کتاب و گوَرانڈ
1پدا من دیست که تهتئے سرا نِشتگێنا کتابے، بزان تومارے راستێن دستا اِنت که پُشت و دێمی نبشته اَنت و هپت مُهر جتگ. 2و من پُرزۆرێن پرێشتگے دیست که گۆن بُرزێن تئوارێا جار جنگا اَت: «کئے اے مُهرانی پرۆشگ و تومارئے پَچ کنگئے لاهک اِنت؟» 3بله هچکَس نێستاَت، نه آسمانا، نه زمینئے سرا و نه زمینئے چێرا، که اے تومارا پَچ کرت بکنت و اِشیئے تها بچاریت. 4و من زار زارا گرێوگا اتان چیا که هچ چُشێن مردمے در نکپت که اے تومارئے پَچ کنگئے لاهک ببیت یا اِشیئے تها چارِت بکنت. 5بله چه کماشان یکّێا منا گوَشت: «مگرێو، بچار یَهودائے کَبیلهئے شێر، داوودئے اۆبادگ سۆبێن بوتگ. آ، اے تومار و اِشیئے هپتێن مُهران پَچ کرتَ کنت.»
6پدا من تهتئے سرا، نیاما، چارێن سَهدار و کماشانی نیاما، گوَرانڈے دیست که اۆشتاتگاَت و گوَشئیگا هِلار کنگ بوتگاَت. گوَرانڈا هپت کانٹ و هپت چمّ پِر اَت. اے هُدائے هپتێن روه اَنت که سجّهێن زمینئے سرا دێم دئیگ بوتگاَنت. 7گوَرانڈ شت و توماری چه تهتئے سرا نِشتگێنئے راستێن دستا زرت. 8وهدے توماری زرت چارێن سَهدار و بیست و چارێن کماش گوَرانڈئے دێما کپتنت، هر یکّێا چنگے دستا اَت و تلاهێن دَرپِش گۆن اَت که سۆچُکیا پُرّ اتنت. اے هُدائے پلگارتگێن مردمانی دْوا اتنت. 9آ نۆکێن سئوتے جنَگا اتنت و گوَشتِش:
«تئو تومارئے زورگ و
اِشیئے مُهرانی پَچ کنگئے لاهک ائے
چیا که تئو هِلار کنگ بوتگئے و
گۆن وتی هۆنا په هُدایا چه هر کَبیله، زبان، کئوم و راجا
مردم په بها زرتگ.
10تئو آ په مئے هُدایا دینی پێشوا و بادشاهیے جۆڑ کرتگاَنت و
آ، زمینئے سرا هکومتَ کننت.»
11پدا من چارت و اِشکت که بازێن پرێشتگێئے تئوار اِنت. اے لکّانی لکّ اتنت، هزارانی هزار. تهتئے چپّ و چاگردا اتنت، سَهدار و کماشانی چاگردا. 12گۆن بُرزێن تئوارێا گوَشگا اتنت:
«هما گوَرانڈ که هلار کنگ بوت،
کرزیت که آییا زۆر و مال و دانایی و واک و
اِزّت و شئوکت و ستا دئیگ ببیت.»
13آسمانا، زمینئے سرا، زمینئے چێرا و دریائے تۆکا، هرچے که آیانی تها هست، من اِشکت سجّهێن اَڈّ کرتگێن چیزّ گوَشگا اتنت:
«ستا، اِزّت، شئوکت و زۆر،
تهتئے سرا نِشتگێنئے و گوَرانڈئے بات،
اَبد تان اَبد.»
14چارێن سَهداران «آمین» گوَشت، کماش دێم په چێر کپتنت و هُدا و گوَرانڈِش نازێنت.