پرستشَ کننت، آ سجّهێن که آیانی نام دنیائے اَڈّ بئیگا پێسر «زِندئے کتابئے» تها، گوَرانڈئے کتابا نبشته کنگ نبوتگ‌اتنت، هما گوَرانڈ که هلار کنگ بوتگ‌اَت. 9هرکَسا که گۆش پِر، گۆش بداریت.

11گڑا من دگه رسترے دیست که چه زمینا چست بئیگا اَت. اِشیا گوَرانڈێئے ڈئولا دو کانٹ پِر اَت بله اژدیائے ڈئولا هبرا اَت. 12اِشیا ائولی رسترئے سجّهێن اِهتیار گۆن اَت و چه هماییئے نێمگا کار کنگا اَت. زمین و زمینئے سرا نِشتگێن مردمی پرماتنت که ائولی رسترئے پرستشا بکننت، هماییئے که کُشۆکێن ٹَپّی دْراه بوتگ‌اَت. 13اِشیا مزنێن نشانی پێشَ داشت، آسی هم چه آسمانا تان زمینا مهلوکئے چمّانی دێما اێرَ گێتک. 14اے نشانیانی سئوَبا که اِشیا رسترئے دێما پێش دارگئے اجازت دئیگ بوت، اِشیا زمینئے سرا نِشتگێن مردم رَدَ داتنت. هُکمی داتنت که «هما رسترئے شرپا بُتے جۆڑ کنێت که زهمے لگّتگی، ٹَپّیگ بوتگ بله اَنگت زندگ منتگ.» 15دومی رسترا اجازت دئیگ بوت که ائولی رسترئے بُتا ساه مان بکنت تانکه ائولی رسترئے بُت هبر هم کرت بکنت و همایان بُکۆشارێنیت که اے بُتا پرستشَ نکننت. 16اِشیا سجّهێن مردم، کَسان و مزن، هستۆمند و نێزگار، آزات و گُلام، اے هُکم داتنت که وتی راستێن دستا یا پێشانیگا نشانے پِر بکننت، 17تانکه آ هچّی گپت یا بها کرت مکننت، اگن نشانِش پِر نه‌اِنت. نشان رسترئے نام یا آییئے نامئے نمبر اَت. 18اِدا هِکمت پکار اِنت. بِلّ هما کَس رسترئے نمبرا هسابَ کنت که زانتی هست، چیا که اے نمبر بنی آدمئیگ اِنت. و اِشیئے نمبر ششسد و شست و شش اِنت.