1نون من دگه پُرواکێن پرێشتگے دیست که چه آسمانا اێر آیگا اَت. جمبری پۆشاکی گوَرا اَت، سرا سَنجے اێر اَتی، چِهرگی رۆچئے ڈئولا اَت و پادی آسی مِنُکئے پئیما اتنت. 2کَسانێن کتابے دستا اَتی که پَچ اَت. اے کتاب تومارے اَت. پرێشتگا وتی راستێن پاد دریائے و چپّێن زمینئے سرا اێر کرت و 3کوکّاری کرت، انچۆ که شێرے گُرّیت و وهدے کوکّاری کرت، هپت گْرندئے تئوار آتک که هبرا اتنت. 4وهدے هپتێن گْرندان هبر کرت من لۆٹت بنبیسانِش، بله تئوارے چه آسمانا اِشکتُن، گوَشگا اَت: «هرچے که هپتێن گْرندان گوَشت، چێرِش بدئے و نبشتهِش مکن.»

5پدا من هما دریا و زمینئے سرا اۆشتاتگێن پرێشتگ دیست که وتی راستێن دستی آسمانئے نێمگا چست کرت. 6و هماییئے سئوگندی وارت که اَبد تان اَبد زندگ اِنت، هماییئے که آسمان و هرچے که آسمانانی تها هست، زمین و هرچے که زمینا هست، دریا و هرچے که دریائے تها هست جۆڑی کرتگ‌اَنت. گوَشتی: «نون وهد هلاس اِنت. 7هُدائے راز هما رۆچان سَرجمَ بیت که هپتمی پرێشتگ وتی کَرنایا جنَگیَ بیت، هما پئیما که هُدایا گۆن وتی هزمتکارێن پئیگمبران جار جتگ.»

8گڑا هما تئوارا گۆن من پدا هبر کرت که من چه آسمانا اِشکتگ‌اَت. گوَشتی: «برئو، هما پَچێن تومارا بزور که دریا و زمینئے سرا اۆشتاتگێن پرێشتگئے دستا اِنت.»

9من پرێشتگئے کرّا شتان و کَسانێن تومار لۆٹت. آییا منا گوَشت: «بزور و بوَری. اے تئیی لاپئے تها تَهلَ بیت بله تئیی دپا بێنگئے ڈئولا شیرکن.» 10من کَسانێن تومار چه پرێشتگئے دستا زرت و وارت. دپا بێنگئے ڈئولا شیرکن اَت بله انچۆ که من وارت، منی لاپ تَهل بوت. 11منا گوَشتِش: «په تئو اے اَلّمی اِنت که پدا بازێن کئوم، راج، زبان و بادشاهانی بارئوا پێشگۆیی بکنئے.»