تئیی بادشاهی پاک و پلگار اِنت
1هُداوند بادشاهیَ کنت
آییا وتا په شان و شئوکت آراستگ،
هُداوند پُرشئوکت اِنت و
زۆر و واکا سِلَهبند.
دنیا مُهر اۆشتاتگ و نلرزیت.
2تئیی بادشاهی تهت چه اَزل بَرجَم اِنت و
تئو چه اَزل هستئے.
3او هُداوند! کئور چست بوتگاَنت،
کئوران وتی تئوار چست کرتگ،
کئوران وتی گُرّگانی تئوار چست کرتگ.
4هُداوند چه مزنێن آپانی تئواران،
چه دریائے چئولانی پرُشگا
مزنشانتِر اِنت، بُرزێن اَرشا.
5او هُداوند! تئیی هُکم مُدام برجاهَ ماننت،
تئیی بادشاهی پاک و پلگار اِنت،
مُدام، تان اَبد.